კონან ო’ბრაიენი მოკლული მეგობრების, რობ რაინერისა და მიშელ სინგერის, სიკვდილზე საუბრობს: „ეს საშინელებაა“

ქარიზმა მადარანგი. კონან ო’ბრაიენი პირველად ალაპარაკდა მისი ახლო მეგობრების, რობ რაინერისა და მისი მეუღლის, მიშელ სინგერის, სიკვდილზე. გასულ დეკემბერში, ო’ბრაიენი ტრაგედიის ეპიცენტრში აღმოჩნდა, როდესაც გავრცელდა ინფორმაცია, რომ წყვილი მისი სადღესასწაულო წვეულების მეორე დღეს მოკლეს. რობისა და მიშელის ვაჟი, ნიკ რაინერი, 14 დეკემბერს დააკავეს, მას შემდეგ, რაც მისი მშობლების ცხედრები ლოს-ანჯელესის ბრენტვუდის უბანში, მათსავე სახლში აღმოაჩინეს. ლოს-ანჯელესის ოლქის პროკურორებმა მას პირველი ხარისხის მკვლელობის ორი ბრალდება მოგვიანებით წარუდგინეს. ხელისუფლებამ განაცხადა, რომ ნიკმა მშობლები სასტიკი ორმაგი მკვლელობის შედეგად იმსხვერპლა. წყაროებმა Rolling Stone-ს ადრე განუცხადეს, რომ სიკვდილამდე ერთი ღამით ადრე, რობმა და მიშელმა იკითხეს, შეეძლოთ თუ არა შვილის, ნიკის, ო’ბრაიენის სადღესასწაულო წვეულებაზე სტუმრად მოყვანა. წვეულებაზე ნიკი „ასოციალურ ქცევას“ ავლენდა, მათ შორის, ადამიანებს უყურებდა, – თქვეს წყაროებმა. TMZ იყო პირველი, ვინც გაავრცელა ინფორმაცია ნიკის წვეულებაზე დასწრების შესახებ, მათი წყაროები ირწმუნებოდნენ, რომ ნიკსა და მამამისს შორის „ძალიან ხმამაღალი კამათი“ მოხდა. „მე ვიცნობდი რობსა და მიშელს, შემდეგ კი უფრო და უფრო ვუახლოვდებოდი მათ და ხშირად ვნახულობდი. მე და ჩემი მეუღლე მათ ხშირად ვნახულობდით და ისინი ისეთი, ისეთი საყვარელი ადამიანები იყვნენ,“ – თქვა ო’ბრაიენმა The New Yorker-თან საუბარში. „ამ გამოცდილების ქონა, როცა ვიღაცას ღამე მშვიდობისას ეუბნები, ის მიდის და მეორე დღეს გაიგებ, რომ ის აღარ არის. . . ვფიქრობ, მომხდარის შემდეგ დიდი ხნის განმავლობაში შოკში ვიყავი. სხვა სიტყვა არ არსებობს. ეს უბრალოდ ძალიან, ძალიან საშინელებაა. ეს უბრალოდ საშინელებაა.“ რობი – აღიარებული რეჟისორი, პროდიუსერი და პოლიტიკური აქტივისტი – იყო ღია ლიბერალი, რომელიც აკრიტიკებდა ჯორჯ ბუშ უმცროსსა და დონალდ ტრამპს, ხშირად ყურადღებას ამახვილებდა მისთვის მნიშვნელოვან პოლიტიკურ საკითხებზე, მათ შორის ფილმებზე „LBJ“ და „Shock and Awe“, რომლებიც ამერიკელებს მოუწოდებდა, უფრო ყურადღებით შეეხედათ საკუთარი მთავრობისთვის. „ვფიქრობ იმაზე, როგორ გრძნობდა რობი თავს ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, რამდენად ჩართული იყო, რამდენად თავდადებული იყო – და ამ ხმის მყისიერად გაჩუმება ჩემთვის მაინც ძნელი აღსაქმელია,“ – განუცხადა ო’ბრაიენმა The New Yorker-ს. „ეს ადამიანები იმდენად აღმატებულნი არიან, განსაკუთრებით თუ მათ ყურებასა თუ მათი შემოქმედების დაფასებაზე გაიზარდეთ,“ – დაამატა მან, რობის ნაყოფიერ კარიერაზე დაფიქრებულმა. „ანუ, უბრალოდ სულ ვფიქრობ . . . ნამუშევრებზე, ვფიქრობ, შვიდი ფილმია, რომელიც რობ რაინერმა სწრაფად, ერთმანეთის მიყოლებით გადაიღო და ისინი კლასიკად იქცა.“ ო’ბრაიენმა განაგრძო: „ახლა, თუ შეგიძლია ერთი შესანიშნავი ფილმის გადაღება, ეს შთამბეჭდავია. ეს თითქმის შეუძლებელი ამოცანაა. ორი ფილმის გადაღება ნიშნავს, რომ დიდებულთაგან ერთ-ერთი ხარ. შვიდის გადაღება – დაახლოებით ცხრა, ათი, თერთმეტი წლის განმავლობაში – სიგიჟეა. მხოლოდ „Spinal Tap“-ით რომ დავკმაყოფილებულიყო, ეს რომ ყოფილიყო ერთადერთი, რაც ოდესმე გაუკეთებია, მან უზარმაზარი გავლენა მოახდინა ჩემს თაობაზე. „Spinal Tap“ – როდესაც ის გამოვიდა, მე კოლეჯში ვიყავი და ეს ატომის გაყოფის მომენტს ჰგავდა. გაქვთ ისეთი მომენტები, როცა რაღაც მართლაც შესანიშნავს ხედავთ.“