„მლაშე ჭაობის ქვეშ“: სეზონის ფინალი და ექსკლუზიური ინტერვიუ სერიალის შემქმნელ კლერ ოკლისთან

გაფრთხილება სპოილერების შესახებ: ეს სტატია შეიცავს მნიშვნელოვან სპოილერებს სერიალ „მლაშე ჭაობის ქვეშ“-ისთვის, რომლის სეზონის ფინალიც პარასკევს შედგა. „მლაშე ჭაობის ქვეშ“ („Under Salt Marsh“) Sky Atlantic-ის ბოლო წლების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი დრამატული პროექტია HBO-ს გარეთ. ორიგინალური ექვსნაწილიანი სერიალის (Sky-ს ჯერ არ დაუდასტურებია, სად გამოჩნდება ის აშშ-ში) ვარსკვლავია „Yellowstone“-ის კელი რაილი, რომელიც ჯეკის განასახიერებს – დეტექტივი, რომელიც მასწავლებლად იქცა და რომლის დაუსრულებელი საქმე მკვდრეთით ბრუნდება, როდესაც გვიან ღამით, საიდუმლო პაემნის შემდეგ, ის ორმოში ერთ-ერთი მოსწავლის უსიცოცხლო სხეულს წააწყდება. მალე დასტურდება, რომ ის მოკლულია, რითაც ის მორფა ჰალენის პატარა უელსურ საზოგადოებაში სამ წელიწადში დაღუპული მეორე ბავშვი ხდება. ქარიშხალი ემუქრება სასიცოცხლო მტკიცებულებების — ისევე როგორც თავად სანაპირო სოფლის — განადგურებას, ჯეკი თავის ძველ პოლიციელ პარტნიორთან, დეტექტივ ერიკ ბულთან (რეიფ სპალი) ერთად ცდილობს მკვლელის პოვნას. სეზონის ფინალის წინ, რომელიც 27 თებერვალს შედგა, კლერ ოკლი, რომელმაც სერიალი შექმნა, თანაავტორობა გაუწია და თანარეჟისორი იყო, Variety-ს ესაუბრა „მლაშე ჭაობის ქვეშ“-ის შთაგონებაზე, იმაზე, იყო თუ არა მაკი ყოველთვის მკვლელი, და იმაზე, იხილავს თუ არა მაყურებელი ჯეკისა და ბულს ისევ ერთად მეორე სეზონში. „ძალიან მინდოდა რაღაცის შექმნა [ჩრდილოეთ უელსში], რადგან ეს ტერიტორია, განსაკუთრებით კი მლაშე ჭაობები, ძალიან შემიყვარდა. ისინი ისეთი იშვიათი და უნიკალური გარემოა. და მომივიდა იდეა, რომ თუ გვექნებოდა დეტექტიური სერიალი, მაშინ შეგვეძლო ამ ჭაობების წვრილმან დეტალებში ჩაღრმავება, და უცებ ეკოლოგია, წყალში მარილის შემცველობა და ყველა ეს პატარა რამ მართლაც სასიცოცხლო მნიშვნელობის გახდებოდა.“ „ეს ცოტა კონცეპტუალურია, მაგრამ მლაშე ჭაობები გვიცავს. ისინი გვიცავენ ზღვის დონის აწევისგან, ქარიშხლებისგან. ამიტომ ისინი ძალიან მნიშვნელოვანია, თუ გვინდა აქ ცხოვრება გავაგრძელოთ, რადგან ჩვენი კუნძული პატარავდება. ასე რომ, გაჩნდა დაცვის იდეა და კითხვა: „რა მოხდება, თუ არ დავიცავთ იმას, რაც გვჭირდება?“ რა მოხდება, თუ მომავალ თაობებს პოტენციური საშინელებებისგან არ დავიცავთ? ამ კუთხით დავიწყე სიუჟეტზე ფიქრი, თუ როგორ ასახავდა ეს დეტექტიური ისტორია, ეს მკვლელობის საიდუმლო, ამ იდეას?“ „მომწონდა იდეა, რომ ჯეკი ხშირად ინსტინქტებით მოქმედებს და ალბათ სწორედ ამან აიძულა ის საბოლოოდ დაეტოვებინა პოლიცია და შესაძლოა, არ ყოფილიყო საუკეთესო ადამიანი ძალოვან სტრუქტურებში სამუშაოდ. ზოგიერთ ასპექტში ის ძალიან კარგი დეტექტივია. სხვა ასპექტებში კი [...] ის ვერ უმკლავდება სიტუაციებს, როდესაც საქმე პირად ხასიათს იღებს. და მე მინდოდა ის ადრევე ისეთ მდგომარეობაში ჩამეგდო, სადაც, როგორც ადამიანს, შესაძლოა ეგრძნო, რომ სწორი იყო მშობლებისთვის რაც შეიძლება მალე ეთქვა, ისინი იქნებოდნენ პირველი ადამიანები, ვისთანაც წავიდოდა და არ დაელოდებოდა პოლიციას, რომელსაც, ამ კონკრეტულ საზოგადოებაში, შესაძლოა საკმაოდ დიდი დრო დასჭირვებოდა მისვლას. მაგრამ როგორც კი ეს ხდება, ის ხვდება, რომ „ეს ერთგვარად ძალიან უპასუხისმგებლო საქციელია.“ მაინტერესებდა ეს მომენტები, სადაც ის არ არის პასუხისმგებელი, მაგრამ ემოციურად, ადამიანურ დონეზე პასუხისმგებელია.“ „ამ სცენაში ისიც ძალიან მომეწონა, რომ ის ტალახში ამოსვრილი, შოკირებული და ფერმკრთალი, აშკარად გაჭირვებაში მყოფი ჩნდება. და მათი რეაქცია მასზე ასეთია: შესაძლოა ეს არც არის არანორმალური [ჯეკისთვის]. მაგალითად: „გვეგონა, კარგად იყავი, ჯეკი. დაჯექი და მამას დავურეკავ.“ ეს იყო იმის გაგების საშუალება, რომ მას რთული წარსული ჰქონდა.“ „ეს ჩაწერილი იყო სცენარში. ვგრძნობდი, რომ [ეს მუშაობდა] ჯეკისთვის, ახალგაზრდა ბოიფრენდის იდეა, რომელსაც მისგან არ მოეთხოვებოდა ის ყველაფერი, რასაც მისი ასაკის ადამიანი მოითხოვდა — მაგალითად: ვაპირებთ ერთად ცხოვრებას? რა მოხდება? ეს ნამდვილი ურთიერთობაა? მას შეეძლო სიყვარული, ვნება და სექსი მიეღო ამ ადამიანისგან, თან არ მოეთხოვებოდა ბევრი რამის გაცემა და ამ კუთხით პასუხისმგებლობის აღება.“ „მომწონდა ეს იდეა, რომ ის წარსულშია ჩარჩენილი. ის ვერ გადავა წინ, სანამ არ გაარკვევს, რა დაემართა ნესას — ცოტათი ისევე, როგორც მთელი საზოგადოება, ისინი უკვე შერყეული არიან ამ საშინელი ამბით, რაც მოხდა — მაგრამ ის, კერძოდ, ვერ ახერხებს ამას. ზედაპირულად მას ახალი სამსახური აქვს, ახალი კარიერა, აკეთებს ამას. მაგრამ ორსულობამ საშუალება მომცა მეთქვა, რომ ყველაფერი არც ისე კარგად არის. თუ ბედნიერი ხარ და მომავალში სტაბილურად გრძნობ თავს, მიზეზი არ არის, რომ შენს ბოიფრენდს ან ვინმე სხვას არ უთხრა, რომ ორსულად ხარ. მე სინამდვილეში ორსულად ვიყავი, როდესაც ამას ვწერდი, ამიტომ ამან თითქმის ნამდვილად მომცა გარკვეული ხედვა.“ „მთელი სოფლის ცენტრი ავაშენეთ. ჩიფსების მაღაზია, ყასაბი და მთელი ის T-გზაჯვარედინი, სადაც ტალღა ჩნდება, არის კარდიფში, Dragon Studios-ის დეკორაცია. ეს ყველაფერი გარედან, სტუდიების უკანა ეზოში აშენდა და ჩვენ მოგვიწია სპეციალური ბეტონის პლატფორმის შექმნა, რომელსაც მთელი დეკორაციისა და ასევე წყლის წონა უნდა აეტანა. გვქონდა წყლის პირველი დონე. როდესაც ჯეკი და დილანი იქ არიან, ის დაახლოებით მუხლამდეა. მანქანებს მაინც შეუძლიათ მასში გავლა. ეს იყო წყლის პირველი დონე და ჩვენ ამ წყალში ვმუშაობდით. იანვარი იყო.“