18 წლის განმავლობაში პირველად, დევიდ ჩეიზი, HBO-ს ლეგენდარული განგსტერული დრამის „სოპრანოს კლანის“ ავტორი, საბოლოოდ, კიდევ ერთ სატელევიზიო შოუს ქმნის. ჩეიზის ახალი პროექტი ისეთივე მომხიბვლელია, როგორც მისი ისტორია მაფიის ბოსზე, რომელიც შუახნის კრიზისს განიცდის. სამუშაო სახელწოდებით „პროექტი: MKUltra“, ეს სერიალი ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს (CIA) საიდუმლო პროგრამას შეეხება, რომელმაც ადამიანის უფლებები დაარღვია. ისევე როგორც „სოპრანოს კლანმა“ რეალური ამბის ელემენტები აიღო ნამდვილი მაფიის ბოსის, ვინსენტ პალერმოს ცხოვრებიდან, შეგვიძლია ველოდოთ, რომ „პროექტი: MKUltra“ რეალურად მომხდარი მოვლენების დრამატიზაცია იქნება. ამგვარად, სერიალი ფარდას ახდის ერთ-ერთ ყველაზე შემაშფოთებელ ამბავს, რომელშიც ამერიკის სადაზვერვო სააგენტოები ოდესმე ყოფილან ჩართული. MKUltra პროგრამა ექსპერიმენტულ ნარკოტიკებს ადამიანებზე ტესტავდა, მათი ქცევის შესაცვლელად, მოქმედებების გასაკონტროლებლად და პიროვნების გასაყოფადაც კი. პროექტის უკან არსებული მოდელი საოცრად მოგვაგონებს იმას, თუ როგორ მუშაობს „გაყოფის“ (Severance) პროცესი დენ ერიქსონის ამავე სახელწოდების სამეცნიერო-ფანტასტიკურ თრილერში Apple TV-ზე. დევიდ ჩეიზის ახალი შოუ „პროექტი: MKUltra“ მისი პირველი ნამუშევარია, როგორც ტელევიზიის შემქმნელის, სცენარისტისა და პროდიუსერის, „სოპრანოს კლანის“ 2007 წელს, ექვსი სეზონის შემდეგ დასრულების შემდეგ. 80 წლის ასაკში ჩეიზმა უკვე დაასრულა თავისი „მაგნუმ ოპუსი“ და არ აქვს მიზეზი, რომ სხვა სერიალით დაბრუნდეს, გარდა ამ პროექტის მიმართ არსებული ვნებისა. მაშასადამე, გვაქვს საფუძველი, რომ ამ ახალი HBO შოუსგან რაღაც განსაკუთრებულს ველოდოთ. მართლაც, „პროექტი: MKUltra“ ჟღერს ისე, თითქოს მას აქვს ყველა ინგრედიენტი, რომ იყოს ჩეიზის კიდევ ერთი დამაინტრიგებელი, უხეში და ბნელად იუმორისტული ნეო-ნუარის შედევრი, მაგრამ ისეთი, რომელიც ასახავს 2020-იანი წლების ცაიტგეისტს, როდესაც ჩრდილოვანი, სახელმწიფო დონის შეთქმულებები და გონების კონტროლის საიდუმლო მცდელობები გლობალური რეალობაა. „პროექტი: MKUltra“ შეისწავლის CIA-ს ექსპერიმენტებს, რომლებიც 1953-დან 1973 წლამდე მიმდინარეობდა და მოიცავდა სხვადასხვა გონების შემცვლელი ტექნიკის გამოყენებას ადამიანებზე, მათი ცოდნის გარეშე. ეს ტექნიკა მოიცავდა ადამიანების ფსიქოაქტიური ნარკოტიკებით, როგორიცაა LSD, ფარულად მიცემას, ელექტროშოკური მკურნალობის დაქვემდებარებას და მათი ჰიპნოზირებას ცრუ საბაბით. ექსპერიმენტებისთვის შერჩეული სუბიექტები, როგორც წესი, იყვნენ პატიმრები, ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებში მყოფი ფსიქიკურად დაავადებული პაციენტები, სტუდენტები და ნარკომანები, რომლებიც მოტყუებულნი იყვნენ თავისუფალ რეკრეაციულ ნარკოტიკებზე წვდომის იდეით. შეერთებული შტატების სენატმა 1977 წელს დაადგინა, რომ პროგრამა უკანონო საქმიანობას ახორციელებდა (Public Intelligence-ის ცნობით). ფაქტობრივად, MKUltra-ს მუშაობა უშუალოდ ეფუძნებოდა ბარბაროსულ ექსპერიმენტებს, რომლებიც ნაცისტმა მეცნიერებმა ჩაატარეს ოსვენციმისა და დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკებში 1940-იან წლებში. ამავე მეცნიერთა ნაწილი CIA-ს პროგრამაზეც მუშაობდა, მათ შორის რაიხის ჯანდაცვის მაღალჩინოსანი კურტ ბლომე. თუმცა, არც ერთი ადამიანი არასოდეს დაუსჯიათ MKUltra-ში მონაწილეობისთვის. პროგრამის აშკარა მიზანი იყო ისეთი ტექნიკის შემუშავება, რომელიც შეცვლიდა და გააკონტროლებდა იმ პირთა გონებას, რომლებიც აშშ-ის ინტერესების მტრებად ან საფრთხედ ითვლებოდნენ, იქნებოდნენ ეს დაკითხვის ქვეშ მყოფი პატიმრები, თავისუფალი უცხოელი აგენტები თუ ამერიკული მოსახლეობის დივერსიული ელემენტები. მიუხედავად იმისა, რომ მან კონსტრუქციული ვერაფერი მიაღწია, MKUltra პასუხისმგებელი იყო რამდენიმე ადამიანის სიკვდილზე და ათასობით ადამიანის წამებაზე. სურათი: Apple TV+ „პროექტი: MKUltra“-ს ბნელი ისტორიული თემატიკა უდავოდ გამოიწვევს პირდაპირ შედარებებს სრულიად გამოგონილ სატელევიზიო სერიალთან ცენტრალიზებული ინსტიტუტის შესახებ, რომელიც გონების კონტროლის ტექნიკას იყენებს. „გაყოფის“ (Severance) გაუქმების პროტოკოლები ძალიან გამოსადეგი იქნებოდა CIA-ს მეცნიერთა გუნდისთვის, რომლებიც მუშაობდნენ თავიანთი სუბიექტების ფსიქოლოგიური სტრუქტურის დასაშლელად. ეს Apple TV-ს სამეცნიერო-ფანტასტიკური თრილერი ასახავს მძლავრ კორპორაციას, რომელიც იყენებს გონებრივი მანიპულაციის ტექნიკას ადამიანების გონების ორ განსხვავებულ პიროვნებად გასაყოფად, რომელთაგან ერთი სრულად ემორჩილება თავად კორპორაციას. „გაყოფის“ მსგავსად, MKUltra ასახავს ცენტრალური ძალაუფლების მცდელობებს, იძულებით დაუქვემდებაროს ინდივიდების გონება საკუთარ საჭიროებებს. განსხვავება ისაა, რომ ეს მართლაც მოხდა.