სტივენ კინგის „ბილ ჰოჯესის ტრილოგიაზე“ დაფუძნებული მძაფრი კრიმინალური თრილერი „მისტერ მერსედესი“ მოულოდნელად დიდი პოპულარობით სარგებლობს სტრიმინგ პლატფორმებზე – და პრემიერიდან შვიდი წლის შემდეგ, როგორც იქნა, მაყურებელი მას აღმოაჩენს. სერიალი „მისტერ მერსედესი“, რომელიც თავდაპირველად 2017-დან 2019 წლამდე გადიოდა, სამი სეზონისა და 30 ეპიზოდისგან შედგება. რა იყო მიზეზი მისი ნაკლები ცნობადობის? ის მაუწყებლობდა ახლა უკვე გაუქმებულ Audience Network-ზე (სერიოზულად, საერთოდ თუ გაუგია ვინმეს ამის შესახებ?), რაც იმას ნიშნავდა, რომ მაყურებელთა უმეტესობას წარმოდგენა არ ჰქონდა, სად ეპოვა იგი. თუ DirecTV არ გქონდათ, ძირითადად, სერიალის ნახვა შეუძლებელი იყო. ახლა კი, როდესაც სერიალი თავისუფლად ხელმისაწვდომია სტრიმინგისთვის, ის იღებს მეორე სიცოცხლეს, რასაც ყოველთვის იმსახურებდა. სერიალი შექმნილია ტელევიზიის „მძიმე წონის“ ვარსკვლავის, დევიდ ი. კელის მიერ, რომელმაც ისეთი ნამუშევრები მოგვცა, როგორიცაა The Practice, Ally McBeal და Big Little Lies. კინგის დამახასიათებელი ზებუნებრივი საშინელებების ნაცვლად, კელი „მისტერ მერსედესს“ განწყობილი, პერსონაჟებზე ორიენტირებული კრიმინალური საგის ტერიტორიაზე ათავსებს – უფრო ნეო-ნუარია, ვიდრე კოშმარული საწვავი. ბრენდან გლისონი სერიალს უძღვება ბილ ჰოჯესის როლში – პენსიაზე გასული დეტექტივი, რომელიც ვერ ეშვება გაუხსნელ საქმეს (ნაცნობად ჟღერს, ჰარი ბოში?), რომელშიც მასობრივი მკვლელი მონაწილეობს, რომელმაც მოპარული Mercedes-ით ხალხში შევარდა და 16 ადამიანი მოკლა. ამ დანაშაულზე პასუხისმგებელი პირი, ბრეიდი ჰარტსფილდი (ჰარი ტრედევეი), ერთი შეხედვით უბრალო ელექტრონიკის მაღაზიის თანამშრომელია, რომელიც ღრმად შემაშფოთებელ მიდრეკილებებს მალავს. ვითარდება ხანგრძლივი, ფსიქოლოგიურად ინტენსიური „კატა-თაგვობანას“ თამაში დაღლილ ყოფილ პოლიციელსა და სოციოპათს შორის, რომელიც მანიპულაციით საზრდოობს. Collider-ის მიმოხილვაში ნათქვამია, რომ „მისტერ მერსედესმა“ წარმოადგინა შემზარავი, პერსონაჟებზე ორიენტირებული კრიმინალური თრილერი, რომელმაც დაამტკიცა, რომ სტივენ კინგს არ სჭირდებოდა ზებუნებრივი ელემენტები მაყურებლის შესაშინებლად. სერიალი შოკისმომგვრელი ღირებულების ნაცვლად, შიშზე იყო ორიენტირებული, თავისი საშინელება მტკივნეულად ადამიანურ ქცევაში ამყარებდა. გლისონმა ჰოჯესს დაღლილი სიმტკიცე და მორალური არასტაბილურობა შესძინა, ხოლო ტრედვეიმ ღრმად გატეხილი მამაკაცის შემაშფოთებლად ნიუანსირებული პორტრეტი შექმნა. ძლიერი მეორეხარისხოვანი როლების შემსრულებლებმა კიდევ უფრო გაამდიდრეს სამყარო, რითაც უმნიშვნელო პერსონაჟებსაც კი ემოციური წონა მიანიჭეს. მიუხედავად იმისა, რომ სერიალის განზრახ ნელი ტემპი ზოგჯერ მოსაწყენი იყო, დაძაბულობა სტაბილურად მატულობდა და მომთმენ მაყურებელს მიმზიდველ, არატრადიციულ „კატა-თაგვობანას“ ისტორიას სთავაზობდა. გვამების რაოდენობაზე ნაკლებად და ფსიქოლოგიაზე მეტად ორიენტირებული „მისტერ მერსედესი“ გამოირჩევა, როგორც ჭკვიანური, შემაშფოთებელი კვლევა იმისა, თუ როგორ იქცევიან ჩვეულებრივი ადამიანები მონსტრებად. „მისტერ მერსედესი“ საინტერესო გადახვევებს აკეთებს, რაც მას ჟანრის სხვა ნამუშევრებისგან გამოარჩევს. ბრეიდი, რაც მნიშვნელოვანია, არ არის სერიული მკვლელი. ის შეიძლება იყოს წინასწარ განზრახული მკვლელი, მაგრამ დაძაბულობა არ არის გამოწვეული იმის ყურებით, თუ როგორ ეთამაშება ექსპერტი, კანონისგან თავის არიდებული კრიმინალი მაღალი დონის შერიფს, როდესაც ის მის მეგობრებსა და ოჯახის წევრებს ერთმანეთის მიყოლებით ხოცავს. პირიქით, ბრეიდი შეცდომებს უშვებს. მან იცის, რისი გაკეთება სურს და როგორ, მაგრამ ყოველთვის სწორად არ აკეთებს. და მიუხედავად იმისა, რომ მას შეუძლია თავისი საშინელი ბუნების საკმაოდ კარგად დამალვა, მის გარშემო არიან ისეთებიც, ვინც მის უცნაურობას ეჭვობენ. ბილიც, თავის მხრივ, ერთგვარი „შეცდომების დაშვების მოყვარულია“. საქმის გახსნით შეპყრობილი და მიზანდასახული, ის ასევე არასანდო მთვრალია, რომელიც გაბრაზების შეტევებისკენ არის მიდრეკილი. ეს პერსონაჟებს შორის ბევრად უფრო საინტერესო დაპირისპირებას ქმნის. „მისტერ მერსედესი“ ამჟამად ხელმისაწვდომია Netflix-ზე.