გასულ შაბათს, 74 წლის ასაკში გარდაიცვალა ხასიათის მსახიობი ტომ ნუნანი, რომელიც თაობებს შესაძლოა ახსოვდეთ, როგორც „მფატრავი“ ფილმიდან „უკანასკნელი გმირის მოქმედება“, ან როგორც კეინი „რობოკოპ 2-დან“, ან როგორც ფრანკენშტეინი „მონსტრების რაზმიდან“. ნუნანი უმეტესად ცნობილია სერიული მკვლელის, ფრენსის დოლარჰაიდის, იგივე „კბილის ფერიას“ როლით მაიკლ მანის „მონადირედან“, რომელიც თომას ჰარისის 1986 წლის რომანის „წითელი დრაკონის“ ადაპტაცია იყო და ეკრანზე პირველად გამოაჩინა ჰანიბალ ლექტერის პერსონაჟი (ფილმ „კრავების დუმილიმდე“) ბრაიან კოქსის შესრულებით. ნუნანი ასევე გამოჩნდა ისეთ დრამებში, როგორებიცაა „სიცხე“, „სინეკდოქე, ნიუ-იორკი“, „ასტრონავტის ცოლი“, „F/X“, სერიალი „ჯოჯოხეთი ბორბლებზე“ და „ანომალისა“. Phrasemaker-ის ცნობით, ნუნანი მშვიდად გარდაიცვალა, როგორც ეს მისმა ყოფილმა პარტნიორმა, კარენ სილასმა განაცხადა. მან ეს ინფორმაცია თავის Instagram-ზე გამოაქვეყნა: „ჩემი ძვირფასი მეგობარი და კოლეგა, ტომ ნუნანი მშვიდად გარდაიცვალა 2026 წლის ვალენტინობის დღეს. მასთან ერთად მუშაობა 90-იანი წლების დასაწყისში მის ორიგინალურ Off-Broadway სპექტაკლზე „რა მოხდა იყო…“ Paradise Factory თეატრში, გარდამტეხი მომენტი იყო ჩემთვის და ჩემი კარიერისთვის, რომელიც დღემდე აისახება ჩემს ცხოვრებასა და სამსახიობო მოღვაწეობაზე. მაშინ არ ვიცოდი, რომ ერთი წლის შემდეგ, როდესაც ამას ფილმად გადავიღებდით, ამერიკულ კინემატოგრაფიაში 1990-იანი წლების ერთ-ერთ ყველაზე საკულტო ინდი ფილმს შევქმნიდით. რა პრივილეგია და სიგიჟემდე სახალისო იყო ამ ადამიანთან მუშაობა და მისი მეგობრად წოდება სიკვდილამდე… მისი მემკვიდრეობა კვლავინდებურად იბრწყინებს.“ სილასის განცხადებაში აღნიშნული იყო, რომ ნუნანი ასევე იყო წარმატებული მწერალი და რეჟისორი, როგორც თეატრში, ისე კინოში თავისი სპექტაკლით „რა მოხდა იყო…“. როდესაც ფილმის ვერსია 1994 წელს „სანდენსზე“ წარდგა, მან ჟიურის დიდი პრიზი მოიპოვა. „რა მოხდა იყო…“ დამოუკიდებელი კინოს სცენის განუყოფელი ნაწილი გახდა ინტიმურობის უხეში, ემოციური ასახვის გამო. ნუნანის გარდამტეხი როლი „მონადირეში“ იყო. მსახიობმა დოლარჰაიდის პერსონაჟი სიღრმისეულად განასახიერა და დაამტკიცა თავისი ოსტატობა იდუმალი განდევნილი პერსონაჟების რთული ემოციების გადმოცემაში, რამაც ისეთი ინტენსივობა შესძინა, რომელიც დღემდე აღიარებულია.