კრისტენ სტიუარტი ლოს-ანჯელესის ისტორიულ კინოთეატრ „ჰაილენდს“ შეიძენს და აღადგენს

თითქოს არსებობს რაღაც ზღვარი, რომელსაც ყოველი საკმარისად წარმატებული/ცნობილი ადამიანი კვეთს და უჩნდება სურვილი, შეიძინოს და აღადგინოს რაიმე. ეს შეიძლება იყოს ბავშვობის საყვარელი მექსიკური რესტორანი, უელსური საფეხბურთო გუნდი, ან თუნდაც ღრმა შეშფოთება თანამედროვე ჟურნალისტიკის მდგომარეობის გამო: როგორც კი საკმარის სოციალურ (და ფაქტობრივ) კაპიტალს აგროვებ, შეძენისა და შეკეთების სურვილი, როგორც ჩანს, გადამწყვეტი ხდება. ამ კონტექსტში, ძნელია კრისტენ სტიუარტისთვის ბრალი დასდო იმის გამო, რომ მან თავისი გავლენა და ფულადი სახსრები კინოს ისტორიას დაუკავშირა; როგორც Architectural Digest იუწყება, სტიუარტი წინ მიიწევს ლოს-ანჯელესის „ჰაილენდის“ თეატრის შესყიდვისა და აღდგენის გეგმებით. ქალაქის „ჰაილენდ პარკის“ უბანში მდებარე, ლოს-ანჯელესის ისტორიულ-კულტურული ძეგლი 2024 წელს, 100 წლის იუბილესთან ახლოს, დაიხურა. ამით დასრულდა მისი გრძელი ისტორია, რომლის განმავლობაშიც თეატრმა უმასპინძლა ვოდევილს, ათწლეულების განმავლობაში კლასიკურ ფილმებს, ხოლო 1970-იან წლებში, მოკლე დროით – ზრდასრულთა ფილმებსაც კი. ცნობილი თეატრის არქიტექტორის, ლუის ართურ სმიტის მიერ დაპროექტებული თეატრი, გავრცელებული ინფორმაციით, პანდემიური შეზღუდვების შემდეგ ვერ გამოცოცხლდა, ხოლო ფილმ „მადამ ვების“ აბრები მის დროებით საფლავის ქვად იქცა. ახლა სტიუარტმა შენობა აღდგენის განზრახვით შეიძინა. „ვერ ვაცნობიერებდი, რომ თეატრს ვეძებდი, სანამ ეს ადგილი ჩემს ყურადღებას არ მიიქცევდა“, – განუცხადა მან AD-ს. „შემდეგ თითქოს გასროლა გაისმა და რბოლა დაიწყო. მისკენ გავიქეცი ყველაფრით, რაც მქონდა. ძველი, დანგრეული თეატრები მაჯადოებს. ყოველთვის მინდა ვნახო, რა საიდუმლოებებს ინახავენ ისინი“. ფოტოსესიისთვის პოზირებისას თეატრში, რომელიც, არსებითად, განადგურებულად გამოიყურება, სტიუარტმა აღიარა, რომ მას და მის გუნდს ბევრი სამუშაო აქვთ: „იმდენი ლამაზი დეტალია, რომელიც აღდგენას საჭიროებს. ვფიქრობ, არსებობს გზა, რომ შენობა ისე დავაბრუნოთ სიცოცხლეში, რომ მისი ისტორია შევინარჩუნოთ, მაგრამ ასევე რაღაც ახალი შევთავაზოთ უბანს და მთელ ლოს-ანჯელესის კინო-საზოგადოებას“. გასულ წელს სტიუარტი ჰოლივუდის მრავალმხრივი ნიჭის სამყაროში გადაერთო და მისი სარეჟისორო დებიუტის, „წყლის ქრონოლოგიის“ („The Chronology Of Water“) პროდიუსერი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ „ჰაილენდის“ აღორძინების თავის ოცნებებზე საუბრობდა, როგორც „ყველა კორპორაციული სისულელის ანტიდოტზე, ადგილზე, რომელიც კინო კულტურას უბრალოდ ყიდვა-გაყიდვისგან მოაშორებს“ და რომელიც „არ არის მხოლოდ პრეტენზიული ჰოლივუდელი კინომოყვარულებისთვის“, სტიუარტმა აღნიშნა, რომ „ჰაილენდი“ არ არის მისი პირველი დიდი ინვესტიცია ლოს-ანჯელესის საზოგადოებაში; ის ასევე მხარს უჭერს ქალაქის „ქალთა ცენტრს“ („Downtown Women’s Center“) და აცხადებს: „ლოს-ანჯელესი უსახლკარობის პრობლემისადმი ჩვენს არაადეკვატურ რეაგირებაში იძირება. ქალაქი თავის თავს ეწინააღმდეგება“. © 2026 Paste Media Group. ყველა უფლება დაცულია.