Disney+ და Marvel ჩუმად გადააბიჯეს სამწუხარო ეტაპს. მას შემდეგ, რაც „ვენომი: იყოს ხოცვა-ჟლეტა“ ახლა აშშ-ში სტრიმინგზეა ხელმისაწვდომი, პლატფორმა ოფიციალურად მასპინძლობს მარველის რვა კინოთეატრალურ გაგრძელებას, რომლებსაც Rotten Tomatoes-ზე „დამპალი“ რეიტინგი აქვთ. Rotten Tomatoes ფილმს „დამპლად“ მიიჩნევს, თუ კრიტიკოსების 60%-ზე ნაკლები მას დადებითად აფასებს. ეს სამწუხარო სტატისტიკა გვიჩვენებს, თუ რამდენად არათანაბარი იყო მარველის ხანგრძლივი კინოთეატრალური ისტორია სხვადასხვა სტუდიის, ეპოქისა და შემოქმედებითი სტრატეგიის ფარგლებში. ბოლო დამატება, Sony Pictures-ის „ვენომი: იყოს ხოცვა-ჟლეტა“, Disney+-ზე კრიტიკოსების 58%-იანი შეფასებით გამოჩნდა, რითაც ძლივს გამოტოვა „ახალი“ სტატუსი. მიუხედავად იმისა, რომ მაყურებელი უფრო შემწყნარებელი იყო, კრიტიკოსებმა გაგრძელება უმეტესწილად უფრო ხმაურიან, არეულ და მწირი სიუჟეტის მქონედ მიიჩნიეს, ვიდრე მის ისედაც საკამათო წინამორბედს. ქვემოთ მოცემულია Disney+-ზე ამჟამად ხელმისაწვდომი მარველის ყველა „დამპალი“ რეიტინგის მქონე გაგრძელების ფილმის სრული სია, მოკლე განმარტებით, თუ რატომ გაუჭირდა თითოეულს და რა სიამოვნებდათ ფანებს ამის მიუხედავად: **„ვენომი: იყოს ხოცვა-ჟლეტა“ (Venom: Let There Be Carnage) (2021)** კრიტიკოსებმა ეს 2021 წლის „ვენომის“ გაგრძელება იმის გამო გააკრიტიკეს, რომ ქაოსი გააორმაგა სიუჟეტის დაჭიმვის გარეშე. ძლივს 90 წუთის ხანგრძლივობით, ის აჩქარებული, განუვითარებელი და ტონალურად არათანმიმდევრული ჩანდა. თუმცა, მაყურებელმა აბსურდი მიიღო. ტომ ჰარდის გაძლიერებული ედი/ვენომის დინამიკა უფრო კომედიური მიმართულებით წავიდა, ხოლო ვუდი ჰარელსონის ქარნეიჯმა გაუგონარი ენერგია შემოიტანა, მაშინაც კი, თუ სცენარს სრულად არ შეეძლო მისი მხარდაჭერა. **„საოცარი ადამიანი-ობობა 2“ (The Amazing Spider-Man 2) (2014)** ამ გადატვირთული, არაფოკუსირებული გაგრძელების კრიტიკოსებმა მიუთითეს გაბერილ ქრონომეტრაჟზე, რომელიც სავსე იყო მომავალი გაგრძელებების მინიშნებებით, ზედაპირული ბოროტმოქმედებითა და ღია სიუჟეტური ხაზებით, რომლებიც აშკარად შექმნილი იყო სამომავლო ფილმების მოსამზადებლად და არა მიმდინარე ამბის მოსამსახურებლად. ტონალური შეუსაბამობა კიდევ ერთი პრობლემა იყო, რომელიც მსუბუქი რომანტიკიდან მძიმე ტრაგედიამდე, დიდი დახვეწილობის გარეშე, მერყეობდა. მიუხედავად ამისა, ენდრიუ გარფილდი კვლავ ფართოდ არის აღიარებული, როგორც ადამიანი-ობობა, და მისი ქიმია ემა სტოუნის გვენ სტეისთან ფილმის ერთ-ერთი გამორჩეული მომენტი იყო. ფილმის ემოციური კულმინაცია ისეთივე დასამახსოვრებელი იყო, როგორც გულმტკინველი, რამაც ტომ ჰოლანდის „ადამიანი-ობობა: გზა სახლისკენ“-ში თანაბრად ამაღელვებელი გამოსყიდვა მოამზადა. **„იქს-ადამიანები: უკანასკნელი ბრძოლა“ (X-Men: The Last Stand) (2006)** აჩქარებულმა და გადატვირთულმა, მესამე იქს-ადამიანების ფილმმა კრიტიკა დაიმსახურა მრავალი მასშტაბური სიუჟეტური ხაზის ერთ გადატვირთულ ქრონომეტრაჟში ჩატევისთვის. ფილმმა ცნობილად არასწორად გაართვა თავი ჯინ გრეის ბნელი ფენიქსის რკალს, რაც მოიცავდა სკოტ სამერსის ეკრანს მიღმა სიკვდილს, ჯეიმს მარსდენის ციკლოპის უეცარი ამოწერით სიუჟეტიდან, რაც გულგრილად და ნარატიულად სიცარიელედ აღიქმებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ანსამბლურმა მსახიობთა შემადგენლობამ და მასშტაბურმა მოქმედებამ მაინც უზრუნველყო სანახაობა, ფილმის შემოქმედებითი მალსახმობები დიდწილად იმედგაცრუება იყო მისი წინამორბედის მიერ მიღწეული სიმაღლეების შემდეგ. **„იქს-ადამიანები: აპოკალიფსი“ (X-Men: Apocalypse) (2016)** მიუხედავად მისი ეპიკური ამბიციისა, „იქს-ადამიანები: აპოკალიფსი“ ჩამოიშალა გაბერილი სიუჟეტისა და პერსონაჟების სუსტი განვითარების გამო. „მთვარის რაინდის“ მომავალი მსახიობი ოსკარ აიზეკი, მძიმე გრიმითა და გენერული სცენარით დამძიმებული, იბრძოდა იმისთვის, რომ აპოკალიფსი განადგურების დონის საფრთხედ აღქმულიყო. ანსამბლი კვლავ მაიკლ ფასბენდერსა და ჯეიმს მაკევოის ეყრდნობოდა ემოციური სიმძიმის შესაქმნელად, მაგრამ მათმა ნამუშევარმა ვერ შეძლო არათანაბარი სცენარის კომპენსირება. იმედგაცრუება უფრო მძიმე იყო, რადგან ფილმი მოჰყვა „იქს-ადამიანები: მომავლის წარსულის დღეები“-ს, რომელიც ფართოდ მიიჩნევა ერთ-ერთ საუკეთესო სუპერგმირულ ფილმად, რაც კი ოდესმე გადაღებულა. **„ბნელი ფენიქსი“ (Dark Phoenix) (2019)** ბრტყელი რეჟისურისა და სცენარის გამო, რომელმაც კლასიკური სიუჟეტიდან სიმძაფრე დააცალა, 2019 წლის „ბნელ ფენიქსს“ გაუჭირდა ემოციური ფინალის შექმნა. სოფი ტერნერის ჯინ გრეი არასაკმარისად განვითარებული ჩანდა, და ჯეიმს მაკევოი და მაიკლ ფასბენდერიც კი ფუჭად ცდილობდნენ რაიმეს შეცვლას. მსახიობები თავდადებით მუშაობდნენ, მაგრამ ხისტი დიალოგები და მწირი ფსონები ხელს უშლიდა ფილმის აალებას, რამაც ფრანჩაიზის ბოლო თავი მოსაწყენ, უინტერესო წარუმატებლობად აქცია. **„ფანტასტიკური ოთხეული: ვერცხლის სერფერის აღზევება“ (Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer) (2007)** მიუხედავად იმისა, რომ ფანებმა „ვერცხლის სერფერის“ დახვეწილი ვიზუალური დიზაინი შეაქეს, ამ 2007 წლის გაგრძელებაში ცოტა სხვა ელემენტმა იმუშავა მის სასარგებლოდ. ფილმმა მისი პოტენციალი ზედაპირული დახასიათებით გაფლანგა, გააორმაგა ის ტონი, რომელმაც ფანები და კრიტიკოსები მისი წინამორბედის მიმართ აალაპარაკა. გალაქტუსის კოსმოსურ ღრუბლად გადაქცევამ ასევე გააღიზიანა ფანები, რამაც სიმძაფრე შესძინა პრეტენზიებს, რომ რეჟისორები არასდროს უყურებდნენ სერიოზულად მის საკულტო ბოროტმოქმედებსა თუ გმირებს. **„ადამიანი-ჭიანჭველა და ვასპი: კვანტომანია“ (Ant-Man and the Wasp: Quantumania) (2023)** კრიტიკოსებმა „ადამიანი-ჭიანჭველას“ ფრანჩაიზის მესამე ნაწილი მისი უშნო, უწონო CGI-სა და უყურადღებო სცენარის გამო გააკრიტიკეს, რამაც ჩვეულებრივ მხიარულ სერიას მისი საფირმო ხიბლი დააკარგვინა. ჯონათან მეიჯორსის კენგი ოდესღაც ფილმის გადარჩენის შანსად ჩანდა, მაგრამ MCU-ის მიერ პერსონაჟისგან განდგომამ მსახიობის იურიდიული პრობლემების ფონზე, ფილმი დიდწილად უმნიშვნელო გახადა. კეტრინ ნიუტონმა ვერ შეძლო დამაჯერებელი შესრულება კესი ლენგის როლში, ხოლო უსასრულო მწვანე ეკრანის ქაოსმა ამბავი ხელოვნურად, ხმაურიანად და საბოლოოდ ერთჯერადად აქცია. **„კაპიტანი ამერიკა: მამაცი ახალი სამყარო“ (Captain America: Brave New World) (მომავალი ფილმი)** კრიტიკოსებმა და ფანებმა ენტონი მაკის თეატრალური დებიუტი კაპიტან ამერიკის როლში გააკრიტიკეს Marvel Studios-ის მიერ სემ უილსონის არათანაბარი წარმოდგენის გამო, რომელიც ხშირად საკუთარ ისტორიაში ყველაზე ნაკლებად საინტერესო პერსონაჟად აღიქმება. მაკი სტაბილური რჩება, მაგრამ არამყარი სცენარი იშვიათად აძლევდა მას დამაჯერებელ მასალას, რის გამოც მომხიბვლელი მსახიობი თითქოს მეორეხარისხოვან როლში აღმოჩნდა. დენი რამირესი გამორჩეული იყო, როგორც ქარიზმატული, ადვილად მოსაწონი დამხმარე პერსონაჟი, ხოლო ჰარისონ ფორდმა ნაცნობი სიმძიმე შემატა, და კარლ ლამბლიმ ფილმის უძლიერესი ემოციური მომენტები შემოგვთავაზა. სამწუხაროდ, ფილმი ჩამოიშალა მოუწესრიგებელი ნარატივის ქვეშ, რომელიც საბოლოოდ...