რა ცუდი დროა, რომ სახელად კეისი ან ეპშტეინი გერქვას! აღმაშფოთებელია! ჩემდა სამწუხაროდ, Wasserman-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა კეისი უასერმანმა მოახერხა ჩემი სახელის ყველა ნაწილის აქტუალურობა ერთი ამაზრზენი ნაბიჯით ეჩვენებინა. უასერმანი ბოლო რამდენიმე წელია ორ ფუნქციას ითავსებდა: კეთილგანწყობილი „ძალაუფლების ბროკერი“ ჰოლივუდის გასართობი ინფრასტრუქტურის ნახევრის მიღმა, და პიროვნება, რომელიც ლოს-ანჯელესის იმიჯს აპრიალებდა 2028 წლის ოლიმპიური თამაშების წინ. ორივე ამ იმიჯმა სერიოზული დარტყმა მიიღო გასულ კვირას, როდესაც ახლად გამოქვეყნებულმა ეპშტეინის ფაილებმა უასერმანსა და გისლეინ მაქსველს შორის ფლირტის შემცველი ელექტრონული წერილების მთელი სერია გამოააშკარავა. ამასთან, უასერმანის ერთ-ერთმა საკუთარმა არტისტმა დაუყოვნებლივ განაცხადა, რომ სრული სიცრუეა იმის მიღება, თითქოს ეს უბრალოდ უხერხული გაუგებრობაა, რომელსაც ყველა უნდა შეეგუოს და გვერდი აუაროს. იუსტიციის დეპარტამენტის მიერ ეპშტეინის მასშტაბური ინფორმაციის გამჟღავნების ფარგლებში გამოქვეყნებული დოკუმენტები მოიცავს 2003 წლის ელექტრონულ წერილებს, რომლებშიც მაქსველი, რომელიც ახლა 20-წლიან სასჯელს იხდის ეპშტეინთან არასრულწლოვნების სექსუალური ძალადობისთვის შეთქმულების გამო, ხუმრობს „მჭიდრო ტყავის საფრენ კოსტიუმზე“, სთავაზობს მასაჟებს, „რომლებიც მამაკაცს აგიჟებს“, და თავის კერძო თვითმფრინავიდან წერილებს აგზავნის. უასერმანი პასუხობს, როგორც X-ზე გაჭირვებული ლურჯ-ნიშნიანი „პორნო-ბოტი“: „სულ შენზე ვფიქრობ... რა უნდა გავაკეთო იმისთვის, რომ მჭიდრო ტყავის კოსტიუმში გნახო?“; „სად ხარ, მენატრები... შეგვიძლია ახლავე დავჯავშნოთ ეს მასაჟი?“; „შენ, მე, და მეტი არაფერი...“. მას ბრალი არ წაუყენებიათ სისხლის სამართლის დანაშაულში და მრავალი მედიასაშუალებისთვის გაგზავნილ განცხადებაში დაჟინებით აღნიშნა, რომ მას „არასოდეს ჰქონია პირადი ან საქმიანი ურთიერთობა ჯეფრი ეპშტეინთან“. მან მთელი ეს ამბავი ძველ შეცდომად წარმოაჩინა, რომელიც წინ უსწრებს „[მაქსველის] საშინელი დანაშაულების“ გამჟღავნებას და აღნიშნა, რომ ეპშტეინის თვითმფრინავით მისი მგზავრობა კლინტონის ფონდის ჰუმანიტარული მოგზაურობა იყო – ყველა ეს პრეტენზია, რასაც მე და Best Coast-ის ფრონტვუმენი ბეთანი კოსენტინო, რბილად რომ ვთქვათ, საკმაოდ დაუჯერებლად მივიჩნევთ. თუ თქვენ მუშაობთ Wasserman Music-ში – ან, უფრო ზუსტად, თუ თქვენი სახელი და იმიჯი ხელს უწყობს მის ფუნქციონირებას – ეს არ არის თეორიული პრობლემა. Best Coast Wasserman-ის კლიენტია მას შემდეგ, რაც სააგენტომ Paradigm-ის მუსიკალური განყოფილება 2021 წელს შეიერთა, ამიტომ კოსენტინომ გუშინ ღია წერილით უპასუხა, რომელშიც უარს ამბობს თავაზიან შეშფოთებაზე და ამის ნაცვლად საჯაროდ უარს ამბობს „თამაშში მონაწილეობაზე“. „გისლეინ მაქსველი არ არის ნეიტრალური პერსონაჟი ამ არეულ ამბავში – ის მსჯავრდებული სექს-ტრეფიკერია,“ – წერდა კოსენტინო და დასძენდა, რომ მას „არასოდეს მიუცია თანხმობა, რომ ჩემი სახელი ან ჩემი კარიერა დაკავშირებული ყოფილიყო ადამიანთან, რომელსაც ექსპლუატაციასთან ასეთი კავშირი აქვს.“ კოსენტინოს აზრით, უასერმანის „ღრმა სინანულის“ განცხადება არასაკმარისია: „პასუხისმგებლობის გარეშე სინანული მხოლოდ ზიანის კონტროლია,“ – ამტკიცებს ის, – „მცდელობა, რომ ცხოვრება გაგრძელდეს, მაშინ როცა ჩვენგან მოელიან, რომ შევეგუოთ იმ დისკომფორტს, რომ ჩვენი კარიერა საჯაროდ მასთან არის დაკავშირებული.“ კოსენტინოს მოთხოვნები კონკრეტულია. მან მოითხოვა მისი და Best Coast-ის სახელების წაშლა Wasserman-ის ვებსაიტიდან, მოუწოდა უასერმანს გადადგეს აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობიდან და განაცხადა, რომ კომპანიამ უნდა შეცვალოს თავისი სახელი – ეს არის იმის უპირობო აღიარება, რომ 2026 წელს „Wasserman“ მხოლოდ ლოგო კი არა, არამედ ადამიანია, ვისი „დოკუმენტირებული რომანტიკული ურთიერთობაც“ მაქსველთან ახლა უკვე საჯარო ჩანაწერია. ის ასევე ზღვარს ავლებს აგენტებს, რომლებიც თავიანთი კლიენტებისთვის მუშაობენ, და მილიარდერს შორის, ვისი სახელიც კომპანიის სათავეშია: „მე სემ ჰანტის საქმეში ვარ. მე არ ვარ უასერმანის საქმეში,“ – წერს ის. არტისტები, ყველას ახსენებს ის, „არ არიან ურთიერთშემცვლელი აქტივები“ და ბევრი მათგანი – თავად კოსენტინოს ჩათვლით – გადარჩენილია; მათგან იმის მოთხოვნა, რომ უგულებელყონ თავიანთი აგენტის უფროსის მიმოწერა მომავალ მსჯავრდებულ სექს-ტრეფიკერთან, არ არის რაიმე ნეიტრალური კარიერული კომპრომისი, ეს არის მოთხოვნა, რომ მათ „დათმონ ჩვენი ღირებულებები შესაძლებლობის სანაცვლოდ.“ მუსიკალური ინდუსტრიის გარეთ რეაგირება მხოლოდ მცირედით უფრო დიპლომატიური იყო. ლოს-ანჯელესის ოლქის ზედამხედველმა ჯენის ჰანმა საჯაროდ მოუწოდა უასერმანს გადამდგარიყო ოლიმპიური თანამდებობიდან, ამტკიცებდა რა, რომ ისეთი ადამიანის ყოლა, ვისი სახელიც ახლა ეპშტეინის არქივს უკავშირდება, ლოს-ანჯელესის წარმოსადგენად „მსოფლიო ასპარეზზე“, არის ყურადღების გადამტანი ფაქტორი, რომელიც ქალაქის სპორტსმენებსა და ორგანიზატორებს არ სჭირდებათ. UCLA-ის სტუდენტები კითხულობენ, თუ რატომ კითხულობენ კამპუსზე, რომელიც უასერმანის სახელობის შენობებით არის მოფენილი, უეცრად მათი ქველმოქმედის ელექტრონულ წერილებზე იმავე კონტექსტში, რა კონტექსტშიც იუსტიციის დეპარტამენტი ეპშტეინის ტრეფიკინგის ქსელს აღწერს. საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა (IOC), პროგნოზირებადია, რომ „არაფერი გვაქვს დასამატებელი“ პოზიცია დაიკავა – ჯერჯერობით. უასერმანის თავდაცვა, როგორიც არ უნდა იყოს, დიდწილად ეფუძნება დროის გასვლას და სისხლის სამართლის ბრალდებების არარსებობას: ეს ორი ათეული წლის წინ მოხდა; მაქსველის დანაშაულები ჯერ „ცნობილი“ არ იყო; ბევრ ძლევამოსილ ადამიანს ჰქონდა გარკვეული კონტაქტი ეპშტეინთან; ფაილებში გამოჩენა არ ნიშნავს დანაშაულს. კოსენტინოს აზრით, ეს სწორედ პრობლემაა. „დავიღალეთ იმის სწავლით, ისევ და ისევ, რომ მამაკაცებს, რომლებიც აკონტროლებენ წვდომას, რესურსებს, ფულს და ე.წ. უსაფრთხოებას ჩვენს ინდუსტრიაში, უსასრულო შეღავათებს აძლევენ,“ – წერს ის. საკითხი ის კი არ არის, დააპატიმრებენ თუ არა უასერმანს; არამედ ის, ელოდებიან თუ არა არტისტებისგან, რომ ისინი, კიდევ ერთხელ, თავს დაუქნევენ, მაშინ როცა ადამიანები, რომლებიც აკონტროლებენ მათ საკონცერტო კალენდარს, ფესტივალის ადგილებს და ხელფასებს, „ასეთ სიახლოვეს...“ მოეკიდებიან.