დევიდ ბრუკსი „ატლანტიკს“ შეუერთდა, „ნიუ იორკ თაიმსში“ ოცწლიანი კარიერა დასრულდა

„ატლანტიკმა“ ხუთშაბათს განაცხადა, რომ „ნიუ იორკ თაიმსის“ მრავალწლიანი მიმომხილველი დევიდ ბრუკსი მათ გამოცემას სრულ განაკვეთზე მომუშავე მწერლად შეუერთდა, რითაც დასრულდა მისი ორ ათწლეულზე მეტი ხნის კარიერა ნიუ-იორკულ გაზეთში, სადაც ის ზომიერ პოლიტიკასა და ადამიანურ კავშირებზე წერდა. სრულ განაკვეთზე მომუშავე მწერალი ამ გაზეთთან ერთად ამ გაზაფხულზე ვიდეო პოდკასტსაც გაუშვებს. ბრუკსი, რომელიც გამოცემას თებერვალში შეუერთდება, „ატლანტიკთან“ ადრეც თანამშრომლობდა, როგორც მოწვეული რედაქტორი. პერსონალისთვის მიწერილ წერილში, მთავარმა რედაქტორმა ჯეფრი გოლდბერგმა განაცხადა, რომ ბრუკსის წვლილმა „ის ცნობილი და აღიარებული გახადა მთელ მსოფლიოში“. „ის, სხვა მრავალთან ერთად, ამერიკის საუკეთესო პოპ-სოციოლოგია, ადამიანი რეპორტიორის ცნობისმოყვარეობითა და მწერლის ელეგანტურობით“, - წერდა გოლდბერგი. ბრუკსი გაზაფხულზე ასევე გაუშვებს ყოველკვირეულ ვიდეო პოდკასტს, რომელიც „შეისწავლის ადამიანური წესიერების მორალურ, სოციალურ და ფილოსოფიურ საფუძვლებს - განსაკუთრებული აქცენტით ინსტიტუტების როლზე თემებისა და იდეოლოგიების ჩამოყალიბებაში“. მას ნაწილობრივ მხარს დაუჭერს იელის უნივერსიტეტი, რომელმაც ხუთშაბათს ბრუკსი გლობალურ საქმეთა სკოლის პრეზიდენტის უფროს თანამშრომლად დაასახელა. ბრუკსი „თაიმსში“ 2003 წლიდან მუშაობდა, სადაც ის ხშირად წერდა კონსერვატიული იდეალების შესახებ, მაგრამ 2016 წლის არჩევნების დროს მკვეთრად დაუპირისპირდა დონალდ ტრამპს. ის ასევე აღწერდა, თუ როგორ მართავენ ადამიანები ემპათიასა და ემოციებს, მათ შორის ისეთ წიგნებში, როგორიცაა „როგორ გავიცნოთ ადამიანი“ („How to Know a Person“) და „სოციალური ცხოველი“ („The Social Animal“). მისმა მოსაზრებებმა ზოგჯერ კამათი გამოიწვია, ისევე როგორც მისმა კავშირებმა Facebook-თან დაკავშირებულ ჯგუფთან და 2011 წლის ვახშამზე გამოჩენამ, რომელზეც ასევე იმყოფებოდა ჯეფრი ეპშტეინი. ბრუკსმა განაცხადა, რომ იმ დროს არ იცოდა ვინ იყო ეპშტეინი, ხოლო „თაიმსმა“ მისი გამოჩენა სამუშაოს ნაწილად დაიცვა. „თაიმსის“ ჩანაწერში, საზოგადოებრივი აზრის რედაქტორმა ქეთლინ კინგსბერიმ ბრუკსი დაახასიათა, როგორც „ამერიკული სულის ჩვენი მუდმივი კარტოგრაფი“. „დევიდი გაზეთს შეუერთდა ეროვნული ღრმა აჯანყების მომენტში, და ორ ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში მან უნიკალური სივრცე შექმნა კომენტარების ისეთი ბრენდისთვის, რომელიც იმდენადვე სოციოლოგიასა და მორალურ ფილოსოფიას ეხებოდა, რამდენადაც პოლიტიკას“, - წერდა კინგსბერი. „მისი სვეტები ხშირად იდეების საცდელ პოლიგონს წარმოადგენდა, რომლებიც მოგვიანებით ეროვნულ დისკურსს შეცვლიდა“. მან ასევე მოიყვანა მისი კოლეგა მიმომხილველის, თომას ფრიდმანის ციტატა, რომელმაც თქვა, რომ „თაიმსი“ ბრუკსის გარეშე ვერ წარმოედგინა. „დევიდსა და მე ამ წლების განმავლობაში გვქონდა ხუმრობა, რომ პოლიტიკურად თითქმის ყოველთვის ერთ ადგილას ვხვდებით, მაგრამ იქ სრულიად განსხვავებული გზებით მივდივართ“, - წერდა ის. „ჩვენ მივდივართ იმავე დასკვნამდე, რომ ჩვენი მომავალი დამოკიდებულია ჯანსაღ ურთიერთდამოკიდებულებებზე აგებული თემების შექმნასა და გავრცელებაზე, რომლებიც საერთო ღირებულებებით არის გამყარებული. ეს სიახლე ნამდვილად მამწუხრებს“.