მიუხედავად უზარმაზარი პოპულარობისა, ბრძოლის ჟანრის შონენ ანიმე/მანგა „ჯუჯუცუ კაიზენი“ (Jujutsu Kaisen) საკმაოდ საკამათო აღმოჩნდა. საწყისი სეზონის შემდეგ, რომელიც ბრძოლის სცენებსა და ყოველდღიურ მომენტებს აბალანსებდა, მეორე სეზონმა პერსონაჟების განვითარება უწყვეტი სანახაობის სასარგებლოდ გვერდზე გადადო, როდესაც „შიბუიას ინციდენტის“ (Shibuya Incident) მეშვეობით 16-ეპიზოდიანი სასტიკი ბრძოლა წარმოგვიდგინა. მანგის მკითხველების მოსაზრებებზე დაყრდნობით, სამართლიანი იყო ვივარაუდოთ, რომ შოუს მესამე სეზონიც წინამორბედის მსგავსად, მხოლოდ ხმამაღალ ეფექტებზე გაამახვილებდა ყურადღებას. მაგრამ მოულოდნელი რამ მოხდა. ბოლო ეპიზოდმა, „სრულყოფილი მომზადება“ (Perfect Preparation), არა მხოლოდ სერიალის (და შესაძლოა MAPPA-ს, როგორც სტუდიის) მიერ ოდესმე შექმნილი საუკეთესო საბრძოლო სცენა წარმოადგინა, არამედ მიაღწია იმასაც, რაც „ფარული ინვენტარის“ (Hidden Inventory) არკის შემდეგ დაკარგული იყო: მან გვაჩვენა, რატომ უნდა გვაინტერესებდეს. მაკი ძენინზე ფოკუსირებული სისხლიანი 28 წუთი სერიალის მრავალწლიან კრიტიკას ტრადიციონალიზმისა და მოშლილი ბიუროკრატიების მიმართ ამართლებს, რადგან ჩვენი გმირი სიტყვასიტყვით ჭრის გზას ოჯახის ღრმად ფესვგადგმულ ქალთმოძულეობაში. როდესაც მაკი ძენინის კლანში ბრუნდება მისიის ფარგლებში, რათა დაეხმაროს სამყაროს განადგურების საფრთხის შეჩერებაში, მას საკუთარი მამა ესხმის თავს. ის ცდილობს მოკლას როგორც მაკი, ასევე მისი ტყუპი და მაი, რომელიც ერთადერთი ძენინია, ვისზეც მაკი ზრუნავს. ამის მიზეზი კლანის პოლიტიკურ მეტოქეებთან მათი თანამშრომლობის გეგმებია (ეს მეტოქეები გადამწყვეტი არიან დიდი ბოროტმოქმედის შეჩერებაში, რომელიც ყველას მოკვლას აპირებს). მამა ორივე დას ძირს აგდებს და მსხვერპლშეწირვის ორმოში მიათრევს, თან მათ სისუსტეს საყვედურობს. მაკის მამა ზუსტად ერგება სერიალის მიერ წარმოჩენილ სასტიკ პატრიარქთა სახეებს, კონკრეტულად კი ჯადოქრების საზოგადოების ზედამხედველ ორგანოს – ჯუჯუცუს შტაბ-ბინას (Jujutsu Headquarters), რომელიც მხოლოდ მამაკაცებისგან შედგება. იაპონური ტრადიციონალიზმის ესთეტიკით (მაგალითად, მოძრავი ეკრანის კარები, რომლებიც სახეებს მალავს) წარმოდგენილი ორგანიზაცია არის უგულო, კონსერვატიული მოხუცი მამაკაცების კაბალი, რომელთა მთავარი საზრუნავი, როგორც ჩანს, საკუთარი ძალაუფლების შენარჩუნებაა და არა ის, რაც საუკეთესოა მათი თანატოლებისთვის ან კაცობრიობისთვის მთლიანობაში. მაგალითად, უცოდინრობის თუ მიზანმიმართული სისულელის გამო, ისინი ამჯობინებენ მწარედ იბრძოლონ გავლენის ნარჩენებისთვის, ვიდრე გაერთიანდნენ მოწინააღმდეგეებთან უფრო დიდი საფრთხის წინააღმდეგ საბრძოლველად – ისინი გარიცხავენ სატორუ გოჯოს (Satoru Gojo) მისი დატყვევებისთანავე, რადგან ის მათ ავტორიტეტს ზღუდავდა. ფართო გაგებით, მათი არსებობა არის კრიტიკა იმისა, თუ როგორ იწვევს ტრადიციონალიზმი და საუკუნეების განმავლობაში შეკითხვების გარეშე მიღებული წესების დაცვა მნიშვნელოვან საფრთხეებს. უფრო კონკრეტულად, ისინი შეიძლება წაკითხულ იქნას, როგორც იაპონიის ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის კრიტიკა, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ქვეყანას თითქმის უპირობოდ მართავდა. ეს არის პარტია, რომელიც, სხვა ნაკლოვანებებთან ერთად, მუდმივად ამცირებს ქალებს, ამასთანავე აღნიშნავს ქვეყნის კოლონიალურ წარსულს. როდესაც მაკი და მაი ელოდებიან, რომ ფილიციდის მსხვერპლი გახდნენ, მაი დას მკლავებში ეხვევა. ის ამხელს, რომ ტყუპები „ერთ ადამიანად“ ითვლებიან ჯუჯუცუს მეტაფიზიკის მიხედვით; არსებითად, ეს ნიშნავს, რომ მათი ძალა და შესაძლებლობები მათ შორის იყოფა, რაც ორივეს ასუსტებს. მაის აზრით, ის თავის დას აფერხებს, ხელს უშლის მას სრული ძალის განვითარებაში. მაკი ამაზე არ დარდობს და ნაბიჯით, რომელიც პირდაპირ უარყოფს „ძალა ნებისმიერ ფასად“ მსოფლმხედველობას, რომლის ჩანერგვასაც მისი ოჯახი ცდილობდა, დას ევედრება, რომ დარჩეს. მაკი სიზმრიდან ნაყოფის პოზაში იღვიძებს, რაც აღორძინების სიმბოლოა, და უსიცოცხლო დას მიმართავს. მაიმ მისი სიცოცხლე გადაარჩინა თავისი ენერგიის ბოლო ნაწილის გადაცემით. მას სანაცვლოდ ერთი თხოვნა ჰქონდა: „გაანადგურე ყველაფერი.“ მაკი შეასრულებს თავის პირობას. ახლად აღმოჩენილი ძალის გამოყენებით, ის კლავს ძენინის კლანის ყველა წევრს. არ იქნება გაზვიადება თუ ვიტყვით, რომ შემდეგი რამდენიმე წუთი არა მხოლოდ ექშენ ანიმაციისა და ქორეოგრაფიის სრული ტრიუმფია, არამედ, რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, იმის მაგალითი, თუ როგორ უნდა მივანიჭოთ საბრძოლო სცენას ფარული ემოციური დატვირთვა. ჯერ მაკი მამამისს ბუზის მოკვლის მსგავსი უდარდელობით ამთავრებს. შემდეგ მოდის ეპიზოდის ყველაზე თვალწარმტაცი ნაწილი, ერთი ასის წინააღმდეგ ბრძოლა, სადაც ის კლანის ქვეით ჯარისკაცებს ხოცვა-ჟლეტად ქცეულ სცენაში გადის, მისი სასტიკად ეფექტური დარტყმები და ზეადამიანური აღქმა ისეთი სიზუსტით არის ანიმირებული, რომ სისხლს ღვრის. ბევრ სისხლს. კუროსავას სტილის არტერიული შხეფები ეკრანის კარებს აწითლებს, სანამ, მაკაბრული კომედიის მსგავსად, მაკი სისხლის გუბეს გამოიყენებს, რათა დაცურდეს ერთ-ერთ ქვეშევრდომთან და შემდეგ ერთი ინჩის დარტყმით თანამებრძოლის სისხლის გუბეში ჩააგდოს. ტარანტინოს მოყვარულები მაშინვე შეამჩნევენ უამრავ ვიზუალურ მინიშნებას „კილ ბილის“ (Kill Bill) ცნობილ Crazy 88s-ის საბრძოლო სცენაზე, და მიუხედავად იმისა, რომ ეს ხარკი შესაძლოა სცენის ორიგინალურობას ძირს უთხრის, მინიშნებები მუშაობს ამ ორ ისტორიას შორის გადაფარვის გამო: ორივე მოგვითხრობს მოღალატე ქალ მეომრებზე, რომლებიც მამაკაცების ძალადობისთვის შურისძიებას ეძიებენ. თემატურად შესაფერისი გრანდიოზული ფინალისთვის, მაკი თავის ბიძაშვილ ნაოიას (Naoya) უპირისპირდება, რომელიც ძენინის მოძალადე საოჯახო კულტურის განსახიერებაა. თუ ჯუჯუცუს შტაბ-ბინა მავნეა, ეს ამაყი, ათასწლიანი კლანი ასეთი ამაზრზენი იმპულსების ფერმენტაციაა. ისინი წყევლის ტექნიკის (ჯადოქრების მიერ გამოყენებული ჯადოსნური ძალები) გამოყენების უნარს განიხილავენ, როგორც...