სემ ელიოტის მოულოდნელი მხარე: საშინელებათა ფილმი „მემკვიდრეობა“ და ახალი როლი „ლენდმენში“

სემ ელიოტი რომ გვახსენდება, უმალ ვესტერნის ჟანრი გვერდებიდან გამომზირალი სიმპათიური კაცის ხატი გვიდგება თვალწინ. თუმცა მსახიობები თითქმის ექვსი ათწლეულის განმავლობაში არ ჩერდებიან კინოინდუსტრიაში სხვა ჟანრებში ძალების მოსინჯვის გარეშე. მაგალითად, ავიღოთ „მემკვიდრეობა“ („The Legacy“), ელიოტის ადრეული ფილმოგრაფიიდან, რომელშიც ის ინგლისურ მამულში სატანის თაყვანისმცემელ შეშლილთან ერთად აღმოჩნდა მიტოვებული. ტეილორ შერიდანს ისე მოეწონა სემ ელიოტთან მუშაობა სერიალ „1883“-ზე, რომ ის „ლენდმენის“ („Landman“) მეორე სეზონში დაამტკიცა როლზე. ერთ-ერთი საუკეთესო ვესტერნის მსახიობის ყოფნა თქვენს ნეო-ვესტერნის ჟანრის ნავთობის დრამაში ყოველთვის დაგეხმარებათ და, მიუხედავად იმისა, რომ სერიალის პირველი სეზონის ანსამბლი მის გარეშეც მშვენივრად ასრულებდა თავის საქმეს, ელიოტმა დაუყოვნებლივ დაამტკიცა, თუ რატომ იყო ის შესანიშნავი დამატება მსახიობთა გუნდში. მეორე სეზონში ჩვენ ვიხილავთ ბილი ბობ ტორნტონის პერსონაჟის, ტომი ნორისის, სრულიად ახალ მხარეს, რომელიც იძულებულია თავის მუდმივად მზარდ პრობლემებს დაუმატოს საკუთარ აღზრდასთან და მამობისგან გაქცევასთან ბრძოლა. ტომის მამის, ტი.ელ. ნორისის როლში, ელიოტი დამახასიათებლად ბრწყინვალეა, ხშირად სევდიან შესრულებას გვთავაზობს, რომელშიც — 2017 წლის დრამა-კომედიის „გმირი“ („The Hero“) მსგავსად — ის, როგორც ჩანს, ასახავს არა მხოლოდ პერსონაჟის ცხოვრებას, არამედ საკუთარსაც. ამის გაკეთება, რა თქმა უნდა, ემოციების ფართო სპექტრს გამოიწვევდა იმის გათვალისწინებით, რომ ელიოტი 60 წელია მოქმედებს და უკვე „ლენდმენში“ მოსვლამდე დიდი ხნით ადრე მიაღწია ლეგენდის სტატუსს. ელიოტმა დებიუტი შეასრულა დავიწყებულ ვესტერნში, სადაც კირკ დუგლასი მონაწილეობდა, და შემდეგ გამოჩნდა მე-20 საუკუნის ბოლოს გადაღებულ ზოგიერთ დიდებულ ვესტერნში — მათ შორის 1993 წლის „თუმბსტოუნში“ („Tombstone“) ტორნტონთან ერთად. თუმცა ვეტერანი ვარსკვლავი ექსკლუზიურად ვესტერნებს არ იღებდა. ფაქტობრივად, „მემკვიდრეობა“ ამტკიცებს, რომ ელიოტი ბევრად მეტი იყო, ვიდრე მხოლოდ „დასავლეთის“ ნამდვილობის მსურველი რეჟისორების არჩევანი. მას შემდეგ, რაც 60-იან წლებში ვესტერნებში „დასავლეთის გზა“ („The Way West“) და „ბაჩ კესიდი და სანდენს ქიდი“ („Butch Cassidy and the Sundance Kid“) მცირე როლებით ამომავალი ვარსკვლავის სტატუსი მოიპოვა, სემ ელიოტმა 70-იან წლებში სხვა ჟანრებშიც სცადა ბედი. მსახიობმა იმ ათწლეულში ორი საშინელებათა ფილმი გადაიღო, დაწყებული „ბაყაყებით“ („Frogs“), რომელშიც ის ფოტოგრაფს განასახიერებდა, რომელიც შეესწრო, როგორ იძია შური ბუნებრივმა სამყარომ სამხრეთელ ოჯახსა და მის დაუდევარ პატრიარქზე. ექვსი წლის შემდეგ, კიდევ ერთი ვესტერნის გადაღებისა და დრამა „მაშველში“ („Lifeguard“) გარდამტეხი როლის მიღების შემდეგ, ელიოტი საშინელებათა ჟანრს დაუბრუნდა „მემკვიდრეობით“. 1978 წლის ფილმი არ ითვლება ერთ-ერთ საუკეთესო საშინელებათა ფილმად და კრიტიკოსებისგანაც არ მიუღია დიდი მოწონება. თუმცა, ეს არის მომხიბვლელი და უყურადღებოდ დარჩენილი ნამუშევარი, რომელიც რიჩარდ მარკუანდის სარეჟისორო დებიუტს წარმოადგენდა — ის ხუთი წლის შემდეგ, რა თქმა უნდა, „ჯედაის დაბრუნებას“ („Return of the Jedi“) გადაიღებდა. ელიოტი ლოს-ანჯელესში მოღვაწე ინტერიერის დიზაინერ პიტ დენერის როლს ასრულებს, რომელიც მეუღლესთან, მეგისთან (კეტრინ როსი) ერთად, კლიენტის თხოვნით ინგლისში მიემგზავრება, როგორც მათ ჰგონიათ, ახალ სამუშაოზე. თუმცა, ჩასვლისას აღმოაჩენენ, რომ კლიენტი სინამდვილეში ჯეისონ მაუნტოლივია (ჯონ სტენდინგი), მეგის შორეული ნათესავი, რომელმაც წყვილი თავის სასახლეში დაიბარა, ქონების ხუთ სხვა პოტენციურ მემკვიდრესთან ერთად. მალე ეს მემკვიდრეები იდუმალ და ხშირად შემზარავ ვითარებაში იღუპებიან. მარია გაბრიელი (მერიენ ბრუმი) პირველი იღუპება, როდესაც მაუნტოლივის აუზში მოხვდება ხაფანგში და იძირება, რაც მთელი ფილმის ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი და შემაშფოთებელი სცენაა. მეტი სიკვდილი, ერთი შეხედვით ზებუნებრივი ხასიათის, იწყებს სტუმრების რაოდენობის შემცირებას, სანამ მეგი არ გაარკვევს მაუნტოლივის შემზარავ საიდუმლოს. შესაძლოა, ის საშინელებათა კლასიკად არ ითვლება, მაგრამ „მემკვიდრეობა“ სემ ელიოტის ფილმოგრაფიაში, სულ მცირე, საინტერესო ჩანაწერია და მსახიობის თაყვანისმცემლებს ნამდვილად ღირს მისი ნახვა. ვესტერნის ლეგენდის ინგლისურ მამულში ფარულად მოძრაობის ხილვა უბრალოდ შეუსაბამოა, რაც რეალურად ფილმის შემაშფოთებელ ატმოსფეროს მატებს. საინტერესოა, რომ ფილმი გადაღებულია ბერკშირში, ინგლისში, და დასრულდა მაშინ, როდესაც სტენლი კუბრიკი ემზადებოდა „ნათების“ („The Shining“) გადასაღებად ორი საგრაფოს მოშორებით, ჰერტფორდშირში. ცხადია, ელიოტის ფილმს არ ჰქონია ისეთი გავლენა, როგორიც სტივენ კინგის ამ ცნობილ ადაპტაციას (რომელიც თავად კინგს სძულდა), მაგრამ ის სხვადასხვა მიზეზის გამოა საინტერესო. ასევე, ჯგუფ The Who-ს ფრონტმენი როჯერ დალტრი, რატომღაც, ერთ-ერთი პოტენციური მემკვიდრის როლს ასრულებს. სამწუხაროდ, კრიტიკოსები აღფრთოვანებული არ დარჩენილან. „მემკვიდრეობას“ Rotten Tomatoes-ზე 19%-იანი შეფასება აქვს, Variety-მ ფილმს „მონელებული, დაძაბულობის გარეშე დარჩენილი მსხვერპლი მისივე წარმოსახვის ნაკლებობის გამო“ უწოდა. The New York Times-ის ჯონ ქორი არც ისე მოწონებით განეწყო, ფილმს „მოკრძალებული და მიამიტური“ უწოდა და დასძინა: „წარმოსახვის ნაცვლად, ის შოკს იყენებს“. თუმცა, ყველას არ სძულდა „მემკვიდრეობა“. Philadelphia Inquirer-ისთვის წერისას, ალ ჰაასმა მას „კარგად გაკეთებული, საინტერესო საშინელებათა ფილმი“ უწოდა, რომელიც, მიუხედავად ამისა, „ძალიან ნელა ვითარდება“. თითქმის 50 წლის შემდეგ, „მემკვიდრეობა“ ხელახლა სანახავად ღირს. ან, ყოველ შემთხვევაში, ღირებული იქნებოდა, თუკი მისი პოვნა იქნებოდა შესაძლებელი. ფილმს დაკარგულ მედიად ქცევის სერიოზული საფრთხე ემუქრება, გარდა YouTube-ზე ატვირთული ერთი ვერსიისა. სხვაგვარად, ეს უყურადღებოდ დარჩენილი საშინელებათა ფილმი ასეთადვე რჩება, რადგან არცერთი ძირითადი პლატფორმა ამჟამად არ გვთავაზობს მას სტრიმინგისთვის ან შესაძენად.