ტურეტის სინდრომის აქტივისტის, ჯონ დევიდსონის მიერ 2026 წლის BAFTA-ს დაჯილდოებაზე რასისტული გამონათქვამის შეძახილის ირგვლივ ატეხილ სკანდალს, რომელიც გასული ღამის ღონისძიებაზე მოხდა, ინტერნეტში მრავალი ურთიერთსაწინააღმდეგო მოსაზრება მოჰყვა. დევიდსონმა, ვისი ცხოვრებამაც BAFTA-ს ჯილდოს მფლობელ ფილმს „ვიფიცავ“ (I Swear) შთააგონა, დუმილი დაარღვია და ისაუბრა „ღრმად შეურაცხმყოფელ“ მომენტზე, რომელიც ზოგიერთმა მისი პირადი შეხედულებებისა და რწმენის გამოხატულებად მიიღო. განცხადებაში (რომელიც Deadline-მა გაავრცელა) დევიდსონმა მადლობა გამოხატა BAFTA-ს მიმართ ცერემონიაზე დასწრების ნებართვისთვის. მისი თქმით, BAFTA-მ წინასწარ გააკეთა ზეპირი განცხადება მისი დასწრებისა და მისი სრულიად უნებლიე და პოტენციურად შემაფერხებელი ტიკების შესახებ, რომლებიც შესაძლოა ღონისძიების დროს მომხდარიყო. „მინდა მადლობა გადავუხადო BAFTA-ს და ყველას, ვინც გუშინდელ დაჯილდოებაში იყო ჩართული, მათი მხარდაჭერისა და გაგებისთვის, ისევე როგორც ჩემი მოწვევისთვის. ვაფასებ აუდიტორიისთვის გაკეთებულ წინასწარ განცხადებას, რომ ჩემი ტიკები უნებლიეა და არ არის ჩემი პირადი რწმენის ანარეკლი. გამახარა იმ აპლოდისმენტებმა, რაც ამ განცხადებას მოჰყვა და თავი მიღებულად და გაგებულად ვიგრძენი ისეთ გარემოში, რომელიც ჩემთვის ჩვეულებრივ შეუძლებელი იქნებოდა.“ დევიდსონმა დასძინა, რომ ის „ღრმად შეურაცხყოფილია, თუ ვინმე მის უნებლიე ტიკებს განზრახულად ან რაიმე მნიშვნელობის მატარებლად მიიჩნევს. მთელი ცხოვრება გავატარე ტურეტის სინდრომის მქონე ადამიანების მხარდაჭერასა და გაძლიერებაში, სხვებისგან ემპათიის, სიკეთისა და გაგების სწავლებაში და ამას მომავალშიც გავაგრძელებ.“ მას შემდეგ, რაც მაიკლ ბ. ჯორდანმა და დელროი ლინდომ ჯილდო გადასცეს, დევიდსონმა აუდიტორია დატოვა მას შემდეგ, რაც მისი მხრიდან ე.წ. N-სიტყვის შეძახილი გაისმა. თავის განცხადებაში მან დასძინა: „ცერემონიის ადრეულ ეტაპზე აუდიტორიის დატოვება ვამჯობინე, რადგან ვაცნობიერებდი, თუ რა დისკომფორტს იწვევდა ჩემი ტიკები.“ ცოტა ხნის წინ გავრცელებულ განცხადებაში BAFTA-მ აღნიშნა, რომ „უპირობოდ ბოდიშს უხდის“ ჯორდანსა და ლინდოს და დასძინა, რომ „ისინი სრულ პასუხისმგებლობას იღებენ სტუმრების რთულ მდგომარეობაში ჩაყენებისთვის და ბოდიშს უხდიან ყველას.“ იმავე განცხადებაში მათ განაგრძეს: „მადლობას ვუხდით მაიკლს და დელროის მათი წარმოუდგენელი ღირსებისა და პროფესიონალიზმისთვის.“ BAFTA-მ ასევე დაადასტურა დევიდსონის განცხადება, სადაც აღნიშნულია, რომ მან ღონისძიების დარჩენილი ნაწილის ყურება აუდიტორიის გარეთ, ეკრანზე ამჯობინა. განცხადებაში ნათქვამია: „მადლობას ვუხდით მას მისი ღირსებისა და სხვების მიმართ გათვალისწინებისთვის, იმ ღამეს, რომელიც მისთვის ზეიმის ღამე უნდა ყოფილიყო.“ ეს მომენტი უზარმაზარ დაპირისპირებად იქცა, რაც გამოწვეულია იმ ადამიანების ონლაინ კომენტარებით, რომლებსაც არ ესმით ტურეტის სინდრომის სრულიად უკონტროლო გავლენა ადამიანზე – ცხოველის ხმის იმიტაციიდან დაწყებული, გინებით და ფიზიკური ტიკებით დამთავრებული, როგორიცაა დარტყმა, კრუნჩხვა და წიხლის კვრა. ტურეტის სინდრომის მრავალი ვარიანტი არსებობს, რომელთაგან კოპროფენომენა – შეუფერებელი ან შეურაცხმყოფელი ფრაზების შეძახილი – ერთ-ერთია. დამატებითი ინფორმაციის მიღება შეგიძლიათ ამ მდგომარეობის შესახებ ამერიკის ტურეტის ასოციაციაში (Tourette Association of America). BAFTA-ს განცხადება დაჯილდოების ცერემონიიდან 24 საათზე მეტი ხნის შემდეგ გაკეთდა. ამ დროისთვის ლინდო უკვე ესაუბრა Vanity Fair-ს წვეულებაზე და თქვა, რომ ის და ჯორდანი „გავაკეთეთ ის, რაც უნდა გაგვეკეთებინა“ და იმედგაცრუება გამოხატა იმის გამო, რომ BAFTA-მ მოგვიანებით მათთან უშუალოდ არ განიხილა ეს საკითხი. ამასობაში, ბევრმა ადამიანმა თავისი მოსაზრებები გააზიარა X-ზე და სხვა სოციალურ მედია პლატფორმებზე, თავიანთ კომენტარებს დაურთეს ინციდენტის ვიდეოჩანაწერები, რომელიც BBC-მ დაუყოვნებლივ გაავრცელა. ზოგიერთმა მომხმარებელმა შემოგვთავაზა, რომ დევიდსონი „იზოლირებული“ უნდა იყოს სხვა ადამიანებისგან მსგავს სოციალურ სიტუაციებში, რამაც კიდევ უფრო აგრესიული რეაქციები გამოიწვია და დაგმო შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის ამგვარი დისკრიმინაციის იდეა. გარდა ამისა, მსახიობმა ჯეიმი ფოქსმა უარი თქვა დაეჯერებინა, რომ შეურაცხყოფა უნებლიე იყო და თავის სოციალურ მედია პოსტში დაწერა: „არა, მან ეს განზრახ გააკეთა.“ სუპერმენის ვარსკვლავმა, ვენდელ პირსმა, გააზიარა თავისი მოსაზრება და თქვა: „გამაღიზიანებელია, რომ პირველი რეაქცია არ იყო სრული და გულწრფელი ბოდიში დელროი ლინდოსა და მაიკლ ბ. ჯორდანის მიმართ.“ ამის საპირისპიროდ, Tourettes Action-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა, ემა მაკნალიმ, შეაქო დევიდსონის მიერ ტურეტის სინდრომის შესახებ ცნობიერების ამაღლების საქმეში გაწეული შრომა და სიამაყე გამოხატა ყველას მიმართ, ვინც ჩართული იყო ფილმ „ვიფიცავ“-ში. თუმცა, მან დასძინა: „ჩვენ ღრმად გვესმის, რომ ამ სიტყვებმა შეიძლება ტკივილი გამოიწვიოს, მაგრამ ამავე დროს, გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს, რომ საზოგადოებამ გაიგოს ტურეტის სინდრომის შესახებ ფუნდამენტური ჭეშმარიტება: ტიკები უნებლიეა. ისინი არ არიან ადამიანის რწმენის, განზრახვების ან ხასიათის ანარეკლი. ეს სიმპტომები ნევროლოგიურია და არა განზრახული, და ეს არის ის, რითაც ჯონი – ისევე როგორც ბევრი სხვა ტურეტის სინდრომის მქონე ადამიანი – ყოველდღიურად ცხოვრობს.“ მედიის გარკვეული ნაწილის მხრიდან გამოხმაურება ძალზედ შემაშფოთებელი იყო, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად ბევრს მუშაობს ჯონი ცნობიერების ამაღლებისა და გაგებისთვის. ის, რაც მისთვის ზეიმის ღამე უნდა ყოფილიყო, აუტანელი გახდა და მან მიიღო რთული გადაწყვეტილება, დაეტოვებინა ცერემონია. ეს მომენტი ზუსტად ასახავს იმას, რასაც ფილმი „ვიფიცავ“ ასე ღიად გვიჩვენებს: იზოლაციას, გაუგებრობას და ემოციურ ტვირთს, რომელიც ასე ხშირად ახლავს ამ მდგომარეობას.