იმის თქმა, რომ Netflix-ის კატალოგი არათანმიმდევრულია ხარისხის მხრივ, დღესდღეობით ნაკლებად საკამათოა. ფაქტობრივად, იგივე შეიძლება ითქვას თითქმის ყველა მასშტაბურ, არაკურირებულ სტრიმინგ სერვისზე. გასაოცარი ფილმებისა და სერიალების გამოჩენა ამ პლატფორმებზე იშვიათი არ არის, თუმცა ხშირად ისინი უამრავი სათაურის ქვეშ იკარგებიან, რომელთა ხარისხი საუკეთესო შემთხვევაში საშუალოდან საშინლად ცუდამდე მერყეობს. მაგალითად, თუ საშინელებათა ჟანრის მოყვარული ხართ, შესაძლოა გამოგრჩეთ ერთ-ერთი ყველაზე მაგარი, საშიში და შემაშფოთებელი ფილმი, რომელიც Netflix-ზე ბოლო დროს გამოვიდა და, სავარაუდოდ, ერთ-ერთი საუკეთესოა, რაც წელს ჩვენს ეკრანებზე გამოჩნდა. ბოლოს და ბოლოს, ლუის ხავიერ ჰენაინეს ფილმის „სრულად გაქრობა“ (Disappear Completely) საპოვნელად, ღრმად უნდა ჩაეძიოთ — თითქმის ისე ღრმად, როგორც ფილმის მთავარი გმირი, რომელიც წყევლის განკურნებას ეძებს. წყევლის, რომელიც მას ცოცხალ გვამად გადაქცევით ემუქრება – კარმული სასჯელი მისი, როგორც დანაშაულის ადგილების სპეციალიზებული ფოტოჟურნალისტის, არასწორი ქმედებებისთვის. 2022 წელს ოსტინში, „ფანტასტიკ ფესტზე“ პრემიერის შემდეგ, „სრულად გაქრობა“ Netflix-ზე 2024 წლის აპრილში გამოვიდა. და მიუხედავად იმისა, რომ მშობლიურ მექსიკაში სტრიმინგ სერვისის ტოპ 10-ში მოხვდა, სხვა ქვეყნებში, სადაც ის ხელმისაწვდომია, მაყურებლის მოძიება გაუჭირდა. სამწუხაროა: ჰენაინეს ფილმს Rotten Tomatoes-ზე 100%-იანი რეიტინგი აქვს და ის მართლაც ძვირფასი ქმნილებაა, რომლის ნახვაც ღირს. რატომ ვერ დაიპყრო მან მსოფლიო აუდიტორია, ძნელი სათქმელია. შესაძლოა Netflix-მა საკმარისად არ გაუწია მარკეტინგი, ან იქნებ ეს სუბტიტრების შემაფერხებელი ბარიერის ბრალია. ბოლოს და ბოლოს, იშვიათი არ არის, რომ საერთაშორისო ფილმები — განსაკუთრებით ჟანრული ფილმები — უგულებელყოფილი დარჩეს, რათა წლების შემდეგ დაუფასებელი პროექტების სიებში მოხვდეს. რადგანაც ის სტრიმინგის სამყაროში ჯერ კიდევ სიახლეა, „სრულად გაქრობას“ ჯერ კიდევ აქვს შანსი, რომ დროთა განმავლობაში აღიარება მოიპოვოს. ფილმი, რომელიც უფრო ფსიქოლოგიურ საშინელებაზეა დაფუძნებული, ვიდრე ტრადიციულ „ჯამფსქეარებზე“, არის პერსონაჟის შესწავლა კაცის ურთიერთობის შესახებ თავის პროფესიასთან და ოჯახთან. ფილმის სიუჟეტი დასაწყისიდანვე კრეატიული და შემზარავია: სანტიაგო (ჰაროლდ ტორესი), ფოტოჟურნალისტი, რომელიც დანაშაულებისა და უბედური შემთხვევების ფოტოებს ტაბლოიდებს აწვდის, წყევლის მსხვერპლი ხდება მას შემდეგ, რაც გადაიღებს განსაკუთრებით საზარელ სცენას, რომელშიც ჯერ კიდევ ცოცხალი, მაგრამ სრულიად უპასუხო პოლიტიკოსია ნაჩვენები, ნაწილობრივ ვირთხების მიერ შეჭმული. მისთვის უცნობია, რომ სანტიაგოს კამერამ აღბეჭდა დემონური არსების ყოფნა, რომელიც მას იმავე ქსელში აბამს, რაშიც სენატორი (ხუან საჰაგუნი) იყო, რომელიც მან ახლახან გადაიღო. ნელ-ნელა სანტიაგო ხუთივე გრძნობას კარგავს. ეს კრიმინალური თრილერი ისე ოსტატურად ყვება თავის ამბავს, რომ ყველა მოლოდინს სცდება. სანამ სანტიაგო დროს ეჯიბრება, რათა იპოვოს წამალი თავისი მდგომარეობისთვის, მიმართავს ექიმებს, შამანებს და თვით დემონსაც კი, რომელმაც ის დაწყევლა, მისი შეყვარებული, მარსე (ტეტე ესპინოსა), საკუთარ პრობლემებს აწყდება. სანტიაგოს შვილზე ორსულს, მას სურს შვილი გააჩინოს და ბედნიერი ოჯახი შექმნას. თუმცა, სანტიაგო ამტკიცებს, რომ ისინი არ არიან მზად შვილისთვის და აიძულებს მას აბორტის გაკეთებას. მარსესთან და მის ჯერ კიდევ გაუჩენელ შვილთან ურთიერთობა გადამწყვეტი აღმოჩნდება იმისთვის, თუ როგორ უმკლავდება სანტიაგო თავის წყევლას, რაც სრულად განაპირობებს მის ბედს. ფილმის ბოლოს, სწორედ მაშინ, როდესაც ის აპირებს დაკარგოს მისთვის ასე ძვირფასი მხედველობა, სანტიაგო უარს ამბობს შვილის სიცოცხლის დემონისთვის გადაცემაზე, სანაცვლოდ იმისა, რაც დაკარგა და ამგვარად სამუდამოდ იკეტება საკუთარი ხორცისგან შექმნილ სამარხში. ურბანული ატმოსფეროსა და ფოლკლორული საშინელების შერწყმით, „სრულად გაქრობა“ არის ფილმი, რომელიც ეხება ჯადოქრობას, ცრურწმენასა და პოლიტიკას, სადაც დაწყევლილი სენატორი პოლიტიკური მეტოქის მსხვერპლი გახდა. თუმცა, სიუჟეტის ცენტრში თავად სანტიაგოა. ფილმი გვთხოვს, მის ადგილას წარმოვიდგინოთ თავი, გვაიძულებს ვიკითხოთ, როგორი იქნებოდა ასეთ შემზარავ სიტუაციაში ყოფნა. ფინალური სცენები მთავარ გმირთან იდენტიფიკაციის ამ მოწვევას კიდევ უფრო აშკარას ხდის: როდესაც სანტიაგო სმენას კარგავს, მის გარშემო არსებული ხმები ძლივს გვესმის. ბოლოს, თვალის დახამხამებაში, მთელი ფილმი ჩუმდება. როგორც ის მხედველობას კარგავს, გამოსახულება ბუნდოვანი ხდება, სანამ... ის სრულად არ გაქრება. მარსეს მიერ სანტიაგოს სახელის მოხმობის ბოლო კადრსა და ფილმის ტიტრებს შორის ეკრანზე შვიდი გრძელი, სასოწარკვეთის მომგვრელი წამიანი სიბნელეა. რეჟისორ ლუის ხავიერ ჰენაინეს განზრახული ჰქონდა მაყურებლისთვის ჩამთრევი, რეალისტური გამოცდილების შექმნა ფილმის „სრულად გაქრობა“ გადაღებისას, როგორც მან Eye For Film-თან ინტერვიუში განაცხადა. „ჯამფსქეარებსა“ ან მუსიკალურ მინიშნებებზე დაყრდნობის ნაცვლად, მისი მიზანი იყო „უფრო პირადი ფილმის შექმნა უფრო მიწიერი პრობლემებით“, ჯადოქრობისა და ფოლკლორული საშინელების ელემენტების დაბალანსებით. მან თქვა: „აქ, მექსიკაში, ჯადოქრობა არის ის, რასაც ხალხი ძალიან სერიოზულად აღიქვამს და რაც ჩვენი მოსახლეობის უმრავლესობისთვის ძალიან, ძალიან რეალურია. და მე მომწონს ამის ერთგვარად ასახვა. ასე რომ, სულ ვცდილობდი მეთქვა: ‘კარგი, ეს რეალურად უნდა გამოიყურებოდეს, ეს რეალურად უნდა იგრძნობოდეს, ეს უნდა იყოს ძალიან რეალისტური.’ და ასე ვცდილობდი მთელი ფილმის განმავლობაში.