25 წლის მსახიობი, რომელმაც დატვირთული ზამთარი გაატარა სერიალ „Heated Rivalry“-ის გამოშვებით, ემზადება Showtime-ის „Yellowjackets“-ში თავისი ხანგრძლივი მოგზაურობის დასასრულებლად, რადგან უკვე იწყება ფინალური სეზონის გადაღებები. ავტორი: ნიკოლ ფელი, ასისტენტ-რედაქტორი სოფი ნელისე, რომელმაც სერიალ „Heated Rivalry“-ის გამოსვლის შემდეგ დატვირთული ზამთარი გაატარა, ემზადება ველურ ბუნებაში დასაბრუნებლად Showtime-ის სერიალ „Yellowjackets“-ის მეოთხე და დასკვნითი სეზონისთვის. „დიდი წნეხია ამ სეზონის წინ, რადგან ვიცით, რომ ეს უკანასკნელია“, – განუცხადა 25 წლის მსახიობმა The Hollywood Reporter-ს Zoom-ზარის დროს ამ თვის დასაწყისში. დაახლოებით ერთ კვირაში ნელისე უბრუნდება შოუს, რომელმაც, მისი სიტყვებით, ჩამოაყალიბა მისი ახალგაზრდული ზრდასრული ცხოვრება. სერიალებს „Heated Rivalry“ და „Yellowjackets“ ერთი შეხედვით არაფერი აქვთ საერთო, მაგრამ მონრეალელ მსახიობს მიაჩნია, რომ ეს აუცილებელიც არ არის. „ყველა როლს სხვადასხვა მიზნითა და წარმოდგენით ვუდგები, თუ რას მომიტანს ის“, – განმარტავს ის. „Heated Rivalry“, მისი თქმით, იყო პროექტი, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო, რადგან იცოდა, რომ მას დიდი მნიშვნელობისა და რეალური სამყაროსთვის გავლენის მოხდენის პოტენციალი ჰქონდა. სერიალში ის განასახიერებს როუზ ლენდრის, ჰოლივუდის ვარსკვლავს, რომელსაც მოკლე რომანი აქვს შოუს მთავარ გმირთან, შეინ ჰოლანდერთან, რომელსაც ჰადსონ უილიამსი თამაშობს. როუზი ხდება შეინის მხარდაჭერის სისტემა — და შოუს ერთ-ერთ ყველაზე გულთბილ სცენაში — ის არის პირველი ადამიანი, ვისთანაც შეინი ღიად საუბრობს თავის ორიენტაციაზე. „პერსონაჟის არჩევისას მართლაც მნიშვნელოვანია შემოქმედებითი გუნდი, რათა დავრწმუნდე, რომ ვმუშაობ ადამიანებთან, რომელთა მიმართაც ვნებას ვგრძნობ და რომლებიც სწორი მიზეზების გამო არიან იქ“, – განმარტავს ნელისე. ის განაგრძობს: „ამ ინდუსტრიაში ძალიან ადვილია ჰოლივუდის მანქანის ნაწილად იქცე და კონტენტი კონტენტის გულისთვის აკეთო. საბოლოო ჯამში, ყველას გვიწევს მუშაობა და ზოგჯერ არ გაქვს ის ფუფუნება, რომ ასეთი პრეტენზიული იყო. მე ნამდვილად მინდა, რომ ჩემი პერსონაჟების არჩევისას ძალიან მიზანმიმართული ვიყო. სწორედ ამიტომ დავიწყე პროდიუსერობაც, რადგან წამიკითხავს წიგნები, რომლებმაც ძალიან ამაღელვა. ასეთი შემოქმედებითი ძალის ქონა მართლაც სახალისო მოგზაურობაა.“ ქვემოთ ნელისე საუბრობს „Heated Rivalry“-ის ემოციურ სცენაზე, რატომ ნიშნავს ეს შოუ მისთვის ამდენს, რას უნდა ველოდოთ „Yellowjackets“-ის მეოთხე სეზონისგან — და რატომ არ ნახავთ მას კიდევ ერთ საშინელებათა პროექტში გარკვეული ხნით. *** რა მოგხიბლათ „Heated Rivalry“-ში? ამ პერსონაჟები ღრმად შემიყვარდა წაკითხვისთანავე. პირველი ორი ეპიზოდი სახალისოა. ის იმდენად მიმზიდველია, მე კი რომანტიკული კომედიების მოყვარული ვარ და ის „იქნებიან თუ არა ერთად?“-ის კითხვა? პირველ ეპიზოდებზე გავერთე, მაგრამ შემდეგ შემიყვარდა ის, თუ როგორ განვითარდა ის რაღაც მართლაც გულწრფელ, უხეშ და დაუცველ გრძნობად. ყველაზე მეტად ის მიყვარს, რომ მან მართლაც მომცა იმედი. მთელი ამ სიბნელისა და სიმძიმის ფონზე, რაც ახლა მსოფლიოშია, გვჭირდებოდა შოუ, რომელსაც სიმსუბუქე შემოჰქონდა, მაგრამ ისე, რომ მიღწევადი ჩანდა. ამის გარდა, ეს არ არის ისტორია, რომელიც აქამდე მინახავს ეკრანზე და მისი ნახვა მართლაც გამაგრილებელი იყო. მან იმდენი ხილვადობა მიანიჭა საზოგადოებას, რომელსაც არასაკმარისი წარმომადგენლობა აქვს. ხშირად, როდესაც არსებობს ქვიარ წყვილი, ისინი ვერ ახერხებენ გადარჩენას ან კვდებიან შოუს პირველ 15 წუთში. მათი გმირებად წარმოჩენა ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო. რაც შეეხება როუზს, როგორც პერსონაჟს? მასში რაღაც იმდენად გულწრფელია, იმდენად მომაჯადოებელი და მიმზიდველია მისი თვითდაჯერებულობის გამო, რომელიც არ არის ამპარტავნული ან დამამცირებელი. მას აქვს ის სიმძიმე, მაგრამ ასევე იცის, როდის არ უნდა იყოს ყურადღების ცენტრში. მისი მიზანი ამ მთელ ისტორიაში არის შეინის გაბრწყინება. ამის დიდი ნაწილი მისი დახვეწილი და მშვიდი მხარდაჭერაა. ჩვენთვის მართლაც მნიშვნელოვანი იყო ამის შეგრძნება. ჩვენი ბევრი სცენა ცოტა ნელია, განსაკუთრებით რესტორანში. ჩემთვის როუზი არის ის, ვინც ყველას სჭირდება ცხოვრებაში. არაფერია ისეთი მნიშვნელოვანი ადამიანისთვის, როგორც ის, რომ გყავდეს ვინმე, ვისთანაც 100 პროცენტით შეგიძლია იყო საკუთარი თავი, ყოველგვარი ბარიერის გარეშე და მაინც იყო უპირობოდ საყვარელი. ეს იმდენად ძვირფასი და იშვიათია მეგობრობაში, მიუხედავად ამ მეგობრობის ან ურთიერთობის ბუნებისა. როუზის მსგავსი პერსონაჟები მილიონში ერთია. მე მიყვარდა, თუ როგორ უყვარდა მას უპირობოდ და მისცა მას ისეთი უსაფრთხო სივრცე, რომელშიც მას შეეძლო ყოფილიყო თავისი ჭეშმარიტი მე. როგორი იყო თქვენი საუბრები შემქმნელ ჯეიკობ ტირნისთან, რათა განსაკუთრებით რესტორნის სცენა დაგემუშავებინათ? ამაზე ბევრი არ გვისაუბრია. ჰადსონს და მე რეალურად არასდროს გვივარჯიშია მასზე. ჩვენ ხაზები გავიარეთ, შემდეგ კი, როდესაც სცენას ვარჯიშობდით პირველი დუბლის წინ, სცენარიდან გადავუხვიეთ, რადგან ძალიან მსგავსი იუმორის გრძნობა გვაქვს და უბრალოდ დავიწყეთ ჭორაობა. ჩვენ ვერთობოდით სცენით და არ ვამბობდით იმას, რაც სცენარში იყო, რადგან ვფიქრობდით: „ეს ხუთწუთიანი სცენაა. არ ვაპირებთ მასზე ვარჯიშს, რომ უბრალოდ ერთ წამში გავაკეთოთ.“ არავითარი მოძრაობა არ არის. მხოლოდ ჩვენ ვართ. რაღაც იმდენად...