თითქმის 30 წლის წინ პირველად შევაბიჯე კომიქსების მაღაზიაში და ფერადი ნახატების რიგებით აღფრთოვანებული დავრჩი. ჩემი პირველი „იქს-ადამიანების“ კომიქსი იმიტომ ავიღე, რომ ანიმაციური სერიალი მომწონდა და მას შემდეგ დავიწყე ჩემი უწყვეტი აღფრთოვანება მუტანტად ყოფნითა და ამით სიამაყით. ერთი პერსონაჟი განსაკუთრებით გამოირჩეოდა სხვათა შორის, მისი ცეცხლოვანი პიროვნება ისეთივე მკვეთრი იყო, როგორც მისი ღაჟღაჟა წითელი თმა: მისტიკა. კომიქსებში მისტიკა საკმაოდ რთული პერსონაჟია. ის იდუმალი ფორმის შემცვლელი მუტანტია, რომელსაც შეუძლია ნებისმიერში გარდაიქმნას, მათ შორის მათი ხმის მიბაძვაც. მიუხედავად იმისა, რომ ის, როგორც წესი, იქს-ადამიანების მოწინააღმდეგე ბოროტმოქმედია, მას რამდენიმე ეპიზოდში ანტიგმირის როლიც ჰქონდა, თუმცა მისი ძალადობისკენ მიდრეკილება ნიშნავს, რომ ის არ არის იდეალური იქს-ადამიანების გუნდისთვის (თუმცა ცდილობდა). ის არის შეყვარებული, მებრძოლი, მშობელი და აბსოლუტური ბისექსუალი ლეგენდა. სამწუხაროდ, მისი კინო ვერსიები უზუსტო ქაოსია. პირველ სამ „იქს-ადამიანების“ ფილმში მისტიკა (რებეკა რომინი) თითქმის მხოლოდ მთავარი ბოროტმოქმედის, მაგნეტოს (იან მაკკელენი) ხელქვეითის როლს ასრულებდა, ხოლო „იქს-ადამიანები: პირველი კლასი“ და მისი გაგრძელებების სერიაში მისტიკა (ჯენიფერ ლოურენსი) ჩარლზ ქსავიერის (ჯეიმს მაკევოი) ბავშვობის მეგობარი და მაგნეტოს (მაიკლ ფასბენდერი) სასიყვარულო ინტერესი იყო. ის მხოლოდ იმისთვის არსებობდა, რომ მათი პერსონაჟების განვითარებას შეწყობოდა ხელი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მან თავად შეცვალა გეზი და იქცა სიკეთის მხარეს საშინელ „იქს-ადამიანები: აპოკალიფსში“ და იქს-ადამიანების ახალ დე ფაქტო ლიდერად მოგვევლინა. მისტიკა კომიქსების სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე მაგარი პერსონაჟია და ძალიან მაღიზიანებს, რომ კინოვერსიები ახლოსაც ვერ მოდიან მასთან. უპირველეს ყოვლისა: რატომღაც, ფილმებში მისტიკა ყოველთვის შიშველია, ლურჯი ქერცლით დაფარული, მაშინ როდესაც კომიქსებში ის მაინც ლურჯია, მაგრამ მას აქვს საკმაოდ კარგი თეთრი კოსტიუმი ოქროს ქალას ფორმის ქამრით. ფორმის შემცვლელი იქნება თუ არა, ჩააცვით ამ საწყალ მუტანტს ტანსაცმელი! უცნაური დიზაინის ცვლილების შემდეგ, მისტიკასთან დაკავშირებული ყველაზე დიდი პრობლემა „იქს-ადამიანების“ ფილმებში არის ის, რომ ის თითქმის ყოველთვის ვიღაცის თანამგზავრია. უმეტესწილად, ის მაგნეტოსთან ერთად არის და „იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეებში“ მასთან ერთადაც კი წვება, თუმცა მისი ბისექსუალობის მინიშნებას ვერასდროს ვიღებთ. მისტიკას რეალურ სექსუალობასთან ყველაზე ახლოს ვართ „X2-ში“, როდესაც ის ცდილობს ჰიუ ჯეკმანის ვულვერინს აცდუნოს ჯინ გრეიდ გარდაქმნით, მაგრამ ესეც ბოროტ ქმედებად არის წარმოჩენილი და არა უბრალოდ მისი კარგად დოკუმენტირებული, საუკუნეების მანძილზე არსებული კომიქსებისეული ვნება ბეწვიანი კანადელის მიმართ. დიახ, კომიქსებში ვულვერინსა და მისტიკას შორის ურთიერთობა, ხან წყდებოდა, ხან განახლდებოდა, ყოველ შემთხვევაში, 1900-იანი წლების დასაწყისიდან, რადგან, ვულვერინის მსგავსად, ის თითქმის არ ბერდება. (ეს ასევე უსაფუძვლოს ხდის იმ ფაქტს, რომ ის ქსავიერის ტოლი ასაკისაა „იქს-ადამიანები: პირველ კლასში“.) ჩარლზთან ან მაგნეტოსთან მიბმის ნაცვლად, ის იმსახურებს, რომ დამოუკიდებელ, ერთადერთ ბოროტმოქმედად წარმოჩნდეს, როგორიც კომიქსებშია. ალბათ, მისტიკას პერსონაჟის კინოში განვითარების ყველაზე გამაღიზიანებელი ნაწილი ის არის, რომ ის ძირითადად სექს-სიმბოლოდ არის გამოყენებული, საბედისწერო ქალად, რომელიც ტანვარჯიშის მსგავს მოძრაობებს იყენებს ოპონენტების გასანადგურებლად. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმები აჩვენებს მის მნიშვნელოვან სადაზვერვო უნარებს, კომიქსებში ის უფრო ხშირად იყენებს იარაღს, ვიდრე ხელჩართულ ბრძოლას. ფილმები ასევე ვერ აჩვენებენ მის ყველაზე მნიშვნელოვან ურთიერთობებს მის ნაშვილებ ქალიშვილ როუგთან და მის შვილ ნაითქროლერთან, თუმცა ამ უკანასკნელზე საყვარელი მინიშნებაა „X2-ში“. „იქს-ადამიანების“ კომიქსები სავსეა რთული ქალებით, რომლებიც არ ჯდებიან არანაირ ტროპებსა და სტერეოტიპებში, მაგრამ სამწუხაროდ, ფილმებმა ყველა მათგანი მაქსიმალურად გამარტივებულ ვერსიამდე დაიყვანეს და მისტიკა ერთ-ერთი მათგანი იყო, ვისაც ყველაზე ცუდად მოექცნენ. მიუხედავად იმისა, რომ რებეკა რომინი პერსონაჟის როლში კვლავ გამოჩნდება მომავალ „შურისმაძიებლებში: განკითხვის დღე“, არ ვფიქრობ, რომ ძმები რუსოები და სცენარისტები მაიკლ უოლდრონი და სტივენ მაკფილი რაიმეს გააკეთებენ წინა „იქს-ადამიანების“ ფილმების შეცდომების გამოსასწორებლად. რა ვუყოთ. ყოველ შემთხვევაში, ყოველთვის გვექნება მულტფილმები, რომლებმაც უმეტესწილად სამართლიანობა აღადგინეს მის მიმართ. მადლობა „X-ადამიანები: ევოლუციას“.