„დემონების მკვლელი“ სრულდება: ანიმეები, რომლებიც მის ფანებს მოეწონებათ

„დემონების მკვლელი“ შესაძლოა, ამ თაობის შონენ ანიმეს ლიდერი იყოს. მან დიდი წარმატებით ჩაანაცვლა შონენის ყოფილი „დიდი სამეული“ და ანიმე ამერიკული გასართობი ინდუსტრიის მეინსტრიმში ისე ღრმად შეიყვანა, როგორც არცერთ სხვა ანიმეს ბოლო ათწლეულში. „დემონების მკვლელი“ საბოლოოდ სრულდება. ფრანჩაიზს ჯერ კიდევ ორი ფილმი აქვს გასახმოვანებელი, სანამ მანგის მთელ შინაარსს დაფარავს, ამ ფილმების გამოსვლას კი რამდენიმე წელი დასჭირდება. ტანჯიროსა და ჰაშირას ახალი თავგადასავლების მოლოდინში, არსებობს უამრავი შესანიშნავი ალტერნატივა „დემონების მკვლელისთვის“, რომლებიც ასევე გვთავაზობენ საოცარ ექშენს, საყვარელ პერსონაჟებს და ანიმეში საუკეთესო ბრძოლებს. ერთი შეხედვით, შეიძლება ისე მოგვეჩვენოს, თითქოს „სოლო ლეველინგსა“ და „დემონების მკვლელს“ ბევრი საერთო არ აქვთ, მაგრამ ის, რაც მათ აკავშირებთ, უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, რაც არა: წარმოუდგენელი რაოდენობის ექშენი. არც ისე ბევრი სერიალია, რომელიც ამ ორზე უკეთ იპყრობს შონენ ანიმეს ნამდვილ სულს. „დემონების მკვლელის“ მსგავსად, „სოლო ლეველინგსაც“ ჟანრში საუკეთესო ბრძოლები აქვს. სუნგ ჯინვუს ეპიკურმა ბრძოლამ ჭიანჭველების მეფის წინააღმდეგ მეორე სეზონის ბოლოს, უკვე გადააჭარბა 30 მილიონ ნახვას YouTube-ზე, რაც მხოლოდ ასახავს, თუ რამდენად პოპულარული გახდა მანჰვას ადაპტაცია. „ჰაიკიუ!!“ შესაძლოა, ერთადერთი სპორტული ანიმე იყოს, რომელიც „დემონების მკვლელის“ კარგ ალტერნატივად შეიძლება ჩაითვალოს. ის არა მხოლოდ ოდესმე შექმნილი საუკეთესო სპორტული ანიმეა, არამედ ერთ-ერთი საუკეთესო შონენ ანიმეც. ერთ-ერთი მრავალი მიზეზიდან, რის გამოც „ჰაიკიუ!!“ გამოირჩევა ისედაც გადატვირთულ ჟანრში, არის ის ფაქტი, რომ მასში არ არის არც ერთი გამოსატოვებელი მომენტი. მთელ ფრანჩაიზში არ მოიძებნება სცენა, რომელიც არ უნდა ნახო, და ეს იშვიათია ჟანრისთვის, რომელიც ცნობილია ფილერებით. „კაიჯუ #8“-ის ჰიბინო კაფკას და „დემონების მკვლელის“ ტანჯირო კამადოს ბევრი საერთო აქვთ. ორივე შეუჩერებელია თავის სიკეთეში და თანაბრად ურყევი ბრძოლის ველზე. ისინი ანიმეს ყველაზე მიზანდასახული პერსონაჟები არიან და მეგობრებსაც ამიტომ უყვართ ისინი. „დემონების მკვლელის“ ფილმები ოდესმე გადაღებულ ყველაზე ფინანსურად წარმატებულ ფილმებს შორის მოხვდა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ისინი ანიმესთვის კარგია. „კაიჯუ #8“ მასშტაბის თვალსაზრისით ოდნავ განსხვავდება „დემონების მკვლელისგან“, მაგრამ უდავოა, რომ ორივე სერიალი სავსეა ექშენით. ორივე სრულმასშტაბიან ბრძოლებზე აკეთებს აქცენტს, ხოლო ის ფაქტი, რომ ორივე მთავარი პერსონაჟი ურყევად არის ორიენტირებული საკუთარი მეგობრების დაცვაზე, ამ ყველაფრის გვირგვინია. „ვინდ ბრეიკერი“ საბრძოლო ხელოვნების ანიმეს ერთ-ერთი ფლაგმანია და შესანიშნავი არჩევანია მათთვის, ვინც ახლახან დაასრულა „დემონების მკვლელი“ და მსგავს რამეს ეძებს. ეს საოცარი სერიალია, რომელსაც წარმოუდგენლად სწრაფი ტემპი აქვს, რაც მის თხრობას იდეალურად ერგება. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი სხვა სერიალი ასეთი სწრაფი ტემპით დაიკარგებოდა, „ვინდ ბრეიკერი“ ამას ახერხებს. „დემონების მკვლელის“ მსგავსად, ის ყველაფერზე მაღლა ექშენს აყენებს, მაგრამ ისტორია არ იკარგება. პირიქით, მოთხრობა ასეთი სასტიკი ბრძოლებით ძლიერდება, რადგან სწორედ „ვინდ ბრეიკერის“ ბრძოლები გვიყვება სერიალის ნამდვილ ისტორიას. „მიუწვდომელი სამურაი“ ბოლო ათწლეულის ერთ-ერთი ყველაზე ვიზუალურად მიმზიდველი ანიმე სერიალია. ეს მხატვრული შედევრია და ის იმდენად კარგია, რომ სხვა სერიალებს მასთან შედარებით შანსიც კი არ აქვთ. მასში არის იმდენად განსაცვიფრებელი მომენტები, რომ ძნელია დაიჯერო, რომ ისინი მხოლოდ რამდენიმე წამით ეკრანზე არსებობისთვის შეიქმნა. „დემონების მკვლელის“ მოქმედება ტაიშოს ეპოქაში ხდება, ხოლო „მიუწვდომელი სამურაის“ – კამაკურას პერიოდის ბოლოს, იაპონიის ისტორიის ორ წარმოუდგენლად მნიშვნელოვან პერიოდში. ორივე სერიალი იაპონურ ისტორიაშია ფესვგადგმული და ეს მხოლოდ ერთ-ერთია მრავალი მიზეზიდან, რის გამოც „დემონების მკვლელის“ ფანებს „მიუწვდომელი სამურაი“ მოეწონებათ. „გაჩიაკუტა“ საუკეთესო გაგებით გიჟურია. ეს „ბერსერკის“ შემდეგ ყველაზე „მეტალ“ ანიმეა და კონკურენცია ნამდვილად მცირეა. „გაჩიაკუტას“ მთავარი გმირია რუდ სურებრეკი, ანიმეს ერთ-ერთი ყველაზე გაუწონასწორებელი პერსონაჟი, რომელიც შურისძიებას ცდილობს იმ ადამიანებზე, ვინც ის ნაგავივით გადააგდო. „გაჩიაკუტა“ კიდევ ერთი სერიალია, რომელსაც, როგორც ჩანს, ბევრი საერთო არ ექნებოდა „დემონების მკვლელთან“, მაგრამ ორ სერიალს საკმარისად ბევრი რამ აკავშირებთ, რათა „გაჩიაკუტა“ ღირსეული შემცვლელი იყოს. ორივეს აქვს შესანიშნავი ბრძოლები, საოცარი ვიზუალური ეფექტები და გვერდითი პერსონაჟები, რომლებიც ისტორიას ყოველ ჯერზე აუმჯობესებენ ეკრანზე გამოჩენისას. არც „დემონების მკვლელი“ და არც „ჯოჯოხეთის სამოთხე“ არ არის რეალისტური, მაგრამ არც ერთი მათგანი არ ქმნის ფანტასტიკის შეგრძნებას. ორივე რეალიზმშია დაფუძნებული თავისი პერსონაჟებით, ბრძოლებითა და სამყაროთი, რაც „ჯოჯოხეთის სამოთხეს“ „დემონების მკვლელის“ მოყვარულთათვის სრულყოფილ არჩევნად აქცევს. „ჯოჯოხეთის სამოთხის“ მთავარი გმირია გაბიმარუ ღრუ, რომელიც ჯადოსნურ ელექსირს ეძებს, რათა თავისი სასჯელისგან გათავისუფლდეს. ის მთლიანად ორიენტირებულია მეუღლესთან დაბრუნებაზე და არაფერს მისცემს უფლებას, მისსა და მის მომავალს შორის ჩადგეს. ის არის მიზანდასახული, ძლიერი და მომხიბვლელი, ისევე როგორც ტანჯირო. „ჩეინსოუ მენი“ გამოცანაა. ის როგორღაც აერთიანებს იუმორს, საშინელებას, სისასტიკეს, მომხიბვლელობასა და ექშენს ერთში, ქმნის ანიმე სერიალს, რომელიც არასოდეს განმეორდება. არაფერია მასეთი, და „დემონების მკვლელის“ ფანებმა აუცილებლად უნდა ნახონ. დენჯი ალბათ, ანიმეს ყველაზე საყვარელი პროტაგონისტია...