აკოლიტის შემზარავ პერსონაჟს „ფრენკი“ ერქვა — დონი დარკოს ინსპირაციით

2021 წელს ჰანას გიქური გატაცებები მის წერის სიყვარულს შეერწყა – და მას შემდეგ არ გაჩერებულა. ის აშუქებს პოპ-კულტურის სიახლეებს, წერს მიმოხილვებს და ატარებს ინტერვიუებს თითქმის ყველა შესაძლო მედიაზე. თუ ის რაიმე საშიშზე არ საუბრობს, მაშინ თამაშებზე საუბრობს, და მისთვის საყვარელი მომენტები ნებისმიერ წაკითხულ, ნანახ ან ნათამაშებ ნაწარმოებში ყოველთვის ყველაზე შემზარავია. ჰანასთვის არაფერი სჯობს იმ მღელვარებას, რასაც ჩრდილებში ჩასაფრებული ან კუთხეში მომლოდინე საიდუმლოს აღმოჩენა იწვევს. ერთხელ მას „მხოლოდ ავადმყოფებისთვის“ უწოდეს, რასაც ის უმაღლეს კომპლიმენტად მიიჩნევს. „ვარსკვლავური ომები: აკოლიტის ხელოვნების“ (The Art of Star Wars: The Acolyte) წიგნის ახალი დეტალები, რომლებიც გადაღებების კულისებს მიღმა მოვლენებს გვიმჟღავნებს, ცხადყოფს, რომ „აკოლიტის“ ყველაზე შემზარავ პერსონაჟს – უცნობს (The Stranger) – გადაღებებისას მოულოდნელი მეტსახელი ჰქონდა, რომელიც ჯეიკ ჯილენჰოლის ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო ფილმით იყო შთაგონებული. წიგნის მიხედვით, უცნობი, რომელსაც ეკრანზე მენი ჯასინტო განასახიერებს, წინასაპროდუქციო პერიოდში შიდა მოხმარებისთვის „ფრენკად“ იწოდებოდა. ეს მეტსახელი პირდაპირი მინიშნება იყო „ფრენკ კურდღელზე“ (Frank the Bunny), შემზარავ, მომღიმარ ფიგურაზე რიჩარდ კელის 2001 წლის საკულტო სამეცნიერო-ფანტასტიკური ფილმიდან „დონი დარკო“ (Donnie Darko). ეს მინიშნება შემთხვევითი არ ყოფილა. ის შემოქმედებით შემოკლებად იქცა იმ განწყობისა და ფსიქოლოგიური დისკომფორტის გადმოსაცემად, რის გამოწვევაც გუნდს უცნობის პერსონაჟისგან სურდა – რაღაც უცნაური, შემაშფოთებელი და ემოციურად რთული აღსაქმელი. როგორც „ვარსკვლავური ომები: აკოლიტის ხელოვნება“ ცხადყოფს, უცნობი შემქმნელი ლესლი ჰედლენდის ერთ-ერთი ყველაზე პირადული ქმნილებაა. ჰედლენდი პერსონაჟს აღწერს, როგორც საკუთარი ფილოსოფიის გამტარ საშუალებას თავისუფლების, იდენტობისა და კუთვნილების შესახებ. „„ღამეში“ ის ამბობს ისეთ რამეს, რაც ჩემი აზრით, კარგად აჯამებს, თუ როგორ ვგრძნობ თავს ამ სამყაროში – რაც არის ის, რომ მას მხოლოდ თავისუფლება სურს. როდესაც ის ამბობს: „ჯედაები ამბობენ, რომ მე არ შემიძლია არსებობა“, ჩემს გამოცდილებაში არის რაღაც, რაც ზუსტად ასე ვიგრძენი. ზოგჯერ ცხოვრებისეული აღმასვლებითა და დაცემებით სავსე გზის გავლა შეიძლება ისე მოგეჩვენოთ, თითქოს არ გაქვთ უფლება იყოთ საკუთარი თავი, თითქოს საზოგადოების გარკვეულ წესებს უნდა დაემორჩილოთ. ამისგან თავისუფლება კი ჩემთვის მართლაც მიმზიდველია.“ ამ ემოციურმა ბირთვმა უშუალოდ განსაზღვრა უცნობის ვიზუალური დიზაინი – განსაკუთრებით კი მისი ნიღაბი. კონცეპტუალურმა მხატვრებმა შემზარავი გამოსახულებების ფართო სპექტრი გამოიკვლიეს უცნობის ვიზუალის შექმნისას, მაგრამ ერთი ელემენტი უცვლელი დარჩა თავიდანვე: ღიმილი. „ეს ძალიან მნიშვნელოვანი იყო თავიდანვე,“ – განაცხადა არსებების ეფექტების ხელმძღვანელმა ნილ სკენლანმა. ჰედლენდი წიგნში დაუყოვნებლივ აგრძელებს ამ აზრს და განმარტავს, რატომ იყო ღიმილი შეუთანხმებელი. „არსებობს რაღაც ფსიქოლოგიური ეფექტი, რაც თქვენს ტვინში ხდება, როდესაც ასეთ ღიმილს ხედავთ.“ წინასაპროდუქციო პერიოდში ამ შემაშფოთებელმა ღიმილმა დიზაინერებს უბიძგა, ჯასინტოს პერსონაჟისთვის „ფრენკი“ შეერქვათ, რაც „დონი დარკოს“ მომღიმარ, არაადამიანურ ფიგურას გულისხმობდა. კვირების განმავლობაში ეს გამოსახულება კოსტიუმებისა და არსებების განყოფილებებს აწუხებდა, რადგან მხატვრები ეძებდნენ სწორ ბალანსს რაღაც უპრეცედენტოსა და ისეთს შორის, რაც მაინც მოერგებოდა „ვარსკვლავური ომების“ დამკვიდრებულ ვიზუალურ ენას. საბოლოო ჩაფხუტი ღრმად თანამშრომლობითი პროცესის შედეგად შეიქმნა. „უცნობის ნიღაბი კარგი მაგალითია იმისა, თუ როგორ იქმნება მრავალი დიზაინის ელემენტი შემქმნელთა გარკვეული კომბინაციით,“ – განაცხადა ჰედლენდმა. „საბოლოო ჩაფხუტი მინიმუმ ოთხი განყოფილების – არსებების, კოსტიუმების, ტრიუკების გუნდისა და ვიზუალური ეფექტების – ერთობლივი მუშაობის ნაყოფია.“ წიგნი „ვარსკვლავური ომები: აკოლიტის ხელოვნება“ უკვე ხელმისაწვდომია. მეტი ინფორმაციისთვის თვალი ადევნეთ Collider-ს. ჩვენ გვსურს თქვენი აზრის მოსმენა! გააზიარეთ თქვენი მოსაზრებები ქვემოთ მოცემულ თემაში და გახსოვდეთ, რომ პატივისცემა შეინარჩუნოთ. თქვენი კომენტარი არ შეინახულა. ეს თემა ღიაა განსახილველად. იყავით პირველი, ვინც თქვენს აზრს დაპოსტავს.