2020-იანი წლების დასაწყისი კომიქსების ადაპტაციების სამყაროსთვის დატვირთული და ექსპერიმენტული პერიოდი იყო. „შურისმაძიებლები: დასასრულის თამაშის“ (Avengers: Endgame) წარმატებით შთაგონებულნი, ისევე როგორც კრიტიკული აღიარების სურვილით, სუპერგმირული ფილმების პროდიუსერებმა სულ უფრო გამორჩეული რეჟისორების მოზიდვა დაიწყეს, რათა ისინი Marvel-ის ან DC-ის „ყალიბში“ მოერგოთ. ამან გამოიწვია ისეთი უხერხული მცდელობები, როგორიცაა ქლოე ჟაოს გადასვლა ოსკაროსანი „მომთაბარეებიდან“ (Nomadland) ფილმ „მარადიულებზე“ (Eternals), ან სემ რეიმის მცდელობა, თავისი სტილი „დოქტორ სტრეინჯის“ ფილმისთვის დამახასიათებელ ესთეტიკაში მოექცია. ამ ფონზეც კი, ემერალდ ფენელის, პროვოკაციული თრილერ „პერსპექტიული ახალგაზრდა ქალის“ (Promising Young Woman) შემქმნელის, მიწვევა DC კომიქსების ჯადოქარი პერსონაჟის, ზატანას, ფილმის სცენარის დასაწერად, საკმაოდ გაბედული ნაბიჯი იყო. და ეს მხოლოდ ჩვენი აზრი არ არის: თავად ფენელმა ახლახან აღიარა, რომ სცენარი, რომელიც მან Warner Bros.-ს წარუდგინა „ზატანას“ ფილმისთვის, მას შემდეგ, რაც მისმა მეგობარმა ჯ.ჯ. აბრამსმა დაუდო თავდებობა, უცნაური იყო. ფენელს ამის შესახებ ჰკითხეს მისი მიმდინარე ფილმის, „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ (Wuthering Heights) პრომოუშენის დროს, რომელიც, სავარაუდოდ, ვალენტინობის დღის უქმეებზე სალაროებში ოდნავ ნაკლებად წარმატებული იქნება – შესაძლოა, ნაწილობრივ იმიტომ, რომ ის საკმარისად „უცნაური“ არ არის. თუმცა, Happy Sad Confused-თან ბოლო საუბარში ფენელმა დეტალურად ისაუბრა მის „ზატანას“ სცენარზე, რომელზეც, Deadline-ის ინფორმაციით, ჯერ კიდევ 2021 წელს მუშაობდა: „ვფიქრობ, ეს შეშლილი იყო, რადგან იმ დროს ალბათ თავადაც შეშლილი ვიყავი. საქმე იმაშია, რომ – და შემდეგ, ახლახან დავასრულე „პერსპექტიული ახალგაზრდა ქალი“, და ეს იყო უზარმაზარი რამ სამყაროში, რომელშიც არასდროს მიმუშავია. და ისევ, ეს იყო ერთგვარი სუპერგმირული ფილმი, და ვფიქრობდი: „როგორ შევქმნა სუპერგმირული ფილმის ისეთი ვერსია, რომელთანაც ემოციურ კავშირს ვიპოვი?“ რაც ერთგვარად ნერვული აშლილობის ზღვარზე მყოფი ქალია, ამიტომ ეს არის სცენარი, რომელიც ასახავს ნერვული აშლილობის შუაგულში მყოფ ქალს. და იმის თვალსაზრისით, თუ რას ნიშნავს ეს, ვვარაუდობ, რომ ეს უბრალოდ ნიშნავდა, რომ ის ალბათ ჟანრისგან მეტისმეტად დაშორებული იყო.“ ფენელმა დაამატა, რომ სცენარი „მართლაც ბნელი“ იყო და ის რამდენიმე წელია არ წაუკითხავს, ნაწილობრივ იმ ცუდი გრძნობების გამო, რომ შესაძლოა აბრამსი და ფილმის პერსპექტიული პროდიუსერები იმედგაცრუებული დაეტოვებინა. „ისინი ძალიან კეთილები იყვნენ ამის შესახებ, უბრალოდ გახსენებაც კი...“ – უთხრა მან Happy Sad Confused-ის ჯოშ ჰოროვიცს. „შენ მაიძულებ გავიხსენო სცენები, და ვფიქრობ: „ამას არავინ გადაიღებდა.““ 1964 წელს გარდნერ ფოქსისა და მერფი ანდერსონის მიერ შექმნილი ზატანა ყოველთვის არსებობდა DC-ის უფრო მხიარულ და ფილოსოფიურ იმპულსებს შორის უცნაურ წერტილში. (ანუ, ის არის პერსონაჟი, რომელიც კლასიკური სცენის ჯადოქრის მიმზიდველ ვერსიას ჰგავს, ამავდროულად გააჩნია ფუნქციურად უსაზღვრო ძალები, რაც საშუალებას აძლევს მას ყველაფერი მოახდინოს, თუკი უკუღმა წარმოთქვამს). მიუხედავად იმისა, რომ ის პერიოდულად ჩნდებოდა კომიქსების სამყაროს სატელევიზიო ადაპტაციებში, პერსონაჟის ფილმებში გადატანის ყველა მცდელობა – მათ შორის როგორც ფენელის წარუმატებელი მცდელობები, ასევე გილერმო დელ ტოროს შემოთავაზებული პროექტი „ბნელი სამართლიანობის ლიგა“ (Justice League Dark) – საბოლოოდ კრახით დასრულდა.