მართლა ჰქონდა კი სკარლეტ კასტიელს მნიშვნელობა? ამ კვირაში გავიგეთ მისი სიკვდილით დასჯის მიღმა არსებული სიმართლე: მისივე მამამ გაგზავნა ის სახრჩობელაზე, რათა შეეჩერებინა ეგრეთ წოდებული „ერისის წმინდა გრაალი“ – გეგმა, რომლის მიხედვითაც სკარლეტი ფარისის თოჯინა დედოფლად უნდა დასმულიყო ადელბაიდის ტახტზე. თავად სკარლეტმა არაფერი იცოდა ამის შესახებ – ის უბრალოდ ცხოვრობდა თავისი ცხოვრებით, არ იყო ინფორმირებული მის ირგვლივ მყოფთა მაქინაციების შესახებ. ეს განსაკუთრებით სასტიკია, რადგან მას ასე ცოტა რამ აქვს საერთო სკარლეტთან, როგორც პიროვნებასთან. შესაძლოა, ის არ იყო ყველაზე კეთილი ადამიანი, მაგრამ ის სიცოცხლით სავსე იყო და ხალხს უყვარდა. მათგან ორი იყვნენ ლილი ორლამუნდე და პრინცი ენრიკე, რომლებიც ამ ყველაფერში უყურადღებოდ დარჩენილი მსხვერპლნი არიან. ლილი, რომელიც აღმოჩნდა ისეთივე კარგი, როგორადაც მას მიიჩნევდნენ, ვერასოდეს შეეგუა მეგობრის, სკარლეტის სიკვდილს და რვა წელიწადი, რომელიც სკარლეტის შემდგომ სამყაროში იცხოვრა, ცდილობდა გაერკვია მომხდარის სიმართლე. ენრიკე კვლავაც ცხოვრობს თავის კოშმარში, დაქორწინებულია ქალზე, რომელმაც ხელი შეუწყო მისი საცოლის დაღუპვის ორგანიზებას და რომელიც, შესაძლოა, თავდაპირველად ენრიკეს მემკვიდრეობის ხაზიდან (თუკი არა სიცოცხლიდან) ჩამოცილებას აპირებდა, რათა ფარისის გეგმა განხორციელებულიყო. პრინცმა უთხრა ლილის, რომ სკარლეტის სიკვდილით დასჯა მეფის მიერ იყო ბრძანებული, რომელმაც, სავარაუდოდ, ისიც აიძულა, ცეცილიაზე დაქორწინებულიყო. თუ ცეცილია მეფის კონტროლის ქვეშ იყო, როგორც გვირგვინოსანი პრინცესა, ის ვერ შეძლებდა გვირგვინის წინააღმდეგ აქტიურად მოქმედებას, ყოველ შემთხვევაში, ადვილად არა. ღირდა კი ეს ჩვიდმეტი წლის გოგონას სიცოცხლის მსხვერპლად? ცხადია, ძალაუფლების მქონე მამაკაცები იტყოდნენ დიახ. მაგრამ როდის ადარდებდა ძალაუფლების მქონე მამაკაცებს ოდესმე ჩვიდმეტი წლის გოგონების კეთილდღეობა? ამ ამბავს საფუძვლად უდევს ნამდვილი ტრაგედია, რომელსაც სკარლეტის სიკვდილთან ცოტა რამ აქვს საერთო. არ მინდა ამის დაკნინება, რადგან ეს იყო როგორც არასაჭირო, ისე საშინელი, მაგრამ ის მხოლოდ ყველაზე აშკარა მსხვერპლია. ლილი მსხვერპლი იყო, ისეთი, ვინც საკუთარი სიკვდილი აირჩია, ნაცვლად იმისა, რომ დალოდებოდა მის მოსვლას. ენრიკე მსხვერპლი იყო, ის გახდა პაიკი თამაშში, რომელსაც ძლივს იგებდა. რენდოლფი მსხვერპლი იყო, ის ლილიზე დაქორწინდა ისე, რომ ნამდვილად არ ესმოდა, რას ითხოვდა ის მათი თეთრი ქორწინებით (mariage blanc), რასაც მისი ჩუმი ქვითინი ამ კვირაში ნათელს ხდის. და ვინ იცის, რამდენი სხვა სიცოცხლე შეიცვალა ან განადგურდა იმიტომ, რომ ძალაუფლების მქონე მამაკაცებს სურდათ რაღაცის მოხდენა? და ახლა, როდესაც გეგმა კვლავ განხორციელების ზღვარზეა, ღირდა კი ათი წლის წინ მომხდარი რამე? წარსულის ტრაგედიები რისკის ქვეშაა, რომ აწმყოშიც განმეორდეს. ცეცილია აშკარად კვლავ თავის ძველ ხრიკებს მიმართავს, და ინფორმაცია, რისთვისაც ლილიმ სიცოცხლე გასწირა, შესაძლოა, მხოლოდ წვეთი იყოს ოკეანეში. მაგრამ რაც ამ ყველაფერს შეაჩერებდა, ეს არის კონსტანსი. გახსოვთ გასულ კვირას, როდესაც ვთქვი, რომ ამელია და კონი პერსონაჟთა ტიპები იყვნენ აღებული მხატვრული ლიტერატურის სხვა ჟანრებიდან? ეს მნიშვნელოვანია. ათი წლის წინ არ არსებობდა უშიშარი გოგო-რეპორტიორი და როგორი ნაკლიც არ უნდა ჰქონდეს ამელიას, ის კარგად ასრულებს თავის როლს. და არც ქალი დეტექტივი არსებობდა მანამდე, და ეს შესაძლოა, ყველაზე მნიშვნელოვანი დამატება იყოს ამბისთვის. კონი რომ ყოფილიყო იქ ათი წლის წინ, შესაძლოა, საყურეების ხრიკი არ გაამართლებდა. ლის მარტო წასვლა არ მოუწევდა. რენდოლფს არ ჰქონდა საკმარისი ინფორმაცია დასახმარებლად, და ეს არც არის მისი პერსონაჟის ტიპი – მას ლილი უნდა დაეკარგა, რათა გამხდარიყო ისეთი პოლიციელი, რომელიც წესებს ეწინააღმდეგება. ხალხი ცოტათი ხუმრობს გრაალის გულწრფელობაზე, მაგრამ ეს არის ის, რასაც შეუძლია ცვლილების შეტანა. კონის ამ ატრიბუტის ვერსია არის მისი გადაწყვეტილება, სწორად მოექცეს ადამიანებს, და ამან მიიყვანა ის ლის სიკვდილის საიდუმლოს ამოხსნამდე. ახლა მას სურს, თუ არა სამართალი, მაშინ ნუგეში მაინც სკარლეტისთვის. ეს ადვილი არ იქნება. მაგრამ გრაალის გულწრფელობას არაფერი უდგას წინ. ისტორია აღარ განმეორდება. იმედია. "ერისის წმინდა გრაალი" ამჟამად ხელმისაწვდომია Crunchyroll-ზე.