Netflix-მა და მისმა საპროდიუსერო პარტნიორებმა დეტალურად აღწერეს უჩვეულო ლოგისტიკური, უსაფრთხოების დაგეგმვისა და კინემატოგრაფიის გამოწვევები, რომლებიც ერთ-ერთი ყველაზე რთული ლაივ მოვლენის გადაღებას ახლდა თან. პატრიკ ბრჟესკი, აზიის ბიუროს უფროსი. იმ დროისთვის, როდესაც ალექს ჰონოლდმა დაასრულა 1,667 ფუტის სიმაღლის Taipei 101-ის შუშისა და ფოლადის ფასადზე ასვლა, მისი მიღწევის ათლეტიზმი და უშიშრობა ცალსახა იყო ყველასთვის, ვინც Netflix-ის პირდაპირ ეთერს 90 წუთზე მეტი ხნის განმავლობაში უყურებდა. ამავდროულად, პირდაპირი ტელევიზიის ან ასვლის შესახებ დოკუმენტური ფილმების ვეტერანებისთვის აშკარა იყო პროდიუსერული გამოცდილების სიღრმე და სპეციალიზებული კინემატოგრაფია, რაც საჭირო იყო "ცათამბჯენი ლაივში" (Skyscraper Live) გლობალური მაყურებლისთვის ასეთი გლუვი და ნათელი გამოცდილების შესაქმნელად. „1,700 ვერტიკალური ფუტის გადასაღებად,“ ამბობს ჯეიმს სმიტი, Plimsoll Productions-ის აღმასრულებელი პროდიუსერი, „ეს ყველაზე შთამბეჭდავი კამერის აღჭურვილობა იყო, რაც კი ოდესმე მინახავს.“ ეს აღჭურვილობა — 19 კამერა, რომელიც მსოფლიოს ერთ-ერთი უმაღლესი შენობის მასშტაბით იყო განაწილებული, დრონებით, ვერტმფრენით, რობოტული თავებითა და თავისუფლად ჩამოკიდებული საკაბელო მოძრავი კამერით შევსებული — Netflix-ის, Plimsoll-ისა და სპეციალისტების მრავალთვიანი დაგეგმვის შედეგი იყო, რომლებიც მიჩვეულნი არიან ძალიან სახიფათო საქმეების გადაღებას ძალიან არახელსაყრელ ადგილებში. განსხვავება ამჯერად ის იყო, რომ გადაღება არ შედგა შორეულ კლდეზე ან არქტიკულ ყინულის თაროზე, არამედ მჭიდროდ დასახლებულ ქალაქში, დაკავებული ცათამბჯენის ფასადზე, იმ დამატებითი წნეხით, რომ ეს ყველაფერი პირდაპირ ეთერში გადაცემულიყო. ჰონოლდმა ასვლა 24 იანვარს დაასრულა, Taipei 101-ზე ქუჩის დონიდან შპილის წვერამდე თოკების ან დაცვის გარეშე ავიდა — ეს მიღწევა ითვლება ყველაზე მაღალ ურბანულ „ფრი სოლოდ“, რაც კი ოდესმე განხორციელებულა. ასვლა, რომელიც დაახლოებით 90 წუთს გაგრძელდა, მთელ მსოფლიოში პირდაპირ ეთერში გადაიცემოდა, როგორც "ცათამბჯენი ლაივში" (Skyscraper Live), პირველი ორი დღის განმავლობაში გლობალურად 6.2 მილიონი მაყურებელი მიიზიდა და სწრაფად გახდა Netflix-ის ერთ-ერთი ყველაზე ყურებადი ლაივ მოვლენა დღემდე. Plimsoll, გაერთიანებულ სამეფოში დაფუძნებული საპროდიუსერო კომპანია, რომელიც „ცათამბჯენი ლაივში“-ს (Skyscraper Live) მთავარი პროდიუსერი იყო, ჰონოლდთან უკვე ჰქონდა მჭიდრო სამუშაო ურთიერთობა ადრინდელი პროექტების მეშვეობით, მათ შორის National Geographic-ის ასვლის დოკუმენტური ფილმების, „ეშმაკის ასვლა“ (The Devil’s Climb) და „არქტიკული ასვლა ალექს ჰონოლდთან ერთად“ (Arctic Ascent with Alex Honnold). ამ პროექტების განმავლობაში დაგროვილმა ნდობამ Netflix-სა და ჰონოლდს მისცა თავდაჯერებულობა, რომ ისეთი გაბედული სანახაობა მოეწყოთ, როგორიცაა უთოკოდ ცათამბჯენზე ასვლა, რომელიც პირდაპირ ეთერში გადაიცემოდა. „ალექსს სრული ნდობა სჭირდება აღჭურვილობის გუნდის მიმართ,“ ამბობს სმიტი. „ის ყველაზე არაჩვეულებრივი ადამიანია, ვინც კი ოდესმე შემხვედრია, რომ აღარაფერი ვთქვათ მასთან მუშაობის პრივილეგიაზე. მაგრამ ჩვენ ამას ვერ გავაკეთებდით მის ირგვლივ არაჩვეულებრივი გუნდის გარეშე. თუ ალექსი იფიქრებდა, რომ აღჭურვილობა ოდნავ საეჭვო იყო, ეს მის გონებაში შეიძლებოდა ასახულიყო მიმდინარე ასვლის ნაცვლად. მან ასევე უნდა იცოდეს, რომ ნულოვანია შანსი იმისა, რომ მის ზემოთ მყოფმა ვინმემ, ღმერთმა არ ქნას, რამე ჩამოაგდოს.“ პროექტის რისკების მართვა განხორციელდა Secret Compass-ის მიერ, სპეციალისტ კონსალტინგური კომპანიის მიერ, რომელიც Plimsoll-თან პარტნიორობდა მრავალ მაღალი რისკის ექსპედიციაზე. მათი უფლებამოსილება ჰონოლდის მიღმა ვრცელდებოდა და მოიცავდა კამერის გუნდებს, საჰაერო დანაყოფებსა და მაყურებლებს ქვემოთ. შენობის ძირში დადგინდა უსაფრთხოების ზონა, ჩამოვარდნილი საგნების ნაკლებად სავარაუდო შემთხვევაში, და უსაფრთხოების ბრიფინგები არეგულირებდა ყველაფერს, ამინდის ზღურბლებიდან დაწყებული საჰაერო სივრცის კოორდინაციამდე. „ამ პროექტზე, სიმართლე გითხრათ, უფრო მეტი უსაფრთხოების შეხვედრა მქონდა, ვიდრე კრეატიული შეხვედრა — როგორც მოსალოდნელი იყო,“ ამბობს სმიტი. მიუხედავად იმისა, რომ „ფრი სოლო“ მხოლოდ ერთხელ შეიძლებოდა მომხდარიყო, მის გარშემო პროდუქცია პირდაპირ ეთერში გასვლამდე რამდენიმე დღით ადრე ირეპეტიციეს. Netflix-მა და Plimsoll-მა სრული ტექნიკური რეპეტიციები ჩაატარეს ჰონოლდთან ერთად, რომელიც შენობაზე თოკებით ადიოდა, ავარჯიშებდნენ კამერის გადაცემას, ტემპსა და კომუნიკაციას გუნდებს შორის, რომლებიც თითქმის მესამედი მილის სიმაღლეზე იყვნენ განლაგებულნი. ასვლა თავდაპირველად 23 იანვარს იყო დაგეგმილი, მაგრამ ერთი დღით გადაიდო მას შემდეგ, რაც წვიმამ შენობა მოლიპულ და ასასვლელად შეუფერებელ მდგომარეობაში დატოვა, რამაც ეკიპაჟს დამატებითი 24 საათი მისცა ნერვების დასამშვიდებლად ან მოლოდინის გასაძლიერებლად. მაყურებლების შემდგომი დაცვის მიზნით, Netflix-მა პირდაპირ ეთერში 10-წამიანი დაყოვნება ჩააშენა, უჩვეულო, მაგრამ მიზანმიმართული არჩევანი, რათა უზრუნველყოფილიყო, რომ მაყურებელი — განსაკუთრებით ბავშვები — არ გამხდარიყვნენ რეალურ დროში ტრაგედიის მოწმენი, თუ ყველაზე უარესი მოხდებოდა. კამერის გეგმა ისე იყო შემუშავებული, რომ მასშტაბი და სიახლოვე დაებალანსებინა, მაყურებლისა თუ მთამსვლელის გადატვირთვის გარეშე. ჯამში, 19 კამერის წყარო მოიცავდა ფიქსირებულ კამერებს, ხელის და Steadicam ოპერატორებს, „ჯიბის“ მკლავებს, შორ მანძილზე მოქმედ საკაბელო კამერას, ორ დრონის პლატფორმას, ვერტმფრენის ერთეულს და შპილთან დამონტაჟებულ რობოტულ კამერებს. ნარევი მოიცავდა Sony HDC-5500 მაუწყებლობის კამერებს, დიდი სენსორის მქონე Sony Burano ერთეულებს კინემატოგრაფიული დეტალებისთვის, Sony FX6s-ს, RED კამერებს, რომლებიც ვერტმფრენზე იყო დამონტაჟებული, Sony FR7 რობოტულ თავებს და როგორც Mavic, ასევე Inspire დრონებს. მათგან 11 უსადენო იყო.