იშვიათი ჟანრი, რომელიც ყველას უყვარს: საუკეთესო სტუდენტური სერიალები, რომლებსაც ვერაფერი შეცვლის

ზოგი სამუშაო ადგილის შესახებ გადაღებულ შოუებს ამჯობინებს, ზოგი კი ერთკამერიან საოჯახო სიტკომებს. მიუხედავად მათი პოპულარობისა, ეს ჟანრები იშვიათად აკმაყოფილებს იმ განსაკუთრებულ სურვილს, რისი დაკმაყოფილებაც მხოლოდ სტუდენტურ სერიალებს შეუძლიათ. იმის თავიდან ასაცილებლად, რომ ეს განუკურნებელი გამონაყარივით არ ჟღერდეს, სტუდენტური შოუები მუდმივად პოპულარულია სხვადასხვა დემოგრაფიულ ჯგუფებსა და აუდიტორიაში. იქნება ეს ზრდასრულობის ასაკში შესვლის ამბავი თუ სიურეალისტური კომედია, სტუდენტურ სერიალებს ყველა გემოვნებისთვის აქვს რაღაც. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ათი საუკეთესო კოლეჯის სერიალიდან ბევრი უკვე დასრულებულია, მათი პოპულარობა გრძელდება, ძირითადად იმიტომ, რომ ისინი, მართლაც, ერთგვარად იშვიათია. სკოლაზე დაფუძნებული შოუების უმეტესობა საშუალო სკოლაში ხდება მეამბოხე თინეიჯერების მონაწილეობით (Euphoria, Riverdale და სია გრძელია), მაგრამ კოლეჯი ხშირად ბევრად უკეთესი გარემოა ისტორიებისთვის, რომლებიც მოგვითხრობენ ზრდასრულობის ასაკში შესვლაზე, რაც მათ უფრო ახლოს აქცევს როგორც ახალგაზრდებთან, ასევე უფროსებთან. კომედია-დრამა „Glory Daze“ 1986 წლის შემოდგომაზე ვითარდება და მოგვითხრობს გამოგონილი ჰეისის უნივერსიტეტის პირველკურსელთა ჯგუფზე, რომლებიც სტუდენტურ საძმოში გაწევრიანდებიან და თავით ეშვებიან კოლეჯის ცხოვრებაში. მიუხედავად იმისა, რომ სერიალი ხანმოკლე იყო (ათი ერთსაათიანი ეპიზოდი), ის სკოლის ცხოვრების ჭკვიანურ და სახალისო ხედვას გვთავაზობს. მისი სათაური და სიუჟეტი შეიძლება 1995 წლის ამავე სახელწოდების ფილმის (ბენ აფლეკის მონაწილეობით) ერთგვარ პატივისცემად მოგვეჩვენოს, თუმცა მათი კავშირის დამადასტურებელი ცნობები არ არსებობს. მიუხედავად ამისა, სერიალის შემქმნელები სავარაუდოდ კულტურული კომედიით იყვნენ შთაგონებულნი. „Glory Daze“ მოგვითხრობს ჯოელ ჰარინგტონის (კელი ბლატცი) შესახებ, წესიერ პირველკურსელზე, რომელსაც სჯეროდა, რომ სწავლა მისი უდიდესი დაბრკოლება იქნებოდა. კოლეჯში ცხოვრება მალევე აჩვენებს მას, რომ მისი საძმოს მთავარი საზრუნავი პრობლემებში გახვევა, წვეულებების გამართვა და საზოგადოების განვითარებაა. „Glory Daze“ იწვევს ხულიგნობისა და კუთვნილების ნოსტალგიურ განცდას, უნიკალურად გადმოსცემს 1980-იანი წლების ატმოსფეროსა და განწყობას. მისი ნარატივი ხშირად ეხება მეტოქეობას, ამხანაგობას და გაზრდის საყოველთაო უხერხულობას. ის მოეწონებათ იმ პერიოდისთვის დამახასიათებელი სტუდენტური იუმორის მოყვარულებს, რომელიც ზრდასრულობის ამბებთანაა შერწყმული. სანდრა ოუ თამაშობს „The Chair“-ის მთავარ როლს, რომელიც კოლეჯის ცხოვრებას პროფესორის პერსპექტივიდან გვიჩვენებს. ეს უჩვეულო, დახვეწილი კომედია მოგვითხრობს ოუს პერსონაჟზე, დოქტორ ჯი-იუნ კიმზე, პირველ ფერადკანიან ქალზე, რომელიც ინგლისური ენის განყოფილების ხელმძღვანელი გახდა. სერიალი ასახავს მის სირთულეებს ახალ თანამდებობაზე, ასევე მის სასიყვარულო ცხოვრებას, მეგობრობას და მთელი ინგლისური განყოფილების მართვას. სერიალის თანაავტორია ამანდა პიტი, პროდიუსერები კი D.B. ვაისი და დევიდ ბენიოფი. სანდრა ოუ ყოველთვის სიახლის მომტანია და ამ თაობის ერთ-ერთი საუკეთესო მსახიობია, ამიტომ მისი მონაწილეობა ამ შოუს კიდევ უფრო მიმზიდველს და სასიამოვნოს ხდის. აქ მისი კომედიური ნიჭიც ვლინდება, რაც ოუს ძლიერი მხარეა სერიოზულ გარემოში. სამწუხაროდ, „The Chair“ ერთი სეზონის შემდეგ გაუქმდა, რის გამოც მისი ამბიციური თემები გადაუჭრელი დარჩა, თუმცა ის მაინც სასიამოვნო სერიალია კოლეჯის ცხოვრების შესახებ — სხვა პერსპექტივიდან. ამავე სახელწოდების ფილმის მიხედვით გადაღებული, Netflix-ის რომანტიკული კომედია „Dear White People“ მაქსიმალურად ცდილობს, შეეხოს რასიზმის, სირთულეების და ახალგაზრდა შავკანიანი სტუდენტების გამოცდილებას უმეტესად თეთრკანიანებით დასახლებულ „აივი ლიგის“ უნივერსიტეტში. სერიალი შესანიშნავად წარმოაჩენს საოცარ ტალანტს, მთავარი მსახიობიდან, ლოგან ბრაუნინგიდან და მისი პერსონაჟის, სემის სწრაფგონიერი, ჯიუტი ხიბლიდან, დაწყებული ანტუანეტ რობერტსონით და მისი პერსონაჟით, კოკოთი, რომელიც აბალანსებს ბრძოლას გარეგნობასთან და უფრო დიდ მიზეზებთან კუთვნილების განცდასთან, ვიდრე ის არის. „Dear White People“ შავკანიანი სტუდენტების ცხოვრებაში ჭკვიანური და ღრმა ჩაძირვაა, მაგრამ როგორც ჩანს, მისმა ბოლო სეზონმა მოლოდინი ვერ გაამართლა. ცნობილმა ავტორმა ტა-ნეჰისი კოუტსმა „The Atlantic“-ისთვის პირველი სეზონის შესახებ კომენტარი გააკეთა და, სხვა საკითხებთან ერთად, დასძინა: „ის ყოველთვის მიანიშნებს, რომ არსებობს რაღაც უფრო მეტი, ვიდრე უბრალო მუდარა და სოციალური მგრძნობელობა“. კოუტსის კომენტარი ხაზს უსვამს შოუს პრობლემებს, თუმცა მაინც აქებს მას ნიუანსირებულობისა და ანალიტიკურობისთვის; იდეებისა და შთაბეჭდილებების ეს კომბინაცია „Dear White People“-ს კვლავ შესანიშნავ სანახაობად აქცევს. „Hellcats“ არის CW-ის სტუდენტური დრამა, რომელიც აერთიანებს კონკურენტული ჩირლიდინგის მოქმედებასა და მღელვარებას პირადი ამბიციების პრობლემებთან. პირადი მოგზაურობებითა და საინტერესო პერსონაჟების განვითარებით, სერიალი მაყურებელს სთავაზობს შეხედულებას კოლეჯის ჩირლიდინგის ხშირად ინტენსიურ სამყაროზე, კომედიისა და დრამის ელემენტების შერწყმით. „Hellcats“ ცნობილია ამბიციის, გუნდური მუშაობისა და კოლეჯის ცხოვრების ცოცხალი ასახვით, მიუხედავად იმისა, რომ ერთი სეზონის განმავლობაში გადიოდა. „Hellcats“ დაფუძნებულია არამხატვრულ წიგნზე „Cheer: Inside the Secret World of College Cheerleaders“ და მოგვითხრობს მარტი პერკინსის (ელი მიჩალკა) შესახებ, სამართალმცოდნეობის სტუდენტზე, რომლის აკადემიური მომავალი სტიპენდიის შენარჩუნებაზეა დამოკიდებული. ის უხალისოდ ცდილობს მოხვდეს კონკურენტულ „Hellcats“-ის ჩირლიდინგის გუნდში სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტში, რათა სწავლა გააგრძელოს. იქ მოხვედრის შემდეგ, მარტის უწევს რთული რუტინების, ხანგრძლივი ვარჯიშების და კოლეჯის ცხოვრების სოციალური ზეწოლის მართვა, თანაც მეგობრობისა და მეტოქეობის განვითარება თანაგუნდელებთან. ამ გზაზე ის თავდაჯერებულობაზე მუშაობს, ცდილობს მოერგოს სპორტულ და აკადემიურ...