1992 წლის ესეში, სახელწოდებით „ფიქრები 25 წლის შემდეგ კინოში“, როჯერ ებერტმა შეაფასა, რომ გასული მეოთხედი საუკუნის განმავლობაში, მან დაახლოებით 10,000 ფილმი ნახა და მათგან 6,000-ის მიმოხილვა გააკეთა. ეს წელიწადში 400 ფილმს ნიშნავს და ის კიდევ უფრო შთამბეჭდავია, რადგან, როგორც Chicago Sun-Times-ის მთავარი კინოკრიტიკოსი, ის ვალდებული იყო უამრავი უხარისხო ნამუშევარი ენახა. მისი კარიერის განმავლობაში, როგორც ჩანს, მან ძალიან ცოტა ფილმი დატოვა დაუმთავრებელი, მათ შორის იყო „ჯონათან ლივინგსტონ თოლია“, „ქანდაკება“, „კალიგულა“ და, საკვირველად, ოსკაროსანი იტალიური საომარი დრამედია „მედიტერანეო“. ასეთი მკაცრი რეჟიმი დიდ ადგილს არ ტოვებდა დასვენებისთვის, ან არაკინემატოგრაფიული კონტენტის სანახავად, ამიტომ თავისუფალ დროს ის ჰიპერ-შერჩევითი იყო. ებერტი ჟურნალისტიკაში სპორტული მიმომხილველით შევიდა, ამიტომ გასაკვირი არ არის, რომ ის თვალს ადევნებდა სპორტის სამყაროს (თუმცა მისი მეგობარი და კოლეგა, ჯინ სისკელი, ბევრად უფრო დიდი „ჩიკაგო ბულსის“ გულშემატკივარი იყო). ის ასევე უყურებდა გვიან ღამის თოქ-შოუებს, რაც აზრიანია, რადგან ის და სისკელი ხშირი სტუმრები იყვნენ „The Tonight Show-სა“ და დევიდ ლეტერმანის ორივე გვიან ღამის შოუში (სადაც ერთხელ თავისუფალი სროლების შეჯიბრშიც კი დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს). რაც შეეხება ეპიზოდურ სატელევიზიო სერიალებს, ებერტი საკმაოდ ძუნწი იყო. მისი მიმოხილვებიდან ვიცით, რომ ის იცნობდა მრავალ კლასიკურ ნამუშევარს (როგორიცაა კომედიური სიახლეები „The Dick Van Dyke Show“, „All in the Family“ და „The Mary Tyler Moore Show“), მაგრამ როდესაც Entertainment Weekly-მ მას 1996 წელს ინტერვიუ ჩამოართვა, მხოლოდ ერთ სერიალს მიიჩნევდა საკუთარი დროის ღირსად. და, რა თქმა უნდა, ეს იყო შემქმნელის/ვარსკვლავის გარი შენდლინგისა და თანაშემქმნელის დენის კლაინის 90-იანი წლების HBO-ს სიტკომი „The Larry Sanders Show“. როდესაც „The Larry Sanders Show-ის“ პრემიერა HBO-ზე 1992 წლის აგვისტოს ბოლოს შედგა, სატელევიზიო სამყარო აღფრთოვანებული იყო კულისებში მიმდინარე ინტრიგებით, რამაც გამოიწვია ჯეი ლენოს მიერ „The Tonight Show-ის“ ტახტის დაკავება, რომელიც ჯონი კარსონმა დატოვა. დევიდ ლეტერმანი აქტიურად ლობირებდა ამ პოზიციისთვის და კარსონის არჩევანიც ის იყო, თუმცა არხმა უპიროვნო ლენოს ამჯობინა. მთელმა ამ დაპირისპირებამ გვიან ღამის შოუების ბევრ გულშემატკივარს საყვარელი წამყვანების ამპარტავნება და დაუცველობა დაანახა. ამიტომ გარი შენდლინგმა, რომლის კომედიური პიროვნებაც დიდად ეყრდნობოდა საკუთარ ამპარტავნებასა და დაუცველობას, დენის კლაინთან ერთად შექმნა შოუ, რომელიც ნაწილობრივ სატირა და ნაწილობრივ აღსარება იყო. შედეგად მივიღეთ ყველა დროის ერთ-ერთი უდიდესი სატელევიზიო სერიალი, ერთკამერიანი სამუშაო ადგილის სიტკომი, რომელმაც ისეთი კლასიკური პერსონაჟები მოგვცა, როგორებიცაა სანდერსის მოწონების მაძიებელი, მუდმივად დამცირებული გვერდითი პერსონაჟი ჰენკ კინგსლი (ჯეფრი ტამბორი) და წესრიგის დამცველი პროდიუსერი არტი (რიპ ტორნი). ის ასევე სასიამოვნოდ, უკომპრომისოდ ვულგარული იყო და ხელი შეუწყო ჯად აპატოუს სცენარისტ-რეჟისორულ კარიერას. „The Larry Sanders Show“ არასოდეს ყოფილა ზედმეტად პოპულარული სერიალი, მაგრამ ის საყვარელი იყო სატელევიზიო კრიტიკოსებისა და ინდუსტრიის ინსაიდერებისთვის, რომლებმაც იცოდნენ, რომ საწარმოო არეულობა იშვიათად იყო გაზვიადებული. სავარაუდოდ, სწორედ ამან მიიზიდა როჯერ ებერტი, რომელიც, ჯინ სისკელთან (ასევე თაყვანისმცემელი) ერთად, კარგად იცნობდა გვიან ღამის ინტრიგებს. თუ არასოდეს გინახავთ ეს შოუ, მისი ყველა ეპიზოდი ამჟამად ხელმისაწვდომია HBO Max-ზე, და სასტიკად მშურს თქვენი, რომ პირველად გექნებათ მისი ნახვის შესაძლებლობა.