A24-სა და „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ შორის თანამშრომლობა შესაძლოა განსაკუთრებული აღმოჩნდეს. მალე, აჟიოტაჟი დაბრუნდება… იმ ადამიანებისგან, ვინც მოგვცა „ჯადოქარი“ (The Witch) და „მემკვიდრეობა“ (Hereditary)? დიახ, გინდ დაიჯერეთ, გინდ არა, A24 ამჟამად მოლაპარაკებებს აწარმოებს „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ (The Texas Chainsaw Massacre) სატელევიზიო სერიალის შესაქმნელად. გლენ პაუელი და კიმ ჰენკელი, რომელიც სერიალის თანაავტორია გარდაცვლილ ტობი ჰუპერთან ერთად, აღმასრულებელი პროდიუსერები იქნებიან. ჯ.ტ. მოლნერი, რომელმაც გასულ წელს სტივენ კინგის ადაპტაცია „გრძელი სეირნობა“ (The Long Walk) გადაიღო, რეჟისორი იქნება. ერთი შეხედვით, ეს თანამშრომლობა ნაკლებად სავარაუდო ჩანს და არა პაუელის გამო. A24-ის სახელი „ამაღლებული“ საშინელებათა ჟანრის სინონიმია – საშინელი ფილმები მაღალი იდეებითა და ამბიციებით, რომლებიც მაყურებლის შეშინებაზე მეტს ისახავს მიზნად. თავისი მძაფრი სახელწოდებითა და (სრულიად გამოგონილი) „ნამდვილი დანაშაულის“ პრეტენზიებით, 1974 წლის „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ იმ ტიპის უხეში, დაბალი დონის ნამუშევრის მაგალითია, რომელსაც „ამაღლებული“ საშინელებათა ჟანრი უნდა ჩაენაცვლებინა. თუმცა, „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ სერიალს ყოველთვის ჰქონდა თვითშეგნებული, გაბედულად ვიტყვით – ინტელექტუალური ელფერი, მთელი თავისი სისხლისა და ნაწლავების მიღმა. ფრენჩაიზის თვითშეგნება ყველაზე მეტად შესამჩნევია 1986 წლის მეორე ნაწილში, „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით 2“-ში (The Texas Chainsaw Massacre Part 2). ნაწილობრივ იმის გამო, რომ იძულებული გახდა დაბრუნებულიყო თავის ყველაზე ცნობილ ფილმთან, ნაწილობრივ იმის გამო, რომ იმედგაცრუებული იყო, რადგან არავინ შენიშნა, თუ რამდენად სასაცილო იყო პირველი ფილმი, და ნაწილობრივ იმიტომ, რომ მას დიდი ბიუჯეტი ჰქონდა (ყოველ შემთხვევაში, Cannon Group-ის სტანდარტებით), ჰუპერმა თავისი სიკველი გადაჭარბებულ კომედიად აქცია. ფილმი ნაკლებად ზრუნავს პირველი ნაწილის უწყვეტობაზე, სადაც ავტოსტოპით მოგზაური (ედვინ ნილი) ჩანაცვლებულია ბილ მოსლის მიერ შესრულებული ჩოპ ტოპით. სამაგიეროდ, ის გადაჭარბებულ სცენებზეა ფოკუსირებული, რაც კულმინაციას აღწევს დენის ჰოპერის შურისმაძიებელი შერიფის როლში, რომელიც მრავალი ხერხის ქნევით ქადაგებს. და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ვინმეს ხუმრობა არ ესმის, ფილმის პოსტერი პატივს მიაგებს „საუზმის კლუბს“ (The Breakfast Club), სადაც ტყავისსახე (Leatherface) და მზარეული ემილიო ესტევეზისა და ჯად ნელსონის ადგილს იკავებენ. თუმცა, „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა 2“ არ არის ერთადერთი ნაწილი, რომელსაც თავისი „გონება“ გააჩნია. პირველი ფილმი ვიეტნამის ომში ამერიკის მონაწილეობის ბნელ სარკედ გვევლინება, როდესაც ქვეყანა არსებითად ანადგურებდა თავის ახალგაზრდობას ისევე, როგორც სოიერები (Sawyers) თინეიჯერებს ბარბექიუდ აქცევდნენ. შემდგომმა ნაწილებმა გააგრძელეს ალეგორიების პოვნა ულტრა ძალადობაში, მაგალითად, 2022 წლის „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“-ში (Texas Chainsaw Massacre) სკოლის სროლების თემების მსგავსად. პაუელის მონაწილეობაც გარკვეულწილად აზრიანია. ეს სიმპათიური ვარსკვლავი არა მხოლოდ ტეხასელია, არამედ მიჰყვება მშობლიური შტატის სხვა ვარსკვლავების კვალს, რადგან მეთიუ მაკკონაჰი და რენე ზელვეგერი ორივე გამოჩნდნენ „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით: შემდეგი თაობა“ (Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation, 1995) ფილმში. თავის მხრივ, A24 არასოდეს გაურბის შემზარავ გამოსახულებებსა და სიუჟეტებს. „მემკვიდრეობა“ (Hereditary), „ზაფხულის მზედგომა“ (Midsommar), „მელაპარაკე“ (Talk to Me) და „დამიბრუნე“ (Bring Her Back) ფილმებში თავის ტრავმები არანაკლებ საშინელია, ვიდრე TCM ფილმებში, და ეს მხოლოდ ორი რეჟისორის ნამუშევარია. რაც მთავარია, „ტეხასური ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“-მაც და A24-მაც უკეთესობისკენ შეცვალეს საშინელებათა ჟანრის სახე. ერთად, მათ შესაძლოა რაღაც განსაკუთრებული შექმნან; რაღაც ამაზრზენი, უცნაური და იმაზე ჭკვიანი, ვიდრე ფიქრობთ, მაგრამ ასევე განსაკუთრებული.