„მაინდჰანტერი“: დევიდ ფინჩერის კრიმინალური გენიალობა Netflix-ზე
დევიდ ფინჩერის Netflix-თან თანამშრომლობას ყოველთვის არ მოჰყოლია ისეთი აღიარება, როგორსაც ის კინოთეატრებში გამოსული ფილმებით იყო მიჩვეული, თუმცა ზოგიერთმა პროექტმა ყველა დროის საუკეთესო თრილერი შექმნა. კრიმინალი რეჟისორისთვის მომგებიანი ბრენდი იყო, ჯერ კიდევ 90-იანი წლებიდან მოყოლებული. „ზოდიაქოს“ და „გაუჩინარებული გოგონას“ მსგავსი ადაპტაციებით ფინჩერმა თრილერების ჟანრში თავისი საყვარელი ნიშა იპოვა და დიდი აღიარება მოიპოვა. თუმცა, სატელევიზიო სამყაროში ის კიდევ უფრო დიდ სიმაღლეებს აღწევს, რისი ნა
დევიდ ფინჩერის Netflix-თან გარიგებას ყოველთვის არ მოჰყოლია ისეთი ხმაურიანი წარმატება, როგორსაც ის კინოთეატრებში გამოსული ფილმებით იყო მიჩვეული, თუმცა ზოგიერთმა პროექტმა ყველა დროის საუკეთესო თრილერი შექმნა. კრიმინალი რეჟისორისთვის მომგებიანი ბრენდი იყო, ჯერ კიდევ 90-იანი წლებიდან მოყოლებული. ადაპტაციები ფინჩერის ძლიერ მხარეს წარმოადგენდა და მან აღიარება მოიპოვა ისეთი თრილერებით, როგორებიცაა „ზოდიაქო“ და „გაუჩინარებული გოგონა“. ის კიდევ უფრო დიდ სიმაღლეებს აღწევს სატელევიზიო სამყაროში. ფინჩერმა თავისი მნიშვნელოვანი ტალანტი გამოიყენა ჯონ ი. დუგლასის ავტობიოგრაფიული წიგნის, „მაინდჰანტერი: FBI-ის ელიტური სერიული დანაშაულის განყოფილების შიგნიდან“, Netflix-ზე გადმოსატანად. შედეგი იყო „მაინდჰანტერი“, ალბათ ერთ-ერთი ყველაზე აღიარებული ორიგინალური სერიალი სტრიმინგ პლატფორმიდან. ეს იყო ასევე სერიალი, რომელმაც ფანებს ყველაზე მეტად დაწყვიტა გული.
ფინჩერის სტილისთვის დამახასიათებელი, „მაინდჰანტერი“ ვიზუალურად გლუვი, ემოციურად კი მკაცრი და რეალისტური იყო. მას ყველაფერი ხელს უწყობდა, რამაც კიდევ უფრო გულსატკენი გახადა მისი Netflix-ის „ლიმბოში“ გადასვლა ორი სეზონის შემდეგ. „მაინდჰანტერს“ უიღბლობა ეწია Netflix-ზე პრემიერის გამო. ნებისმიერ სხვა პლატფორმაზე, შესაძლოა, მას მიეღწია იმ აუდიტორიამდე, რომელიც სჭირდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ კრიმინალურ სერიალს ერთგული ფანბაზა ჰყავს, მაყურებელთა რაოდენობა არ აღმოჩნდა საკმარისი სტრიმინგ პლატფორმისთვის მისი ბიუჯეტის გასამართლებლად. თუმცა, ორი სეზონის განმავლობაში „მაინდჰანტერმა“ ხელახლა განსაზღვრა, თუ რას უნდა ელოდნენ ფანები ნამდვილი კრიმინალური სერიალისგან.
შოუ ჯონ ი. დუგლასის წიგნის გაძლიერებული ინტერპრეტაცია იყო, ამავდროულად საოცრად ახლოს რეალობასთან. ჯონათან გროფი განასახიერებს ჰოლდენ ფორდს, დუგლასის გამოგონილ ვერსიას, რომელიც მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო FBI-ის ფსიქოლოგიური პროფილირების განყოფილების შექმნაში. ბიუროს მძევლების მომლაპარაკებელი, ჰოლდენი იმედგაცრუებულია იმით, თუ რამდენად საზარელი გახდა დანაშაული თანამედროვე ეპოქაში. სერიული და მასობრივი მკვლელების გაზრდილი რაოდენობა სამართალდამცავებს აბნევს, რაც ჰოლდენს უბიძგებს, ბილ ტენჩთან (ჰოლტ მაკკალანი) ითანამშრომლოს მკვლელების დაჭერის ახალი გზის შესაქმნელად. დოქტორ ვენდი კარის (ანა ტორვი) დახმარებით, გუნდი გადაწყვეტს გაესაუბროს მსჯავრდებულ მკვლელებს ფსიქოლოგიური პროფილის შესაქმნელად. „კრავთა დუმილის“ ავტორმა, ტომას ჰარისმა, დუგლასი გამოიყენა შთაგონებად FBI-ის დირექტორის პერსონაჟისთვის, ჯეკ კროუფორდისთვის. „მაინდჰანტერი“ ამას ერთი ნაბიჯით წინ მიდის და ამბავს რეალობასთან აკავშირებს.
პირველი სეზონი ასახავს FBI-ის პროფილირების პროგრამის შექმნას და რეალურ მკვლელებს, რომლებსაც ისინი ესაუბრებიან. ედმუნდ კემპერი, ჯერი ბრუდოსი და დევიდ ბერკოვიცი იყვნენ მრავალი რეალური ფიგურიდან ზოგიერთი, რომლებიც შემზარავი სიზუსტით იქნა გაცოცხლებული. ჰოლდენი ბევრს რისკავს ამ მკვლელებთან დასაახლოებლად – უფრო ახლოს, ვიდრე ვინმე ოდესმე ყოფილა. „მაინდჰანტერი“ იკვლევს, თუ რამდენად სახიფათოდ უახლოვდება ჰოლდენი ამ ადამიანებს, განსაკუთრებით კემპერს, რომელიც FBI-ის აგენტისთვის შემზარავ ანტიპოდს წარმოადგენს. სერიალი ეწინააღმდეგება ნამდვილი დანაშაულის სენსაციურად წარმოჩენას, როგორც ამას მრავალი სხვა სერიალი აკეთებდა. ამის ნაცვლად, ის ფოკუსირებულია ეთიკურ და პერსონაჟებზე ორიენტირებულ დილემებზე, რადგან პროფაილერები დანაშაულის ახალ სამყაროში შედიან, რომელიც უფრო ინტენსიურია, ვიდრე ოდესმე ყოფილა. „მაინდჰანტერი“ არ ეხება მკვლელების კვარცხლბეკზე დაყენებას. ის მათ შეუპოვრად აჩვენებს, რაც მათ არ ამაღლებს, არამედ აჩვენებს, თუ რა ურჩხულები არიან ისინი. ავთენტურმა ემოციამ და ჰიპერრეალიზმმა „მაინდჰანტერი“ განსხვავებული გახადა ყველაფრისგან, რაც მანამდე იყო, და მას შემდეგ არ განმეორებულა.
თეგები
წყარო:
collider.com