ჩემში რაღაც მეუბნება, რომ ამ ფენტეზი მელოდრამის მიღმა ბევრად უკეთესი კომედია იმალება. გვყავს მოუხერხებელი მეომარი გოგონა, რომელმაც საკუთარი ძალა არ იცის, და უცნაური გოგონა, რომელსაც კატა ჰგონია თავი. მთავარი მოახლის ხელქვეითები ტროლური და აბსურდული გზებით ცდილობენ ძალაუფლების ხელში ჩაგდებას და წერილებს უგზავნიან, სადაც მოუწოდებენ, განადგურდეს, როგორც Twitch-ზე დამოკიდებული თინეიჯერი. ბოროტმოქმედები იმდენად არქეტიპულად მზაკვრულები არიან, რომ მათი შაბლონური ბუნება და საბოლოო დასჯა სლეპსტიკური კომედიისთვის იდეალური იქნებოდა. ფინალურ ბრძოლაში პერსონაჟები ერთმანეთს ეჯიბრებიან "ეს ჩემი საბოლოო ფორმაც კი არ არის" ტიპის ფრაზებითა და იარაღებით, რომლებიც სულ უფრო ჰიპერბოლური ხასიათისა ხდება, რის გამოც ყველაფერი უფრო პაროდიას ჰგავს იმის, რაც უნდა ყოფილიყო. ღირსეული კომედიური სიამოვნებისთვის საჭირო ყველა ელემენტი სახეზეა. მაგრამ ეს ერთ-ერთი იმ ანტიგმირული ისტორიათაგანია, სადაც მთავარი პერსონაჟის თავდაპირველი განდევნა ჯგუფიდან შურისძიების ამბად იქცევა, რაც იმას ნიშნავს, რომ მან თავი სერიოზულად უნდა წარმოაჩინოს. ეს ნამდვილად ანტიგმირული ამბავია, იმდენად, რომ ჩვენს (ანტი)გმირს ლაითი ჰქვია და ზოგჯერ ამაყად აცხადებს, რომ ყველაფერი გეგმის მიხედვით მიდის. ერთ-ერთი ეპიზოდის ბოლოს ლაითი ღვთაებრივ სტატუსამდე ამაღლების სურვილს გამოხატავს; თუმცა ამას ვერასდროს აღწევს, მიუხედავად იმისა, რომ ყოველი მომდევნო ეპიზოდით უფრო ძლიერი ხდება. ისიც ხელს არ უწყობს, რომ მისი კირიტოს მსგავსი დიზაინი მას იმდენად უმოქმედოს ხდის, რომ ძნელია მისი ანტიგმირული პიროვნება სერიოზულად აღიქვა. ლაით იაგამიმ მაინც იცოდა, როგორ ეთამაშა საკუთარ თავს (ham it up). „My Gift Lvl 9999 Unlimited Gacha“-ს ლაითი იმდენად სასიკვდილოდ სერიოზული და უემოციოა, რომ აქ საინტერესო/მხიარული არაფერია. ლაითი თავისი „გაჩა“ უნარით სულ უფრო მეტ პერსონაჟს იძახებს, თუმცა მათი უმეტესობა გვერდზეა გადაწეული და უფრო NPC-ებად არსებობენ, ვიდრე რეალურ პერსონაჟებად. მეორე ეპიზოდი არის ყველაზე მეტად განვითარებული, რაც ამ პერსონაჟებს აქვთ, და „My Gift Lvl 9999 Unlimited Gacha“-ს დასაფასებლად, მათ საკმარისი პიროვნება გააჩნიათ, რომ ოდნავ მეტი იყვნენ, ვიდრე უბრალოდ სტანდარტული ფიგურები. ამის შემდეგ ისინი თითქმის მთლიანად ქრებიან ანიმედან, შემთხვევით ბრუნდებიან ან თხრობის დასასრულის საშუალებად, ან შემთხვევით ჩასმულნი არიან ზოგიერთ სცენაში, მხოლოდ იმისთვის, რომ შეგვახსენონ, რომ ისინი როგორღაც მაინც აქ არიან. აქ მთავარი ხრიკი ის არის, რომ ლაითს განსაკუთრებული „გაჩა“ უნარი აქვს და სწორედ ამის გამო დაიქირავეს, შემდეგ კი ჯგუფიდან გააგდეს. ეს უნარი თითქმის არ გამოიყენება. რატომღაც, ლაითს მხოლოდ სუსტი „გაჩების“ გამოყენება შეუძლია მანამ, სანამ ადრეულ ეტაპზე ჯგუფიდან გააძევებენ. მიტოვებული და სიკვდილისთვის განწირული ლაითი მოულოდნელად იწყებს ძლიერი პერსონაჟების, იარაღების და შელოცვების გამოძახებას სურვილისამებრ. მესმის, რომ ამ ტიპის ანიმეს მიზანია ძალაუფლების ფანტაზია, სადაც მთავარი პერსონაჟი სულ უფრო ძლიერდება, და სასიამოვნოა იმის ხილვა, თუ როგორ იღებენ თავიანთ დამსახურებულ სასჯელს მისი ყოფილი თანაგუნდელები, რომლებიც მის შესაძლებლობებს სერიოზულად არ აღიქვამდნენ. მაგრამ ეს მაინც ზედმეტად იღბლიან დამთხვევად ჟღერს, რომ ლაითს შეუძლია ძლიერი „გაჩების“ გამოძახება ერთმანეთის მიყოლებით, მხოლოდ იმიტომ, რომ ნარატივი მოითხოვს ამას. მე არ ვარ „ტამბლინ დაიზის“ ას-დონის მოთამაშე და მაქვს მტკიცებულება: Genshin Impact-ის თამაშის სამი საათის შემდეგ, როცა როგორღაც (შემთხვევით) Venti-ს „დავაგდე“, ჩემი დანარჩენი „გაჩები“ საშუალო დონის იარაღებზე დაიხარჯა. შემდეგ კი თამაში შევწყვიტე. ყველაფერი დანარჩენი, რასაც მსგავსი სერიალისგან ელოდებით, ზუსტად ასე ხდება. ჩვეულებრივი ფენტეზი პეიზაჟები ჩვეულებრივი საბრძოლო სცენების ფონს ქმნის, რომლებიც ცოტა დიდხანს გრძელდება იმისთვის, რომ რაიმე ინტრიგა შეინარჩუნოს; ერთი ბრძოლა ზედმეტი გაწელვის მიზნით ორი-სამი ეპიზოდი გრძელდება. ცუდი ბიჭები ბრტყლად დაწერილი, ორპირი ნაძირლები არიან, ხოლო მაგიურ იარაღებსა და ნივთებს, რომლებსაც ლაითი თავისი „გაჩადან“ იძახებს, არ აქვს რაიმე ხილული უნიკალურობა, რაც მათ ჩვეულებრივი, არა-გაჩას მაგიისგან განასხვავებს. ზოგიერთი ნახატი არც ისე ცუდია – მომეწონა, თუ რა ცოცხალი და დეტალურია ლაითის ტახტის ოთახი. საპირისპიროდ, ბოლო რამდენიმე ეპიზოდის კოშკის სცენები შეიცავს ანიმეს მიერ შემოთავაზებულ ყველაზე უნაყოფო და უსიცოცხლო ფონებს. ანიმეს ბოლო ნახევარში ბურჟუაზიული ელფების ჯგუფი ადამიანებს ამონებს. ლაითი ამ ელფებს ბოლოს სამართლიან განაჩენს გამოუტანს, რაც „My Gift Lvl 9999 Unlimited Gacha“-ს მონობის წინააღმდეგ მიმართულ შოუდ აქცევს, თუმცა არ ვარ დარწმუნებული, რამდენად კეთილშობილურია ეს, რადგან ლაითის მათგან თავის დაღწევის რეალური მიზანი მის მიტოვებაზე შურისძიებაა. ემანსიპაცია შემთხვევითი დამთხვევაა. ლაითის აზროვნების პროცესი არსებითად ასეთია: „მე უბრალოდ შურისძიება მინდოდა და ამ ელფებს უსაზღვრო ტანჯვა მინდოდა განმეცადათ, მაგრამ აღმოვაჩინე, რომ ისინი რასისტები არიან და ჩემი ეგოიზმის შედეგად რამდენიმე მონა გავათავისუფლე, ასე რომ, გარკვეული გაგებით, მე გმირი ვარ, მგონი.“ როდესაც პირველად ვნახე თრეილერი, ვფიქრობდი, რომ ეს შოუ გენერული იქნებოდა. მაგრამ შემდეგ ვნახე პირველი რამდენიმე ეპიზოდი და ვიფიქრე, რომ ისინი საკმარისად პერსპექტიული იყო. ველოდი რაღაცას, რაც არც ისე ცუდი აღმოჩნდებოდა. აღმოჩნდა, რომ თავიდანვე მართალი ვიყავი. კომიკური განტვირთვის მომენტები კარგად მუშაობს, ზოგიერთი ფონის ნახატი ლამაზია, თუმცა გენერულია.