ალბათ, BAFTA-ს დაჯილდოებაზე მომხდარი საკმაოდ შემაშფოთებელი ინციდენტების ფონზე შეუმჩნეველი დარჩა სიხარული, რომ ფილმის „ორი შავკანიანი ბიჭი სამოთხეში“ შემქმნელებმა საუკეთესო ბრიტანული მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციისთვის ჯილდო მოიპოვეს. ბაზ სელსის რეჟისორობით შექმნილი ფილმი დაფუძნებულია დინ ატას ამავე სახელწოდების პოემაზე. ორივემ ნომინაციამდე „ქართუნ ბრიუს“ მოკლემეტრაჟიანი ფილმის შექმნის შესახებ ესაუბრა. ღონისძიების შემდეგ სატელეფონო საუბარში ატამ განაცხადა, რომ არანაირ დაპირისპირებას არ დაუქვეითებია მისი განწყობა. „ჩვენი გამარჯვებით მეცხრე ცაზე ვარ“, – თქვა მან, – „და ნამდვილად ვამაყობ ჩვენი გუნდით და იმით, თუ როგორ ვიზეიმეთ ერთად“. ეს გამარჯვება ატასთვის პირადად ბევრს ნიშნავს. მწერალი, რომელიც რეჟისორ სელსსა და ანიმატორთა გუნდს გულწრფელ ქებას ასხამდა, იმედოვნებს, რომ გამოიყენებს ამ შთაგონებას სხვებისთვის ინსპირაციის მიმცემად, რომელიც მან სხვა შავკანიანი და ქვიარ ისტორიებიდან მიიღო. „ჩემს სამადლობელ სიტყვაში ვთქვი, რომ ეკრანზე ბევრ შავკანიან ქვიარ გამოცდილებას არ ვხედავდი, რომელიც ტრაგედია არ იყო“, – ამბობს ის, – „მაგრამ გამახსენდა ჩემთვის მართლაც განსაკუთრებული სატელევიზიო შოუ სახელწოდებით „ნოეს კიდობანი“, შავკანიანი ქვიარ რომანტიკული კომედიური სერიალი, ამიტომ მინდა მათ მადლობა გადავუხადო, თუმცა ეს ანიმაცია არ არის. მაგრამ ეს იყო ის, რამაც დამეხმარა დავინახო ჩვენი ისტორიების წარმატების, სიყვარულისა და მეგობრობის პოვნის შესაძლებლობა, რაც ასევე ფილმის „ორი შავკანიანი ბიჭი სამოთხეში“ არსია. სხვაგვარად, გაზრდისას ყველაფერი ბნელი იყო, ამიტომ ძალიან მიხარია, რომ ახლა ეს არსებობს“. ატამ ასევე გაიმეორა, თუ როგორ გაუხსნა გზა ბარი ჯენკინსის ფილმებმა, როგორიცაა „მთვარის შუქი“ (Moonlight), ფილმს „ორი შავკანიანი ბიჭი სამოთხეში“, რომელმაც შესაძლოა ჯილდოების შემდეგ გაზრდილი ყურადღება მიიპყროს. ატამ ისაუბრა მოკლემეტრაჟიანი ფილმის აქტიურ პოპულარიზაციაზე. „როდესაც ის Channel 4-ზე გავიდა, არ მინდოდა, რომ უბრალოდ არსებულიყო, მაგრამ არავინ იცოდეს. ამიტომ სულ ვყვიროდი ამის შესახებ“, – ამბობს ის. „შემდეგ კვირას, როდესაც მან BAFTA მოიგო, ხალხმა მოულოდნელად უპასუხა იმ შეტყობინებებს, რომლებიც მანამდე იგნორირებული იყო და თქვა: „ოჰ, ახლა ვნახავ, გილოცავთ BAFTA-ს!“ და მე უბრალოდ ვფიქრობ: „ვაუ, BAFTA უნდა მოიგო, რომ ხალხმა შენი ფილმი ნახოს! მაგრამ ყოველ შემთხვევაში, ისინი უყურებენ მას და ეს ნაწილობრივ ამ შესანიშნავი ჯილდოს დამსახურებაა“. თუმცა, გასული შაბათ-კვირის BAFTA-ს კინოდაჯილდოების განხილვა, მთლიანობაში, სადღესასწაულოს ნაცვლად, დაძაბული იყო, რასაც განაპირობებდა უნებლიე, მაგრამ მაინც მტკივნეული რასისტული გამონათქვამი. ორგანიზაციამ და BBC-მ ამის შემდეგ ბოდიში მოიხადეს, თუმცა ინსტიტუციური ხარვეზების სერიამ, რამაც აქამდე მიგვიყვანა, დაჩრდილა ის, რაც, ქაღალდზე, წარმატებული ღამე იყო მრავალი შავკანიანი ხელოვანისთვის. ოთახში მომხდარ მომენტთან დაკავშირებით, ატამ თქვა, რომ მათ და გუნდს გაფრთხილებული ჰქონდათ, რომ მსგავსი რამ შეიძლება მომხდარიყო და მზად იყვნენ, მაგრამ თანაგრძნობა გამოხატეს როგორც მომენტის გასაჯაროების, ისე მაიკლ ბ. ჯორდანისა და დელროი ლინდოს მიმართ, რომლებიც ამ შეურაცხყოფის მსხვერპლნი გახდნენ. „ვფიქრობ, ერთი რამ იყო ის, რომ ეს ოთახში მოხდა, რასაც ჩვენ გავუმკლავდით, მაიკლი და დელროი მოხდენილები იყვნენ“, – ამბობს ატა. „ეს საშინელებაა და ოთახში ამის თქმისას გაოგნებული სუნთქვის ხმები ისმოდა, მაგრამ ჩვენ გავაგრძელეთ ღამე“. ცერემონიასთან დაკავშირებით მთავარი სალაპარაკო თემა იყო, თუ როგორ მოხვდა ეს მომენტი შოუს სატელევიზიო ეთერში ორსაათიანი დაგვიანებით. „ვფიქრობ, ამ ყველაფრის მთავარი პრობლემა ის არის, რომ ის ტელევიზიით გადაიცა, დაგვიანებით მოხვდა ეთერში, რადგან მათ სხვა რაღაცების ამოჭრა მოახერხეს“, – ასახავს ატა. „აკინოლა დევის უმცროსმა, ფილმის „მამაჩემის ჩრდილი“ რეჟისორმა, თქვა „თავისუფლება პალესტინას!“ და ეს ამოჭრეს ეთერიდან, ასე რომ, ზოგიერთ რამეზე ყურადღება ჰქონდათ გამახვილებული, ზოგიერთზე კი – არა. ეს არის პრობლემა და ეს არის ის, რაზეც მათ უნდა იფიქრონ, თუ რა შეიძლება გაუმჯობესდეს მომავლისთვის. მეტი უნდა ვისწავლოთ ტურეტის შესახებ, რადგან ეს ისეთი მდგომარეობაა, რომლითაც ბევრ ადამიანს უწევს ცხოვრება“. ამ მხრივ, გარდა იმისა, რომ BAFTA და BBC „ცხელ სკამზე“ აღმოჩნდნენ, ონლაინ განხილვა საკამათო გახდა. ერთის მხრივ, ხდებოდა ინციდენტის უნებლიე ბუნების უარყოფა, მეორეს მხრივ კი – შეურაცხყოფის ზიანის შემცირება, თუნდაც მისი წარმოთქმის კონტექსტიდან მოწყვეტილი. „ეს ალბათ რასიზმის შემთხვევებს გაახსენებდა ხალხს“, – ამბობს ატა. „მაგრამ ეს არ იყო ვინმეს რწმენის ან იმის ასახვა, რასაც ის იმ დროს ფიქრობდა“, – ამატებს ის, – „ეს ტვინი ირჩევს ყველაზე უარეს რამეს, რისი თქმაც შეიძლება“. (ჯონ დევიდსონმა, „ვაიერის“ (Variety) ინტერვიუში განაცხადა, რომ ის მაიკლ ბ. ჯორდანსა და დელროი ლინდოს ბოდიშის მოსახდელად დაუკავშირდა.) „არ მგონია, ვინმეს ნამდვილად სურდეს თქვას, „ტურეტის სინდრომი შავკანიანობაზე მაღლა დგას“, ან პირიქით“, – ამატებს ის. „ვფიქრობ, სამართლიანი იყო, რომ დევიდსონი ოთახში ყოფილიყო, რათა პოტენციურად ენახა „მე ვფიცავ“ (I Swear) ჯილდოების აღება, რაც მოხდა, და მისმა მთავარმა მსახიობმაც მიიღო. მაგრამ ასევე, იმ ღამეს მრავალი შავკანიანი ფილმი დაჯილდოვდა, და თუ „ენ-სიტყვა“ (N-word) ვინმეს ტიკია, ეს სერიოზულად უნდა იქნას გათვალისწინებული“. ატას მოსაზრებები ამ საერთო საფუძველზე, ასევე შავკანიანი ადამიანების მიერ ტურეტის სინდრომით გადაღებულ ვიდეოებზე, შესაფერისია ფილმისთვის, რომელიც აგებულია ინტერსექციურ მარგინალიზებულ იდენტობებზე. პოეტი ასევე აღნიშნავს, რომ გამარჯვება განსაკუთრებულად იგრძნობოდა...