Paste – ეს ის ადგილია, სადაც ყოველ ახალი მუსიკის პარასკევს ვიწყებთ. ჩვენი რეგულარული მიმოხილვების შემდეგ, სადაც საუკეთესო ახალ სიმღერებს წარმოგიდგენთ, ყურადღებას ვამახვილებთ ყველაზე შთამბეჭდავ ახალ ჩანაწერებზე, რომლებიც აუცილებლად უნდა მოუსმინოთ. კვირის საუკეთესო ახალი ალბომები იხილეთ ქვემოთ. ეშერ უაიტი და ჯესიკა პრატი? ბოდიში უხეში გამოთქმისთვის, მაგრამ ნამდვილად დამაინტერესა. ბრუკლინელმა არტისტმა, რომელიც გასული წლის წარმოუდგენელი ალბომის, „8 Tips for Full Catastrophe Living“-ის ავტორია, აქ პრატის სადებიუტო, ერთსახელიანი ალბომი არა მხოლოდ გადაამუშავა, არამედ სრულად ხელახლა გაიაზრა. თუკი პრატის ორიგინალები სანთლის შუქივით მოძრაობდნენ – ჩუმი, ახლო-მიკროფონიანი, ოდნავ არარეალური – უაიტი გამუდმებით ამოწმებს, რამდენად შორს შეუძლია ამ სიმღერებს გაჭიმვა გაწყვეტის გარეშე: მაგალითად, „Mountain’r Lower“ იქცევა სრულფასოვან როკ სიმღერად, არანჟირებები ყვავის სიმებად, დასარტყამ ინსტრუმენტებად, სინთეზატორებად და ელექტრონიკის შემთხვევით ელემენტებად, ხოლო მელოდიები, რომლებიც ოდესღაც აჩრდილივით იგრძნობოდა, მოულოდნელად პირველადი ფერებით იშლება. გესმით, თუ რაოდენ მანიაკალურად აქვს ნაცხოვრები ამ მასალასთან; ფანტომური ჰარმონიები, რომლებსაც ის ალბომთან ერთად მღეროდა, რეალურ მრავალშრიან ვოკალებად იქცევა, წარმოსახვითი არანჟირებები ნაწილ-ნაწილ მიჰყვება და ხშირად თავად უაიტი უკრავს ინსტრუმენტების თითქმის აბსურდულ სიაზე. ის, რაც შეიძლება უბრალო ხრიკი ყოფილიყო, გამძლეობის კვლევად იქცა: სიმღერა სიმღერაზე ამტკიცებს, თუ რამდენად მტკიცეა პრატის შემოქმედება, რა ადვილად იძენს ახალ ფორმებს და მაინც უცვლელად მისი რჩება. შედეგი არის თანამედროვე საკულტო კლასიკის უცნაური, მოსიყვარულე, სარკისებური სამყაროს ვერსია – ისეთი, რომელიც ხაზს უსვამს ორიგინალის ოსტატობას, მაშინაც კი, როცა ჩუმად იქცევა საკუთარ, სრულიად ეშერ უაიტის ჩანაწერად. —კეისი ეპშტეინ-გროსი [Joyful Noise] ბევერლი გლენ-კოპლენდმა დემენციის დიაგნოზი 2024 წელს გამოაცხადა, 19 წლის განმავლობაში შექმნილი მისი პირველი შესანიშნავი ალბომის, „The Ones Ahead“-ის გამოქვეყნებიდან ერთი წლის შემდეგ. მან და მისმა მეუღლემ, ელიზაბეტმა, გადაწყვიტეს, რომ „გამოწვევა გაეგზავნათ ამ დაავადების მეინსტრიმული იმიჯისთვის, რომელიც დანაკარგზეა ფოკუსირებული. ჩვენ აქტიურად ვთხოვთ სამყაროს, გვაჩვენოს, სად არის აქ სიცოცხლე.“ ამ თხოვნის შედეგი იყო ალბომი „Laughter in the Summer“, რომელსაც სახელი სიმღერის სტრიქონის – „laughter in the summer, how I remember“ – მიხედვით დაერქვა. ალბომი მისი სიუხვით, მისი სიხარულით იზომება. მეუღლეების თანამშრომლობით შექმნილი ჩანაწერი გლენ-კოპლენდის ტენორს ოცნებურ, ზოგჯერ ბავშვურ ორკესტრაციებსა და იმპროვიზებულ ბითებს აკრავს. გლენ-კოპლენდის კარიერიდან არტეფაქტები კვლავ ახლდება ცოცხალი ინსტრუმენტაციით („Let Us Dance (Movement Two)“), ხოლო მისი დუეტები ელიზაბეტთან („Harbour“) ინტიმური და უშუალოა. ვეკითხები, სად არის აქ სიცოცხლე, და სამყარო მიჩვენებს „Laughter in Summer“-ს. —მეტ მიტჩელი [Transgressive] Bandcamp Friday-ისთვის, ჩუკვიმამანი-კონდორიმ ამ დილით ქანთრი მუსიკის ედიტების EP გააზიარა. მათი და-ძმის, ჯოშუა ჩუკვიმია კრემპტონის, ახალი ალბომიც დღეს გამოვიდა, რაც ნიშნავს, რომ Los Thuthanaka-სთვის ეს გამორჩეული გამოშვების დღეა. „Luzmila edits“ სწრაფი, მაგრამ მომაჯადოებელი მოსასმენია, რომელიც დიდ მელოდიებს ჩუკვიმამანი-კონდორის ანდურ რითმებთან და ხმაურის მოკლე აფეთქებებთან აერთიანებს. ვფიქრობ, „al cautiverio e dj edit“ ამაღლებულია, რომელსაც უკანა პლანის დასარტყამი ინსტრუმენტებისა და დრონების სიმძიმე ახლავს. „thought of you e dj edit“ ჩემი ფავორიტია, ჩუკვიმამანი-კონდორის მიერ დევიდ ბოლის სიმღერის „When the Thought of You Catches Up With Me“ გამოყენების წყალობით. ბოლის ხმას წყვეტს სიცილის სემპლი, სტატიკის ხრაშუნი და სინთეზატორის დაძაბული ბგერები, მაგრამ ის კვლავ განახლდება მიქსზე მაღლა. მისი სიმღერა უფრო და უფრო ხმამაღალი ხდება, სანამ ჩუკვიმამანი-კონდორის შეხება სრულად არ გამოვლინდება, დამახინჯებულ ყვირილსა და გიტარის სიმების წიკვინში, რომლებიც ერთიანდება. თავისთავად, „Luzmila edits“ ავანტიურული 15-წუთიანი შოუა. როგორც DJ E და Edits-ის თანმხლები, ეს შესანიშნავი შემდეგი კურსია. დარწმუნებული არ ვარ, კრემპტონები ოდესმე თუ შეწყვეტენ მუშაობას, არც ჩვენ უნდა გვინდოდეს ეს. —მეტ მიტჩელი [Self-Released] როგორც Caribou, დენ სნეითი ელექტრონული მუსიკის მაკრო, ფართო პალიტრას ეხუტება, მაგრამ როგორც Daphni, ის ფოკუსს ამახვილებს პირდაპირ საცეკვაო მოედანზე. ასეთია მისი უახლესი ალბომის, „Butterfly“-ის შემთხვევაშიც. წინა სინგლების მსგავსად, „Good Night Baby“ არის სნეითის, როგორც კლუბის პროდიუსერის, შესაძლებლობების მთავარი მომენტების კრებული, სადაც უფრო მშვიდი მომენტებიც კი სავსეა სადღესასწაულო, ღამის ადრენალინით. გველისებრი მელოდიები, დამრტყმელი კიკები და ბალიშისებრი ბასი სუფევს. მაშინაც კი, თუ ტექნიკურად ეს გვერდითი პროექტია, Daphni სულაც არ ჟღერს, როგორც მოგვიანებით მოფიქრებული რამ. Caribou „მონაწილეობს“ სიმღერაში „Waiting So Long“, „Butterfly“ მიცურავს დუბებსა და ტექსტურებში – EDM-ის, ჯაზის, ფანკისა და ჰაუსის გავლით. ეს სულიერი საცეკვაო მუსიკაა თავიდან ბოლომდე. —გრანტ შარპლესი და მეტ მიტჩელი [Jialong] ჩემი 2025 წლის ერთ-ერთი საყვარელი სიმღერა იყო „Get to Choose“, სინგლი იმდენად გასაოცარი, რომ როდესაც მისი რიფი პირველად შემოვიდა ჩემში, დავიწყე ფიქრი: „მოიცადე, იქნებ ნიუ-იორკი ნამდვილად მომწონს???“ ჯო სუტკოვსკი გიჟია, ისევე როგორც მისი კარგად დასახელებული მესამე Dirt Buyer ალბომი, „Dirt Buyer III“. სინამდვილეში, „Get to Choose“ იმდენად მიმზიდველია, რომ გავიგე, Billboard მას რეტროაქტიულად ათავსებს Alternative Airplay ჩარტის ტოპ 40-ში 1995 წლის 16 დეკემბრის კვირაში. სუტკოვსკი ამბობს, რომ სიმღერა არის იმაზე, თუ „როგორ ხარ ძალიან, ძალიან პატარა და ყვირიხარ, მაგრამ იმდენად პატარა ხარ, რომ არავის ესმის შენი“. ახლა უკვე ვიცი, რატომ შექმნა Dirt Buyer-მა გიტარის ლიკი...