არსებობს იდეალური შესრულებები, შემდეგ კი – უდიდესი კეტრინ ო'ჰარას განუმეორებელი როლი ექსცენტრიული მხატვარი დედინაცვლის, დელია დიტსის, ამპლუაში ფილმში "ბითლჯუსი". შეუძლებელია ვინმე სხვა წარმოვიდგინოთ საკუთარ თავზე შეყვარებული და თავდაჯერებული დელიას როლში, რომელიც თავდაპირველად სრულიად აუტანელი ჩანდა თავისი გერისთვის, ლიდიასთვის (ვაინონა რაიდერი), და სახლის წინა მფლობელებისთვის, მოჩვენება ადამ და ბარბარა მეითლენდებისთვის (ალეკ ბოლდუინი და ჯინა დევისი). მიუხედავად იმისა, რომ თავიდან ის ეგოისტ მონსტრს ჰგავდა, საბოლოოდ ვხედავთ, რომ დელია უბრალოდ ძლიერი ნებისყოფის მქონე ხელოვანი ტიპია, რომელსაც დედობრივ როლში ბევრი პრაქტიკა არ ჰქონია. გასაკვირია, რომ ო'ჰარამ თურმე კინაღამ უარი თქვა "ბითლჯუსში" როლზე ძალიან უცნაური მიზეზის გამო: მას არ შეეძლო შეეწყვიტა ხითხითი ტიტულოვანი პერსონაჟის სახელზე. "The Globe and Mail"-თან ინტერვიუში ო'ჰარამ აღიარა, რომ კინაღამ თქვა უარი დელიას როლზე, რადგან გამუდმებით წარმოედგინა "სუპერმენი: ფილმის" და "ნეთვორკის" მსახიობი ნედ ბითი ტიტულოვან როლში. (ჰმ, განა ეს არ იქნებოდა "ბითიჯუსი"?) საბედნიეროდ, მან გადალახა თავისი ყოყმანი, რადგან "ბითლჯუსი" კეტრინ ო'ჰარას გარეშე უბრალოდ იგივე არ იქნებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ კეტრინ ო'ჰარა ხაზგასმით აღნიშნავდა, რომ მას ნედ ბითის საწინააღმდეგო არაფერი ჰქონდა, რატომღაც ეს საკმარისი აღმოჩნდა, რომ თავი შორს დაეჭირა "ბითლჯუსისგან", როდესაც პროდიუსერმა დევიდ გეფენმა პირველად შესთავაზა მას მონაწილეობა. როგორც მან 2024 წელს "Parade Magazine"-ს განუცხადა, მას სთხოვეს ტორონტოში მდებარე სახლიდან ლოს-ანჯელესში გაფრენა, რათა რეჟისორ ტიმ ბარტონს შეხვედროდა, თუმცა, შეცდომით Warner Bros.-ის არასწორ სტუდიაში აღმოჩნდა და სრულიად ვერ შეხვდა რეჟისორს. ამის მიუხედავად, ის მაინც დაამტკიცეს დელიას როლში, და მთელი კინოსამყარო ამით უკეთესი გახდა. აღსანიშნავია, რომ "ბითლჯუსმა" ო'ჰარას მეუღლესთან, ბო უელჩთან შეხვედრასაც შეუწყო ხელი, რომელიც ფილმის მთავარი დამდგმელი მხატვარი იყო (და მოგვიანებით სკანდალური 2003 წლის ლაივ-ექშენ ფილმის ადაპტაცია "კატა ქუდშიც" კი გადაიღო, თუ ამის დაჯერება შეიძლება). ეს იმასაც ნიშნავდა, რომ უელჩმა შეძლო შეექმნა ქანდაკებები, რომლებიც ო'ჰარას დელიას ხასიათს ერგებოდა, რაც თავისებურად სასიამოვნოა, მაშინაც კი, თუ ერთ-ერთი აბსტრაქტული ხელოვნების ნიმუში მას კედელზე აკრავს. ბარტონის 2024 წლის სიქველმა, "ბითლჯუსი ბითლჯუსი"-მ, საშუალება მოგვცა დელია გვენახა მას შემდეგ, რაც ის ცოტათი "გაიზარდა" დედინაცვლის ამპლუაში, თუმცა ფილმში ის კვლავ ისეთივე ექსცენტრიულია და დელიასთვის ყველაზე შესაფერის სიკვდილსაც კი იმსახურებს. რაც შეეხება თავად ო'ჰარას, ის მართლაც განუმეორებელი იყო და მისმა წვლილმა "ბითლჯუსში" ხელი შეუწყო, რომ ის დღეს კომედიის კლასიკად ჩამოყალიბებულიყო. და წარმოიდგინეთ... ეს ყველაფერი კინაღამ არ მოხდა "ბითიჯუსის" გამო.