„ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ გამოსვლის აღსანიშნავად, გთავაზობთ მისი ვარსკვლავის ყველაზე დიდ ჰიტებს. მარგო რობი ამ თვეში კინოეკრანებზე ბრუნდება „სოლტბერნის“ სცენარისტ-რეჟისორ ემერალდ ფენელის ფილმში „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“. ემილი ბრონტეს 1847 წლის მარადიული რომანის ახალი, გოთიკური და ექსტრავაგანტული ინტერპრეტაცია უკვე გახდა ონლაინ დავის საგანი რიგით მაყურებლებს, კრიტიკოსებსა და ორიგინალური მასალის ერთგულ თაყვანისმცემლებს შორის. ფილმის ირგვლივ მიმდინარე დისკუსიის ფონზე, თითქოს, დაიკარგა ის ფაქტი, რომ „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ რობის მიერ გაცოცხლებული მორიგი თამამი ავტორული ხედვაა. სამგზის ოსკარის ნომინანტმა, ფაქტობრივად, ბოლო 13 წლის განმავლობაში თავისი კარიერა სწორედ „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ მსგავს დიდ, სარისკო ნაბიჯებზე ააწყო, და უმეტესობა მათგანმა გაამართლა. წარმოგიდგენთ მარგო რობის საუკეთესო ფილმებს, რანჟირების მიხედვით. შესაძლოა, მარგო რობის თავგადასავლები DC გაფართოებულ სამყაროში (DCEU) არ იყოს ის ფილმები, რომლებითაც ის ყველაზე მეტად დაამახსოვრდა მაყურებელს, მაგრამ მისი გიჟური, დაუღალავი ჰარლი ქუინის განსახიერება მსახიობის ბრწყინვალე, ველური ეკრანული პერსონის ისეთივე სრულყოფილი გამოხატულებაა, როგორც ნებისმიერი სხვა როლი. არცერთი DC ფილმი არ აძლევს მას ისე ბრწყინვალედ გამოჩენის საშუალებას, როგორც „მტაცებელი ფრინველები“. რეჟისორ კეთი იანის გაბედული, ენერგიული „თვითმკვლელთა რაზმის“ სპინ-ოფი გიჟური სამოქმედო კომედიაა, რომელიც რობის მთავარი როლის გადამდები, დაუოკებელი ენერგიით ცოცხლობს. გამოშვებული COVID-19 პანდემიამდე ერთი თვით ადრე, სანამ მსოფლიო ჩაიკეტებოდა, და DCEU-ის სრულ მიტოვებამდე სულ რაღაც რამდენიმე წლით ადრე, „მტაცებელი ფრინველები“ გარკვეულწილად დროში დაიკარგა. ასეთი კარგი ფილმი უკეთეს ბედს იმსახურებს, და ცოტა უსამართლობაა, რომ რობის ჰარლის მონაწილეობით მრავალი სხვა ფილმი არ მიგვიღია (გვესმის, ჯეიმს გან?). შესაძლოა, „ასტეროიდების ქალაქის“ ამ სიაში შეტანა არაკეთილსინდისიერი ჩანდეს, იმის გათვალისწინებით, რომ რობის მხოლოდ ერთი სცენა აქვს მასში, მაგრამ მერე რა? ის არა მხოლოდ ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმია, რომელშიც მას უთამაშია, არამედ რობის ერთადერთი სცენა „ასტეროიდების ქალაქში“ დრამა-კომედიის ყველაზე ძლიერი და დაუვიწყარი მომენტია. რობისა და ჯეისონ შვარცმანის პერსონაჟებს შორის ცალმხრივი საუბარი, რომელიც კინოოპერატორ რობერტ იომენის მიერ ბრწყინვალე შავ-თეთრ ფერებშია გადაღებული და მონტაჟისტ ბარნი პილინგის მიერ სრულყოფილად დამუშავებული, „ასტეროიდების ქალაქის“ ქვაკუთხედია – პოსტ-COVID ფანტაზია ჩაკეტილობის, დაკარგულობისა და იმედის დაკარგვის შესახებ. სწორედ მაშინ, როცა შვარცმანის ორივე პერსონაჟი, ფიქციური ომის ფოტოგრაფი ოგი სტინბეკი და ბროდვეის მსახიობი ჯონს ჰოლი, რომელიც მას განასახიერებს, ყველაზე სასოწარკვეთილ და დაუცველ მდგომარეობაში არიან, გამოჩნდება რობის უსახელო მსახიობი, რათა ნაპირზე დააბრუნოს ისინი. რობი მთელ სცენას საკუთარ თავზე ატარებს, ყოველ ნოტს დახვეწილი ელეგანტურობით ასრულებს. ამით ის „ასტეროიდების ქალაქის“ ერთ-ერთ მთავარ იდეას ამტკიცებს. ზოგჯერ, ყველაფერი, რაც გჭირდება, მცირე დახმარებაა გზის ხელახლა მოსაძებნად. „უოლ სტრიტის მგელი“ იყო ის ფილმი, რომელმაც მარგო რობი რუკაზე დაიტანა. 13 წლის შემდეგ, გასაკვირი არ არის, რატომ. რეჟისორ მარტინ სკორსეზეს ეპიკური, ადრენალინით სავსე ნარატივი უოლ სტრიტის ყოფილი ბროკერისა და მსჯავრდებული თაღლითის, ჯორდან ბელფორტის (ლეონარდო დიკაპრიოს კარიერული საუკეთესო როლი) ცხოვრებისა და დანაშაულების შესახებ, კორუფციის, სიხარბის მიერ მოცული, უმეტესად შიშველი სურათია. დიკაპრიოს გარდა, რომელიც ეკრანზე ისე გარდაიქმნება, როგორც არასდროს, „უოლ სტრიტის მგელში“ ყველა სხვა მსახიობისთვის ძალიან ადვილი იქნებოდა, დაჩრდილულიყო ამ ყველაფრის აშკარა, მიზანმიმართული უხამსობით. მაგრამ არა მარგო რობი. ბელფორტის მეორე ცოლის როლში, რობი ფილმში მეტეორივით ჩნდება — ისეთი ძალით ეშვება, რომ მის კვალდაკვალ მასიური კრატერი რჩება. მიუხედავად იმისა, რომ „მგელი“ მისი ერთ-ერთი პირველი ფილმი იყო, რობი მისი უფრო გამოცდილი პარტნიორების მაღალ ენერგიას დაუოკებელი სიფიცხით უწევს კონკურენციას, რაც მას დაუვიწყარს ხდის. უკან მოხედვისას, ძნელია წარმოიდგინო უკეთესი შესაძლო დებიუტი მაშინდელი ამომავალი ვარსკვლავისთვის. „ბარბის“ არ უნდა ემუშავა. ის ფაქტი, რომ მან წარმატებას მიაღწია — და ეს რბილად რომ ვთქვათ — როგორც სცენარისტ-რეჟისორ გრეტა გერვიგს, ისე მარგო რობის დამსახურებაა. სწორედ გერვიგის ხედვამ გადააქცია „ბარბი“ უსულო კორპორაციული ფულის საშოვნელი პროექტიდან ნამდვილად საინტერესო რამედ, მაგრამ სწორედ რობის სარისკო, უცნაურმა შესრულებამ, როგორც მთავარი, რეალობად ქცეული თოჯინისა, დაამიწა ფილმი და მაყურებელი მყისიერად მოხიბლა მისი სამყაროთი, სტილით, ესთეტიკითა და ფანტასტიკური, თავისუფალი ლოგიკით. „ბარბის“ ორსაათიანი ხანგრძლივობის განმავლობაში რობის სთხოვენ, რომ იპოვოს სწორი ბალანსი აბსურდულ ხელოვნურობასა და ნამდვილ, ღრმად განცდილ ემოციას შორის, და ის ამას იმავე გაბედული, დაუცველი სულით აკეთებს, რომელიც ყველა თავის საუკეთესო როლს მოუტანა. შესაძლოა, რაიან გოსლინგი და ამერიკა ფერერა იყვნენ „ბარბის“ ერთადერთი მსახიობები, რომლებმაც ოსკარის ნომინაციები დაიმსახურეს ფილმში შესრულებული როლებისთვის, მაგრამ სწორედ რობის ცენტრალური შესრულება აძლევს გერვიგის სიურეალისტურ კომედიას გულსა და სულს, რაც მას ფუნქციონირებისთვის სჭირდება. სანამ კვენტინ ტარანტინოს „ერთხელ ჰოლივუდში“ 2019 წელს კინოთეატრებში გამოვიდოდა, მარგო რობის როლის ირგვლივ საკმაო დაპირისპირება იყო.