გიყვარდეთ ის, გძულდეთ, გიყვარდეთ და ხანდახან გძულდეთ, ან გძულდეთ და მაინც თავდადებით უყურებდეთ – Netflix-ის სერიალი „ემილი პარიზში“ (Emily in Paris) ტელევიზიის ნამდვილ ინსტიტუტად იქცა, რასაც მეექვსე სეზონით მისი ბოლოდროინდელი განახლება მოწმობს. დარენ სტარის შექმნილი დრამედი შეუდრეკელი დარჩა თავის მისიაში – შესთავაზოს სწრაფი, ესკაპისტური, ტკბილად რომანტიკული გართობა პარიზის ულამაზეს ლოკაციებზე. ეს ერთგულება მას ელიტარული დონის „კომფორტულ“ ტელესერიალად აქცევს, სადაც სიუჟეტი ოპტიმალურ ზღვარსა და ემოციურ დაძაბულობას გვთავაზობს თავისი სახალისოდ „საპნისებური“ სცენარით. თუ უკვე ნახეთ შოუს ხუთივე სეზონი და ევროპაში მოგზაური ემილი კუპერის (ლილი კოლინზი) თავგადასავლებისგან გამოწვეული განსაკუთრებული თბილი განწყობა მოგენატრათ, სწორ ადგილას მოხვდით. ქვემოთ ნახავთ 15 ტონალობითა და თემატიკით მსგავსი სერიალის სიას, რომელიც აუცილებლად უნდა ნახოთ, თუ „ემილი პარიზში“ გიყვართ. თუ მოგწონთ, როგორ აერთიანებს „ემილი პარიზში“ მსუბუქ, ხალისიან ურბანულ ხედვას ქალზე ორიენტირებულ კორპორაციული სამყაროს კვლევასთან, მაშინ „მამაცი ტიპი“ (The Bold Type) არის ზუსტად ის სერიალი, რომლის ნახვასაც შემდეგ უნდა შეუდგეთ. სარა უოტსონის შექმნილი Freeform-ის ეს სერიალი ხუთი სეზონის განმავლობაში, 2017-დან 2021 წლამდე გადიოდა ეთერში და ამ პერიოდში ერთგული თაყვანისმცემლები შეიძინა, რაც განპირობებული იყო პატიოსანი, პერსონაჟზე ორიენტირებული, მაგრამ ყოველთვის დინამიკური და გასართობი სიუჟეტით. ქალთა მეგობრობაზე ორიენტირებული კლასიკური შოუების ტრადიციის გამგრძელებელი „მამაცი ტიპი“ ძირითადად ფოკუსირებულია ჯეინ სლოუნზე (ქეთი სტივენსი), კეტ ედისონზე (აიშა დი) და სატონ ბრეიდიზე (მეგან ფეი) – რომლებიც სერიალის დასაწყისში არიან, შესაბამისად, ახლად აყვანილი მწერალი, სოციალური მედიის დირექტორი და ასისტენტი გამოგონილ ქალთა ჟურნალ Scarlet-ში. მთავარი რედაქტორის, ჟაკლინ კარლაილის (მელორა ჰარდინი) მკაცრი, მაგრამ მზრუნველი ხელმძღვანელობით, ისინი პროფესიულ აღიარებას ეძებენ ნიუ-იორკის ჟურნალისტიკის ქაოტურ სამყაროში, პარალელურად კი უამრავ გამოწვევას უმკლავდებიან პირად ცხოვრებაში. ეს არის უდავოდ მიმზიდველი საყურებელი სერიალი, მახვილგონივრული, ემოციური და ხშირად საკმაოდ სერიოზული, თუმცა იშვიათად ტოვებს დადასტურებული „კომფორტული სანახაობის“ სფეროს. „ემილი პარიზში“ ხშირად თავხედურად აბსურდული შოუა, სადაც კომედიასა და დრამას შორის ტონალური ბალანსი შესაძლებელს ხდის მრავალი სიუჟეტური „დიდი ნახტომის“ (big swing) თავდაჯერებული თავხედობით განხორციელებას, თანაც ზეგავლენის მოხდენას მაყურებელზე. ეს, როგორც აღმოჩნდა, დარენ სტარის სპეციალობაა, რაც აჩვენა 2010-იანი წლების დაუფასებელმა სერიალმა ველური სიუჟეტური ხაზით, რომელმაც როგორღაც მოახერხა წარმატების მიღწევა: „ახალგაზრდა“ (Younger). ეს TV Land-ის (მოგვიანებით Paramount+ და Hulu-ს) პროდუქცია იყო სტარის უშუალოდ „ემილი პარიზში“-ს წინანდელი იდეა და მასში მთავარ როლს ბროდვეის ხატი სატონ ფოსტერი ასრულებს – ეს მისი ერთადერთი მთავარი სატელევიზიო როლია „ბანჰედსის“ (Bunheads) მიღმა. ფოსტერი თამაშობს ლიზა მილერს, ახალგანქორწინებულ 40 წლის ქალს, რომელსაც სამსახურში დაბრუნება სჭირდება ქალიშვილის, ქეითლინის (ტესა ალბერტსონი) კოლეჯის სწავლის საფასურის გადასახდელად. სამუშაო ბაზრის ასაკობრივი დისკრიმინაციის წინაშე მდგარი ლიზა უჩვეულო სტრატეგიას ირჩევს: თავს 26 წლისად ასაღებს. „ახალგაზრდა“ ამ იდეიდან იღებს მთელ კომიკურ პოტენციალს, ამავდროულად კი გულწრფელად და ეფექტურად ვითარდება ლიზას პირადი და პროფესიული თვითაღმოჩენის ამბავი. ეს არის უსასრულოდ ქარიზმატული და სასიამოვნო შოუ, იმ პირობით, რომ არ გაქვთ პრობლემა ოდნავ ორაზროვან დასასრულთან. დარენ სტარმა და ემი შერმან-პალადინომ ამერიკული ტელევიზია გარდაქმნეს თავიანთი მიდრეკილებით მახვილგონივრული, მსუბუქი დრამედიებისადმი, რომლებიც თანაბრად იყო გაჯერებული ირონიითა და გულუხვი ჰუმანურობით. მათი მსგავსება აშკარად ჩანს შერმან-პალადინოს არაერთ ნამუშევარში, რომლებიც უშუალოდ ექოსავით ჟღერს „ემილი პარიზში“-ს ტონალობასა და სცენარის სტილში, მათ შორის ისეთი ჯილდოს მფლობელი სენსაციები, როგორიცაა „გილმორ გოგონები“ (Gilmore Girls) და „საოცარი მისის მეიზელი“ (The Marvelous Mrs. Maisel). თუმცა, „ემილი პარიზში“-ს ფანებისთვის ემი შერმან-პალადინოს საუკეთესო შოუს პრემიერა შარშან შედგა და ეს არის ნაადრევად გაუქმებული „ეტუალი“ (Étoile). დუეტის მიერ შექმნილი „ეტუალი“ არის ისეთი თავბრუდამხვევი, ამბიციური სატელევიზიო პროდუქცია, რომელიც მხოლოდ გარკვეული რეპუტაციის ავტორისგან შეიძლება მომდინარეობდეს. ვარსკვლავური შემადგენლობა, მათ შორის ლუკ კირბი, შარლოტ გენსბურგი და ლუ დე ლააჟი, ერთიანდება ტრანსატლანტიკური ისტორიის მოსაყოლად, რომელიც ორი წამყვანი საცეკვაო კომპანიის გარშემო ვითარდება: ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენ ბალეტი (New York Metropolitan Ballet) და პარიზის Le Ballet National. COVID-ის შემდგომ ხელოვნების სფეროში მზარდი კრიზისის წინაშე მდგარმა ორმა კომპანიამ გადაწყვიტა, მთავარი ვარსკვლავები გაეცვალათ და ამით სარეკლამო აჟიოტაჟი შეექმნათ. ტიპური პალადინოსეული იუმორი პარიზისა და ნიუ-იორკის რიტმებზეა მორგებული (ფრანგული დიალოგების სიმრავლით ჩვეულებრივი ელვისებური ტემპით) და ბალეტის სამყაროს სილამაზისა და ინტენსივობის შეუდარებლად გიჟური კვლევაა. თუ „ემილი პარიზში“-ს მსგავსი ატმოსფეროს მქონე, მაგრამ სრულიად განსხვავებულ გარემოში განვითარებულ შოუს ეძებთ, შეგიძლიათ Netflix-ის „ტკბილ მაგნოლიებს“ (Sweet Magnolias) მიაქციოთ ყურადღება. შერილ ვუდსის ამავე სახელწოდების რომანების სერიაზე დაფუძნებული, ეს არის სწორედ ისეთი შოუ, რისთვისაც შეიქმნა „კომფორტული სანახაობის“ მეტსახელი: მისი ცენტრალური ტრიოს ცხოვრება უპირველეს ყოვლისა დამამშვიდებელი, გულისამაჩუყებელი სიამოვნებაა, რომელსაც თვალყური ადევნო, მაშინაც კი...