უეს კრეივენის ფილმი „კივილი“, რომელიც კევინ უილიამსონის ახალ ფილმ „კივილი 7“-მდე 29 წლით ადრე გამოვიდა, არა მხოლოდ 90-იანი წლების ერთ-ერთი საუკეთესო, არამედ, შესაძლოა, იმ ათწლეულის ერთ-ერთი ყველაზე „90-იანი“ ფილმი იყო. გავიხსენოთ, რომ 90-იანები პოპ კულტურაში გაზრდილი თვითშეგნების დრო იყო. დეკონსტრუქცია დღის წესრიგში იდგა და უამრავ ფილმსა თუ სერიალს თან ახლდა ჩაშენებული ავტოკომენტარი და ირონიული თვითრეფლექსია. უეს კრეივენმა ეს კარი 1994 წელს, ფილმ „უეს კრეივენის ახალი კოშმარის“ გამოსვლით უკვე შეაღო. ეს ფილმი ფრედი კრუგერის შესახებაა, რომელიც ფილმების ჩარჩოებიდან გათავისუფლდა და ორიგინალური „კოშმარი თელების ქუჩაზე“ მსახიობებს დასდევდა. „კივილი“ სლეშერ ფილმების, საშინელებათა ქვეჟანრის დეკონსტრუქციას ემსახურებოდა, რომელიც 80-იან წლებში დომინირებდა. 80-იანებმა ასობით სლეშერი იხილა, რადგან მათი გადაღება იაფი იყო და უამრავ ფულს მოჰქონდა. თუმცა, 90-იანებისთვის ჟანრი მეტ-ნაკლებად მკვდარი იყო, საკუთარი უარსებობის სიმძიმის ქვეშ მოქცეული. „კივილი“, უილიამსონის სცენარის დიალოგების საშუალებით, აღიარებდა, რომ სლეშერ ფილმები აღარ არის შემზარავი და ემორჩილება სულელურ, ადვილად გამოსაცნობ ტროპებსა და კლიშეებს. პერსონაჟებმა ყველამ იცოდნენ სლეშერ ფილმები და საუბრობდნენ მათზე, ხშირად აღნიშნავდნენ, თუ რა წესებსა და სცენარულ ხრიკებს მისდევდნენ ისინი. „კივილი“, რა თქმა უნდა, თავისთავად ეფექტური სლეშერი იყო, მაგრამ მას გარკვეულწილად სძულდა ის, თუ რამდენად ბანალური გახდა ჟანრი. „კივილმა“ გამოაცხადა, რომ დრო იყო, სლეშერი დაგვევიწყებინა და რაღაც ახალი მოგვეფიქრებინა. ასევე, მისი დასასრული საოცრად კარგია. 29 წლის შემდეგ, „კივილის“ სერია თავად აღარ აკეთებს კომენტარს მომაკვდავ ჟანრზე. ახლა ის უბრალოდ... თავისას აკეთებს. ის იქცა იმად, რაც ყველაზე მეტად სძულდა: ბანალურ სლეშერად, დაღლილი ტროპებით სავსე. უნდა აღინიშნოს, რომ პირველი „კივილი“ უზარმაზარი, მასიური წარმატება იყო. დაახლოებით 15 მილიონი დოლარის მოკრძალებული ბიუჯეტით, მან 173 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა სალაროებში. მეტიც, მან შეძრა MTV თაობის ცაიტგაისტი, საბოლოოდ აღიარა რა, რომ დიახ, სლეშერები, რომლებსაც ვუყურებდით, ცოტა სულელური იყო, არა? და ეს კომენტარი მოვიდა უეს კრეივენისგან, რომლის 1984 წლის ფილმმა „კოშმარი თელების ქუჩაზე“ სლეშერ ჟანრის წინსვლას შეუწყო ხელი. ის დასცინოდა ჟანრსაც და საკუთარ თავსაც. მაგრამ ფილმის წარმატებამ გაგრძელება გარანტირებული გახადა. ასე რომ, კრეივენი და უილიამსონი კვლავ გაერთიანდნენ „კივილი 2“-ისთვის, რომელიც ერთ წელზე ნაკლებ დროში გამოვიდა. „კივილი 2“-ში (საუკეთესო „კივილის“ გაგრძელება), ფილმის თინეიჯერი პერსონაჟები კოლეჯში მიდიან... და კინოკურსებს გადიან. რადგან ისინი ახლა გაგრძელების ნაწილი იყვნენ, მათ შეეძლოთ კომენტარი გაეკეთებინათ სლეშერ გაგრძელებების ბანალურობასა და წესებზე. რა სისულელე იქნებოდა, თუ ახალი მკვლელი იგივეს შეეცდებოდა, რასაც წინა ფილმის (მოკლული) მკვლელი? „კივილი 2“ ამაზე ამახვილებს ყურადღებას. ისინი ასევე ხუმრობენ „კივილის“ პოპულარობაზე, წარმოადგინეს რა ფილმის სამყაროში არსებული ანალოგი სახელწოდებით „დარტყმა“ (Stab), სლეშერ ფილმი... პირველი „კივილის“ მოვლენების შესახებ. გაგრძელება არ იყო აუცილებელი, მაგრამ კრეივენმა და უილიამსონმა მოახერხეს, მასში კარგი დამატებითი საშინელებათა კომენტარები ჩაერთოთ. ამის შემდეგ კი, „კივილის“ სერიამ დაკარგა ხედვა იმის შესახებ, თუ რის გაკეთებას ცდილობდა. სლეშერების დეკონსტრუქციისა და დანგრევის ნაცვლად, ისინი უბრალოდ სლეშერებად იქცნენ. „კივილი“ საშინელებათა მემკვიდრეობით ფრენჩაიზად იქცა, რომელიც ნოსტალგიაზე იყო დამოკიდებული. სერია წარსულის შენარჩუნებასა და ხელახალ განხილვაზე გახდა ორიენტირებული და აღარ აინტერესებდა მისი დაშლა. აზრი ექნებოდა, რომ სერიის პროტაგონისტი, სიდნი პრესკოტი (ნივ კემპბელი), მკვლელი გამხდარიყო 2000 წლის „კივილი 3“-ში. მისი ცხოვრება მუდმივად წყდებოდა მკვლელობებით, რომელთაგან ყველა Ghostface-ის ნიღაბში მყოფ იდუმალ პიროვნებას მიეწერებოდა. კომენტარი შეიძლებოდა ყოფილიყო ის, რომ სლეშერის მსხვერპლნი, თუკი ოდესმე რეალურად იქნებოდნენ სისხლიანი ქაოსის იმ დონის მოწმენი, რაც საშუალო სლეშერ ფილმში ჩანს, სავარაუდოდ, ტრავმისგან გაგიჟდებოდნენ და ძალადობის ციკლს შეუერთდებოდნენ. ფილმის ერთადერთი რეალური კომენტარი იყო ძალადობრივი მედიის მიერ ბილეთების გაყიდვის გზის ბუნდოვანი უარყოფა თანამედროვე ბაზარზე. თუმცა, თუკი დამატებით „კივილის“ ყველა გაგრძელებას გადავხედავთ, იქ არანაირი კომენტარი აღარ არის. 2011 წლის „კივილი 4“-მა აღიარა, რომ 2000-იანი წლების ბოლოს ბევრი ცუდი საშინელებათა რიმეიქი იყო, მაგრამ არც კი უცდია იმის კომენტირება, ეს კარგი იყო თუ ცუდი. 2022 წლის „კივილი“ პერსონაჟების ახალი თაობით დაიწყო, მაგრამ მხოლოდ ზედაპირულად ახსენა, თუ რამდენად სულელური შეიძლება იყოს საშინელებათა სიუჟეტები თანამედროვე ფილმებში. 2022 წლისთვის ახალი ტროპები იყო დეკონსტრუქციისთვის, მაგრამ „კივილს“ სანაცვლოდ სახელის ცნობადობით სურდა სარგებლობა. „კივილი VI“-სთვის ნათელი გახდა, რომ სერია წარსულით ტკბებოდა, უყვარდა იგი და წმინდად მიიჩნევდა. „კივილის“ მიზანი იყო სლეშერების დაშლა, მაგრამ გაგრძელებებმა არ მოუსმინეს. მართლაც, მათ კრეივენის ფილმი განადიდეს. „კივილი VI“-ში არის სცენა, სადაც პერსონაჟები პირველი „კივილის“ სამახსოვრო ნივთების მუზეუმს ათვალიერებენ, რომლებიც ხელშეუხებლად, შუშის ვიტრინებშია მოთავსებული. „კივილს“ სურდა, რომ რაღაც ახალი დაბადებულიყო და წარსული მომკვდარიყო. ახალი „კივილის“ ფილმები, რომლებიც 29 წლის შემდეგაც გამოდის, ამის საშუალებას არ აძლევენ.