სამეცნიერო ფანტასტიკა დიდი ხანია წარმოიდგენდა ტექნოლოგიებს, რომლებიც ჯერ არ არსებობდა, ხშირად ექსტრაპოლაციას აკეთებდა თანამედროვე კვლევებიდან ან სოციალური ტენდენციებიდან. ზოგიერთ შემთხვევაში, ეს გამოგონილი მოწყობილობები ან სისტემები მოგვიანებით რეალურ სამყაროში ამოსაცნობი სახით გამოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ სამეცნიერო ფანტასტიკის მწერლები არ არიან წინასწარმეტყველები, ბევრი მათგანი დიდ ყურადღებას აქცევდა სამეცნიერო განვითარებას, საკომუნიკაციო საშუალებებსა და განვითარებად ინდუსტრიებს. ხელის კომუნიკატორებიდან ხელოვნური ინტელექტის სისტემებამდე, გარკვეული კონცეფციები ეკრანიდან ან ფურცლიდან ყოველდღიურ ცხოვრებაში გადავიდა. ეს სია განიხილავს 15 მომენტს, როდესაც სამეცნიერო ფანტასტიკის ტექნოლოგიამ მჭიდროდ იწინასწარმეტყველა რეალური სამყაროს ინოვაცია, ხაზს უსვამს იმას, თუ სად დაემთხვა მოკლედ მხატვრული ლიტერატურა და ინჟინერია. „ვარსკვლავური გზის“ (Star Trek) 1960-იანი წლების ხელის კომუნიკატორები დიზაინითა და ფუნქციით ძალიან ჰგავს ათწლეულების შემდეგ შექმნილ ადრეულ დასაკეც ტელეფონებს (flip phones). „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობის“ (Star Trek: The Next Generation) PADD მოწყობილობებმა იწინასწარმეტყველეს პლანშეტური კომპიუტერები, რომლებიც აღჭურვილი იყო ბრტყელი ეკრანებით, მოხსენებების წასაკითხად და მონაცემებზე წვდომისთვის. ფილმში ნაჩვენებია პერსონაჟები, რომლებიც ვიდეო ზარებს აკეთებენ – კონცეფცია, რომელიც ახლა სტანდარტულია სმარტფონებისა და საკონფერენციო პროგრამული უზრუნველყოფის მეშვეობით. 2002 წლის ფილმში ნაჩვენები იყო ტომ კრუზი, რომელიც ციფრულ ეკრანებს ხელის ჟესტებით მართავდა, მოგვიანებით განვითარებული მოძრაობაზე დაფუძნებული კონტროლისა და უკონტაქტო ინტერფეისების მსგავსად. ანიმაციურ სერიალში წარმოდგენილი იყო ავტომატიზირებული სახლები ხმოვანი კონტროლითა და რობოტული დახმარებით – ფუნქციები, რომლებიც ახლა გავრცელებულია ჭკვიანი სახლის სისტემებში. ფილმი მოიცავს ბიომეტრიული სკანირების ხელსაწყოებს, რომლებიც ჰგავს თანამედროვე სახის ამოცნობის ტექნოლოგიას, რომელიც გამოიყენება უსაფრთხოებასა და პერსონალურ მოწყობილობებში. უილიამ გიბსონის 1984 წლის რომანში აღწერილია ქსელური ციფრული სივრცე სახელწოდებით „კიბერსივრცე“, რომელიც წინ უსწრებდა თანამედროვე ინტერნეტზე საყოველთაო საჯარო წვდომას. 1990 წლის ფილმში წარმოდგენილი იყო ავტომატიზირებული ტაქსები, რომლებსაც შეეძლოთ ადამიანის მძღოლების გარეშე ნავიგაცია, დღევანდელი ავტონომიური მანქანების პროტოტიპების მსგავსად. მანქანების კონცეფცია, რომელიც ფიზიკურ ობიექტებს მოთხოვნისამებრ აწარმოებს, თანამედროვე 3D ბეჭდვის ტექნოლოგიის პარალელურია. ტონი სტარკის ჩაფხუტის ეკრანი ასახავს რეალურ სამყაროს გაძლიერებული რეალობის სისტემებს, რომლებიც გამოიყენება ავიაციაში, სამხედრო და ინდუსტრიაში. 2013 წლის ფილმში ნაჩვენებია საუბრის ხელოვნური ინტელექტის ოპერაციული სისტემა, რომელიც თანამედროვე ხმოვანი ასისტენტების მსგავსია და მანქანური სწავლით მუშაობს. ფილმში გამოსახულია გენეტიკური სელექციით ჩამოყალიბებული საზოგადოება, რაც ასახავს დნმ-ის ტესტირებისა და გენის რედაქტირების კვლევებში მიღწეულ რეალურ მიღწევებს. ფილმი წარმოიდგენდა ტარებად მოწყობილობებსა და ჭკვიან სათვალეებს – კონცეფციებს, რომლებიც ახლა განხორციელებულია ფიტნეს ტრეკერებისა და გაძლიერებული რეალობის ყურსასმენების მეშვეობით. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არ არის მოწყობილობა, ფილმმა იწინასწარმეტყველა რეალითი ტელევიზიის მასშტაბი და ფორმატი, სადაც ჩვეულებრივი ცხოვრება მუდმივად გადაიცემა მასობრივ აუდიტორიაზე. სერიალში წარმოდგენილი იყო მოწყობილობები, რომლებსაც შეეძლოთ უცხო ენების მყისიერად თარგმნა – კონცეფცია, რომელიც პარალელებს ავლებენ თანამედროვე რეალურ დროში თარგმნის ინსტრუმენტებთან და ხელოვნური ინტელექტის მქონე ენობრივ აპლიკაციებთან, რომლებიც დღეს გლობალურ კომუნიკაციაში გამოიყენება.