სწრაფად მოიფიქრებთ რამდენიმე მათგანს: ტონი კოლეტი „მემკვიდრეობითში“ (Hereditary). ლუპიტა ნიონგო „ჩვენში“ (Us). ესი დევისი „ბაბადუკში“ (The Babadook). ფლორენს პიუ „ზაფხულის მზედგომაში“ (Midsommar). ნაომი სკოტი „ღიმილში 2“ (Smile 2) (სერიოზულად). ეს საშინელებათა ჟანრის შესრულებები სრულყოფილი და გამაოგნებელია, ისინი მსახიობებს ღრმა, ბნელ ადგილებში აგზავნიან, ყველაფერს ეკრანზე ამოაქვთ ფილმებში, რომლებიც მაყურებელს მთლიანად ატყვევებს. და მაინც, რატომღაც, ჯილდოების სეზონი ისტორიულად სკეპტიკურად იყო განწყობილი ფილმების მიმართ, რომლებსაც „შიშის ფაქტორი“ ჰქონდათ. ზემოთ ჩამოთვლილთაგან არც ერთი არ ყოფილა ოსკარზე ნომინირებული. იმის მიხედვით თუ რაოდენ დიდ ამბავთან გვაქვს საქმე იმ იშვიათ შემთხვევაში, როცა აკადემია მაინც აჯილდოებს საშინელებათა ფილმს, მიხვდებით მის ზოგად დამოკიდებულებას. სულ რამდენიმე გამონაკლისი არსებობს. „კრავთა დუმილი“ (The Silence Of The Lambs) 1992 წელს „დიდი ხუთეული“ (საუკეთესო ფილმი, რეჟისორი, მსახიობი მამაკაცი, მსახიობი ქალი და ადაპტირებული სცენარი) მოიგო. „გააღე კარი“ (Get Out) ოთხ ნომინაციას ფლობდა, მათ შორის საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში, და 2018 წელს ორიგინალური სცენარის ჯილდო მოიპოვა. „მიზერი“ (Misery) 1991 წელს კეთი ბეიტსს საუკეთესო მსახიობი ქალის ოსკარი მოუტანა. გილერმო დელ ტოროს „წყლის ფორმა“ (The Shape Of Water), რომლის ფესვები Universal Monster-ის ფილმებშია, სავარაუდოდ, საშინელებათა ჟანრისკენ იხრება და 2018 წელს საუკეთესო ფილმის, რეჟისორისა და სხვა ჯილდოები მოიპოვა. მაგრამ, ძირითადად, სულ ეს არის. ესენი იშვიათი გამონაკლისებია. აკადემიის ამომრჩევლებმა, როგორც ჩანს, სისხლის, ნაღვლის და სხვა წვეთოვანი სითხეების გემო შეიძინეს. აკადემიამ, როგორც ჩანს, 2026 წელს „საშინელებათა ვირუსი“ აიკიდა. წლევანდელი ნომინაციები გამარჯვებაა ვამპირების ფანებისთვის, უკვდავი არსებებისთვის, ჯადოქრების თაყვანისმცემლებისთვის და „სხეულის საშინელებების“ მოყვარულებისთვის მთელ მსოფლიოში. ამომრჩევლებმა სისხლის, ნაღვლის და სხვა წვეთოვანი სითხეების გემო შეიძინეს. მოდით, დეტალურად განვიხილოთ. ყველაზე დიდი სიახლე, რა თქმა უნდა, „Sinners“-ის რეკორდული რაოდენობის ნომინაციებია. რაიან კუგლერის ფილმი წელს ოსკარზე 16 ჯილდოზეა წარდგენილი. თავისი არსით, ეს არის ვამპირის ფილმი, ალყის ფილმიც, ისე ღრმად არის ჩაფლული ჟანრულ ტროპებში, რომ გასული წლის აპრილში მეგა IMAX ბლოკბასტერის სახით გამოვიდა, ჯილდოების სეზონის ჩვეულებრივი ფანჯრის მიღმა. და ის უდავოდ გამორჩეულია, დაძაბული და ნაზი, სავსე მოულოდნელობებით, რომელიც მის სისხლისმსმელ ტროპებს ერწყმის რასობრივი დაძაბულობის, მხატვრული გამოხატვის, კულტურული ათვისების და კოლონიზაციის კვლევებთან, შესანიშნავად რეჟისირებულია კუგლერის მიერ და უნაკლოდ არის შესრულებული მისი მსახიობების მიერ. ეს ნომინაციებშიც აისახება. ის წარდგენილია საუკეთესო ფილმის, კუგლერი - რეჟისორის, ასევე ორიგინალური სცენარის კატეგორიებში. ეს არის სივრცე, სადაც საშინელებათა ფილმები იშვიათად ხვდებიან. კიდევ უფრო აღსანიშნავია, რომ რამდენიმე მსახიობია ნომინირებული ფილმისთვის: მაიკლ ბ. ჯორდანი, თავისი ორმაგი როლისთვის, როგორც ტყუპი განგსტერი სმოკი და სტეკი – SPOILER ALERT! – ფილმის მსვლელობისას ის ვამპირული ხდება; ვუნმი მოსაკუ, სმოკის გაუცხოებული მეუღლის, ენის, ღრმად ამაღელვებელი როლისთვის, რომელიც მოგვიანებით ალყის ქაოსში აღმოჩნდება; და ლეგენდარული დელროი ლინდო, რომელიც საბოლოოდ ნომინირებულია, ამჯერად როგორც ჰარმონიკის მოთამაშე დელტა სლიმი. შეიძლება წარმოიდგინოთ სამყარო, სადაც „Sinners“ ნომინირებულია ლუდვიგ გორანსონის გამორჩეული მუსიკისთვის, რამდენიმე ნომინაცია წარმოების დიზაინისა და კოსტუმებისთვის, და კუგლერისთვის გარკვეული აღიარება. მაგრამ იმის დანახვა, რომ მსახიობებიც იღებენ თავიანთ წილ ბრწყინვალებას, ნამდვილად განსაკუთრებული მომენტია. ისინი ერთადერთები არ არიან. „იარაღები“ (Weapons) – კიდევ ერთი სრულფასოვანი საშინელებათა ფილმი, საშინელი შელოცვებით, უეცარი დაძაბულობის მომენტებით, თავის დარტყმებით, შეპყრობილობით – შესაძლოა, ოსკარის ფართო აღიარება ვერ მიიღო, მაგრამ ემი მადიგანმა მიიღო მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შემსრულებელი ქალის ნომინაცია. ის ასრულებს ფილმის შემზარავი ანტაგონისტის, დეიდა გლედისის, როლს, რომელიც ჟანრის მყისიერი ხატია, შეუძლია ჭეშმარიტ შიშსა და სლაპსტიკურ სრულყოფილებას შორის გადაადგილება. ეს არის შესანიშნავი შესრულება, რომელიც ბოროტულ მუქარას აფრქვევს, სცენიდან სცენაზე ინტენსივობას ზრდის ან ამცირებს. და ეს არის ისეთი როლი, რომელსაც აკადემია ხშირად უგულებელყოფს. ისიც ნამდვილად სასიამოვნოა, რომ ისეთი "სიმახინჯე", როგორიცაა ფილმი „მახინჯი დედინაცვალი“, ოსკარზეა ნომინირებული. სხვა ბნელი სიამოვნებებიც არსებობს. გილერმო დელ ტორომ კიდევ ერთხელ მოაჯადოვა ოსკარის ამომრჩევლები თავისი მდიდრულად გოთური „ფრანკენშტეინის“ ადაპტაციით – მან ახალი სიცოცხლე ჩაბერა ფუნდამენტურ საშინელებათა ტექსტს. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ღრმა თანაგრძნობას პოულობს თავისი არსების მიმართ, ეს სენტიმენტალურობა ხელჩაკიდებულია კიდურების მოკვეთასთან, დამსხვრეულ თავებთან და კანკალებელ ელექტრიფიცირებულ გვამებთან. იგი სულ ცხრა ჯილდოზეა წარდგენილი! მათ შორის, რაც მნიშვნელოვანია, ჯეიკობ ელორდი თავისი ტრანსფორმაციული არსების როლისთვის, რომელიც მართლაც დამაჯერებელია, როგორც მრავალი კაცისგან შექმნილი ადამიანი. „წყლის ფორმის“ მსგავსად, ის წარდგენილია საუკეთესო ფილმის და სცენარის ჯილდოზე. რამდენადაც დაჯილდოებული იყო ის ფილმი, დუგ ჯონსი არ იყო ნომინირებული მისი ცენტრალური თევზი-კაცის როლისთვის. ყველაზე გასაკვირი, და ნომინაცია, რომელიც აუცილებლად გააღიმებს საშინელებათა ჟანრის გამაგრებულ თაყვანისმცემლებს, არის ნომინაცია გრიმისა და ვარცხნილობისთვის ფილმ „მახინჯი დედინაცვალი“-სთვის (The Ugly Stepsister). ნორვეგიელი მწერალ-რეჟისორის, ემილი ბლიხფელდტის, ეს ფილმი „კონკიას“ ინტერპრეტაციაა, მოთხრობილი – გამოიცანით – ერთ-ერთი, ეგრეთ წოდებული, „მახინჯი დედინაცვლის“, ლეა მირენის ელვირას, პერსპექტივიდან. გარემოებების გამო, მისი ოჯახი მძიმე მდგომარეობაშია; მათი ერთადერთი იმედია, რომ ელვირა მოიპოვებს შესაფერისი სამეფო პრინცი ჯულიანის სიყვარულს, ნებისმიერი საშუალებით. ის გადის ყველა სახის ამაზრზენ ოპერაციასა და დამპალ პროცედურას, რათა მისთვის ღირსეულად ჩაითვალოს, რაც მკვეთრი და სატირული კომენტარია სილამაზის სტანდარტებზე. ფილმი ნამდვილი აურზაურია, თითქოს „ნივთიერება“ (The Substance) ხვდება „ფავორიტს“ (The Favourite). და ის ლეგიტიმურად ამაზრზენია...