ოსკაროსანი კომპოზიტორი კინოს ყველაზე ცნობადი ინსტრუმენტული ნაწარმოებების ავტორია. თუკი ამერიკულ ბლოკბასტერს ხელმოწერისეული ჟღერადობა ექნებოდა, სავარაუდოდ, ის ჯონ უილიამსის გონებიდან იქნებოდა. „ყბების“ (1975), „უცხოპლანეტელი E.T.“ (1982), „მარტო სახლში“ (1990), „იურული პარკის“ (1993), „ჰარი პოტერის“ პირველი სამი ფილმისა და „ვარსკვლავური ომების“ საგის ცხრა ფილმის დასამახსოვრებელი მელოდიების შექმნის შემდეგ, ალბათ, არასდროს ყოფილა კინოს ისტორიაში ასეთი გავლენიანი კომპოზიტორი. 60-იანი წლების შუა პერიოდიდან მოყოლებული, უილიამსმა 54 ოსკარის ნომინაცია დაიმსახურა — ვალტ დისნეის შემდეგ ეს ყველაზე მეტია ნებისმიერი არტისტისთვის — და ხუთი ჯილდო მოიგო. მისი საუნდტრეკი ფილმისთვის „ინდიანა ჯონსი და ბედის დიალი“ (2023) ასევე გახდა მიზეზი იმისა, რომ ის გახდა ყველაზე ხანდაზმული ადამიანი, რომელმაც ოსკარის ნომინაცია მიიღო, 91 წლის ასაკში. მიუხედავად იმისა, რომ უილიამსი ადრე მიანიშნებდა, რომ „ინდიანა ჯონსის“ მეხუთე ფილმის შემდეგ პენსიაზე გავიდოდა, მან მას შემდეგ გადაიფიქრა და 2023 წელს განაცხადა: „კიდევ ცოტა ხანს დავრჩები. მუსიკიდან პენსიაზე ვერ გავალ. დღე მუსიკის გარეშე შეცდომაა.“ უილიამსმა მას შემდეგ შექმნა მუსიკა სტივენ სპილბერგის ფილმისთვის „გამოცხადების დღე“ (Disclosure Day), რომლის გამოშვებაც მიმდინარე წლის 12 ივნისს იგეგმება. უფრო მდიდრული, სათავგადასავლო მუსიკის მოლოდინში, გაეცანით EW-ის რეიტინგს ჯონ უილიამსის 20 საუკეთესო ნაწარმოების შესახებ. თუკი საშუალო სტატისტიკურ ადამიანს სთხოვდით, უილიამსის ნაწარმოებების დასახელებაზე ეფიქრა, „გეიშას მემუარები“ შესაძლოა არ იყოს პირველი არჩევანი. თუმცა, ეს არ ნიშნავს, რომ მისი კომპოზიციები რობ მარშალის 2005 წლის ეპიკური ფილმისთვის – რომელშიც აზიის საუკეთესო მსახიობები მონაწილეობენ, მათ შორის ჟანგ ზიი, მიშელ იეო და კენ ვატანაბე – ყურადღებას არ იმსახურებს. უილიამსი თავის მიდრეკილებას იმპულსური და ბომბასტური მელოდიებისადმი ტრადიციულ იაპონურ ინსტრუმენტაციას უთავსებს, ქმნის ნაწარმოებს, რომელიც მოძრაობს ნაზ, მედიტაციურ თემებს შორის ტიტულოვანი გეიშასთვის (ზიი) და გულისამაჩუყებელ მელოდიებს შორის, რომლებიც მის ქაოტურ, ტრაგიკულ ცხოვრებას ავსებს. — ალექს გალბრეითი კიდევ ერთხელ, უილიამსი ახერხებს სხვა ქვეყნის მუსიკის საკუთარ ხელმოწერისეულ სტილში თარგმნას. რონ ჰოვარდის მიერ გადაღებული ეს რომანტიკული თავგადასავალი მოგვითხრობს ორი ირლანდიელი ემიგრანტის (ტომ კრუზი, ნიკოლ კიდმანი) ისტორიას, რომლებიც ამერიკის საზღვარზე ახალი ცხოვრების დაწყებას ცდილობენ. ფილმის „შორს და შორს“ (Far and Away) საწყისი თემა ჟღერს ისე, თითქოს „იურული პარკის“ დოქტორ ჯონ ჰემონდს (რიჩარდ ატენბორო) თავად გადაეწყვიტა თავისი უიღბლო კუნძულოვანი პარკის აშენება გალვეის სანაპიროზე. ფილმის საუნდტრეკი მთელი ფილმის განმავლობაში ინარჩუნებს ამ ხაზს, გვიჩვენებს გაჭირვებული, უკანასკნელი ფულის მქონე ადამიანების უსაზღვრო ენერგიას ფლეიტების, ვიოლინოებისა და არფების საშუალებით. — ა.გ. საშობაო კლასიკად ქცევა ადვილი არ არის. დღესასწაულები იმდენად მტკიცედ ეფუძნება ტრადიციას, რომ ნეტ „კინგ“ კოულისა და ბინგ კროსბის დროიდან მოყოლებული, სეზონურ ლექსიკონში არსებითად მხოლოდ ერთი მუსიკალური ნაწარმოები შევიდა: მერაია ქერის „All I Want for Christmas Is You“. მიუხედავად ამისა, უილიამსის საუნდტრეკი კრის კოლუმბუსის მიერ გადაღებული და ჯონ ჰიუზის მიერ დაწერილი ამ კლასიკური ნაწარმოებისთვის, სავარაუდოდ, საშუალო სტატისტიკური ადამიანის გონებაში საშობაო პერიოდთან ასოცირდება. კომპოზიტორი ახერხებს თავისი ხუმრობებით სავსე საუნდტრეკი, რომელიც ხაფანგებს ეძღვნება, ზარების რეკვით შეავსოს, რათა საშობაო განწყობა ღიმილთან ერთად შემოგვთავაზოს. — ა.გ. მიუხედავად იმისა, რომ „ფარული მუქარა“ სამართლიანად გააკრიტიკეს გადატვირთული სიუჟეტის, უხეში დიალოგისა და „ვარსკვლავური ომების“ კანონში უცნაური ცვლილებების გამო, ყველაზე გულმოდგინე მოძულეც კი აღიარებდა, რომ დარტ მოლს (რეი პარკი) და ამ პრიქველის ორ ჯედას (იუან მაკგრეგორის ობი-ვან კენობი და ლიამ ნისონის ქუაი-გონ ჯინი) შორის საბოლოო დაპირისპირება განსაცვიფრებელი იყო. უილიამსი ერთადერთი კომპოზიტორია, რომელიც მზად არის, ასეთი მასშტაბური ნაბიჯი გადადგას მეორე ლაითსაბერის გამოჩენის შესატყვისად, და „ბედის დუელი“ (Duel of the Fates) ერთ-ერთი უდიდესი მუსიკალური ნაწარმოებია ნებისმიერ „ვარსკვლავური ომების“ ფილმში. — ა.გ. საუნდტრეკების ადაპტაციის ხელოვნება ოსკარებზე აღარ ფასდება, მაგრამ უილიამსის მიერ ჯერი ბოკისა და შელდონ ჰარნიკის საკულტო მიუზიკლის ინტერპრეტაცია მყარი არგუმენტია იმისა, თუ რატომ უნდა დაბრუნდეს ეს კატეგორია. უილიამსმა თავისი ხუთი ოსკარიდან პირველი ფილმისთვის „მევიოლინე სახურავზე“ მოიპოვა, უნაკლოდ მოარგო ბროდვეის მიუზიკლის საუნდტრეკი დიდ ეკრანს. უილიამსი თავის ორკესტრს სრული პატივისცემით დირიჟორობს მიუზიკლის მთავარი თემების – ებრაული სიმტკიცის – მიმართ, ქმნის სრულფასოვან საუნდტრეკს, რომელიც თანხვედრაშია ტევიეს (ტოპოლი) და მისი ოჯახის ბრძოლებთან. — კევინ იაკობსენი „წიგნების ქურდი“ იყო უილიამსის პირველი არასტივენ სპილბერგისეული საუნდტრეკი რვა წლის განმავლობაში, და მიუხედავად იმისა, რომ ფილმმა არაერთგვაროვანი შეფასებები მიიღო, მისმა ნამუშევარმა თითქმის საყოველთაო მოწონება დაიმსახურა. უილიამსმა ელეგანტურად შექმნა შემზარავი მელოდიები ამ ისტორიისთვის ახალგაზრდა გერმანელ გოგონაზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს წიგნებს იპარავდა, რათა მეგობარ ებრაელ მამაკაცს მიეცა. საუნდტრეკმა, რომელიც შთამბეჭდავად იყენებს ორ ერთდროულად დაუკრავ პიანინოს, ასევე მოუტანა უილიამსს გრემი საუკეთესო ინსტრუმენტული კომპოზიციისთვის და ოსკარის 44-ე ნომინაცია საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის, რითაც რეკორდი დაამყარა ამ კატეგორიაში, რომელიც მას შემდეგ 49-მდე გაზარდა. — ჯეიმს მერკადანტე