„ბრიჯერტონები“ ყოველთვის მრავალფეროვანი იყო: სახალისო, თუმცა ოდნავ უცნაური; გარკვეულწილად საზღვრების დამრღვევი, მაგრამ მაინც მკაცრი ჩარჩოების ფარგლებში; ზოგჯერ ვნებიანი, მაშინაც კი, როცა უსაფრთხოდ თამაშობდა (Netflix-ის სტანდარტებით). მაგრამ იყო კი ოდესმე ასეთი მოსაწყენი? რეგენსის ეპოქის რომანტიკული დრამის მეოთხე სეზონის პირველმა ოთხმა ეპიზოდმა გაგვაცნო კიდევ ერთი ბრიჯერტონი თავისი მორიგი გატაცებით, კიდევ ერთი სასიყვარულო ინტერესით, რომლებიც, ამა თუ იმ მიზეზის გამო, უბრალოდ ვერ იქნებოდნენ ერთად – რა თქმა უნდა, სიუჟეტის საჭიროების გამო. ეს ყველაფერი კარგია – სწორედ ამისთვის ვუყურებთ სერიალს! მაგრამ ოთხი სეზონისა და 32 ეპიზოდის (და ერთი სპინ-ოფის) შემდეგ, ყველაფერი ცოტა დამღლელი ხდება. თითქოს „ბრიჯერტონებს“ ბოლოს და ბოლოს საკუთარი თავი მობეზრდა. თუ შეხსენება გჭირდებათ, მეოთხე სეზონის პირველმა ნაწილმა მაყურებელს ხელახლა გააცნო ბენედიქტ ბრიჯერტონი (ლუკ ტომპსონი), ქალების მოყვარული ლოთარიო, რომლის ერთადერთი დადებითი თვისება სახვითი ხელოვნებისადმი ინტერესია. ის მამრობითი სქესის და-ძმებს შორის ბოლოსწინაა, ვინც შესაფერის პარტნიორს პოულობს – ძირითადად იმიტომ, რომ არ ეძებს – მაგრამ მოჯადოებულია იდუმალი ქალბატონით მასკარადზე, რომლის ვინაობაც ნიღბით იყო დაფარული. სანამ ბენედიქტი მას საზოგადოების ყველა გაუთხოვარ ახალგაზრდა ქალბატონს შორის ეძებს, იდუმალი ქალბატონი აღმოჩნდება სოფი ბეკი (იერინ ჰა), მოახლე მეზობელ ოჯახში და მისი გარდაცვლილი პატრიარქის უკანონო შვილი. როდესაც სოფის დედინაცვალი ლედი არამინტა გან (ქეითი ლეუნგი) მას სახლიდან აგდებს, სოფი ბრიჯერტონების ოჯახში იწყებს მუშაობას, სადაც ის და ბენედიქტი მასკარადიდან გაჩენილ ვნებას აახლებენ (აღადგენენ?). მხოლოდ ის, რომ ბენედიქტი მას სულაც არ ცნობს, ხოლო სოფმა იცის, რომ მათი ურთიერთობა მაინც განწირულია, რადგან დიდგვაროვან ლორდს არ შეუძლია დაბალი ფენის მოახლეზე დაქორწინება. სიტუაცია უარესდება, როდესაც ბენედიქტი მას სთხოვს, რომ არა მისი ცოლი, არამედ საყვარელი იყოს – რა თქმა უნდა, ეს მას უზრუნველყოფილ ცხოვრებას მისცემდა, თუ ბენედიქტს ბედნიერს შეინარჩუნებდა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ საზოგადოება მას მიიღებდა. მეოთხე სეზონის მეორე ნაწილი სოფისა და ბენედიქტის გაუცხოებით იწყება – სოფი სხვა ოჯახებში ეძებს სამუშაოს, ხოლო ბენედიქტი ვერ ხვდება, რატომ უნდა ჩაითვალოს შეურაცხყოფად ვინმესთვის საყვარლობის შეთავაზება. ცხადია, ყველაფერი ბოლო ეპიზოდში მოგვარდება: სოფი თავისი წარსულის შესახებ რამდენიმე მოულოდნელ საიდუმლოს აღმოაჩენს, რაც მაყურებელს ალბათ ერთი მილიდანვე შეეძლო ენახა, და ბრიჯერტონები ოჯახის კიდევ ერთ წევრს შეიფარებენ. მაგრამ, ვაი, რამდენი დრო დასჭირდა ამას! იცით, როცა ორ პერსონაჟს შორის ურთიერთობას კითხულობთ ან უყურებთ და მათ შორის არის ბარიერი, რომელიც შეიძლება მოგვარდეს, თუ ერთ-ერთი მათგანი მეორეს პირდაპირ კითხვას დაუსვამს, მეორე კი სიმართლეს უპასუხებს? სწორედ ამაზეა აგებული მთელი ეს ბენედიქტ-სოფის კონფლიქტი. ისეთი ჭკვიანი ადამიანი, როგორიც სოფია, არ დაფიქრდებოდა, რატომ არ დაუტოვა მისმა არისტოკრატმა მამამ არაფერი ანდერძით? ბენედიქტივით გამჭრიახი ადამიანი მიიღებდა იმ ფაქტს, რომ მოახლე, რომელიც დიდგვაროვან ქალბატონს ჰგავს საუბრის მანერით, ოდესმე გლეხი ყოფილიყო? იმის მიუხედავად, რომ ამ ქალაქს ჭორაობა უყვარს, იფიქრებდი, რომ ცოტა მეტ აქტიურ დეტექტიურ მუშაობას მაინც გასწევდნენ. რამდენიმე ნახევრად გულმოდგინე ქვესიუჟეტი უმიზნოდ ტრიალებს ცენტრალური რომანის გარშემო, რაც საქმეს მინიმუმ საინტერესოს ხდის. ბრიჯერტონების მატრიარქმა ვაიოლეტმა (რუთ გემელი), რომელიც ქმრის ეკრანის მიღმა გარდაცვალების შემდეგ ქვრივად დარჩა, საიდუმლო რომანი დაიწყო ლორდ მარკუს ანდერსონთან (დენიელ ფრენსისი), მაგრამ მათ არ შეუძლიათ გადაწყვიტონ, ოფიციალური გახადონ თუ არა თავიანთი ურთიერთობა. ლედი აგათა დენბერი (ადჟოა ანდო) სასოწარკვეთილია, რომ განთავისუფლდეს დედოფლის საუკეთესო მეგობრისა და ჭორიკანის სრულ განაკვეთზე მუშაობისგან, მაგრამ დედოფალი შარლოტა (გოლდა როშეუველი) ამაზე არც კი იფიქრებს. და, ალბათ, ყველაზე მჭევრმეტყველურად, პენელოპა ბრიჯერტონს, ქალიშვილობის გვარით ფეზერინგტონს (ნიკოლა ქაფლენი), სურს შეწყვიტოს ლედი უისლდაუნის ბროშურების გამოცემა, რაც საშინელებაა მისი უდიდესი ფანისთვის, დედოფლისთვის. გექმნება შთაბეჭდილება, რომ პერსონაჟებიც კი დაიღალნენ ამ ყველაფრით – იმდენად, რომ პენელოპას მიერ უისლდაუნის პოტენციური შეწყვეტა თითქმის ისე აღიქმება, თითქოს შოუ სასოწარკვეთილი ცდილობს დამშვიდობებას. (იქნება მეხუთე სეზონი, არ ინერვიულოთ.) მე ნამდვილად ვხედავ ამ ყველაფერში ჩემს პირად მოწყენილობასა და ზიზღს ამ სეზონის სიუჟეტ(ებ)ის მიმართ და არავითარ შემთხვევაში არ ვფიქრობ, რომ რეალურ შოუს სურს გაკოტრება, მაგრამ თუ რომანები ასეთი უშთაგონოა და ბოლო წუთის სიუჟეტური შემობრუნებები ამდენად სასოწარკვეთილია (შედარებით მნიშვნელოვანი პერსონაჟის სიკვდილი მოულოდნელად ხდება ამ სეზონის ბოლო ეპიზოდებში), მაშინ, როგორც იტყვიან, „კედელზეა წარწერა“. თუ „ბრიჯერტონებს“ მომავალი აქვს, ფანებს იგივეს მეტი უნდა ელოდონ. მეტი პასტელური ფერის კაბა, მეტი მძიმე სუნთქვის სექსუალური სცენა, მეტი „მილორდებო“ და „მილედებო“, მეტი ხელოვნურად შექმნილი გაუგებრობა და ბოლო წუთის გადაწყვეტილებები პრობლემებისთვის, რომლებიც მოსაგვარებელია, ხალხი რომ უბრალოდ ერთმანეთს ესაუბროს! ეს არის შოუ და მე ნამდვილად ვერ გავაკრიტიკებ მას იმისთვის, რომ თავის სტილში რჩება. პრობლემა ის არის, რომ ამ ერთ გზაზე ზედმეტად დიდხანს ვართ და ხედი მოსაწყენი ხდება.