18 წლის განმავლობაში პირველად, დევიდ ჩეისი, HBO-ს ლეგენდარული განგსტერული დრამის, „სოპრანოს კლანის“ ავტორი, საბოლოოდ კიდევ ერთ სატელევიზიო შოუს ქმნის. ჩეისის ახალი პროექტი ისეთივე მომხიბვლელია, როგორც მისი ისტორია მაფიის ბოსზე, რომელიც შუა ასაკის კრიზისს განიცდის. წინასწარი სახელწოდებით „პროექტი: MKUltra“, ეს სერიალი შეისწავლის CIA-ს საიდუმლო პროგრამას, რომელმაც ადამიანის უფლებები დაარღვია. ისევე როგორც „სოპრანოს კლანმა“ აიღო რეალური ისტორიის ელემენტები ნამდვილი მაფიის დონ ვინსენტ პალერმოს ცხოვრებიდან, შეგვიძლია ველოდოთ, რომ „პროექტი: MKUltra“ რეალურად მომხდარი მოვლენების დრამატიზაცია იქნება. ამგვარად, სერიალი ფარდას ახდის ერთ-ერთ ყველაზე შემაშფოთებელ რამეს, რაშიც ამერიკის სადაზვერვო სააგენტოები ოდესმე ყოფილან ჩართული. MKUltra პროგრამა ექსპერიმენტულ ნარკოტიკებს ადამიანებზე გამოსცადა იმ მიზნით, რომ შეეცვალა მათი ქცევა, გაეკონტროლებინა მათი ქმედებები და პიროვნებაც კი გაეყო. პროექტის უკან არსებული მოდელი საგანგაშოდ მოგვაგონებს იმას, თუ როგორ მუშაობს „სევერანსის“ (Severance) პროცესი, დენ ერიქსონის ამავე სახელწოდების სამეცნიერო ფანტასტიკურ თრილერში Apple TV-ზე. დევიდ ჩეისის ახალი შოუ „პროექტი: MKUltra“ მისი პირველი ნამუშევარია, როგორც ტელევიზიის შემქმნელის, სცენარისტისა და პროდიუსერის, მას შემდეგ რაც „სოპრანოს კლანი“ ექვსი სეზონის შემდეგ 2007 წელს დასრულდა. 80 წლის ასაკში ჩეისმა უკვე შეასრულა თავისი magnum opus (უდიდესი ნამუშევარი) და სხვა სერიალით დაბრუნების მიზეზი არ აქვს, გარდა ამ პროექტის მიმართ მისი გატაცებისა. აქედან გამომდინარე, გვაქვს საფუძველი, რომ ამ ახალი HBO შოუსგან რაღაც განსაკუთრებულს ველოდოთ. მართლაც, „პროექტი: MKUltra“ ისე ჟღერს, თითქოს მას ყველა ინგრედიენტი აქვს, რომ ჩეისის კიდევ ერთი ჩამთრევი, მკაცრი და ბნელი იუმორით აღსავსე ნეო-ნუარის შედევრი გახდეს, მაგრამ ისეთი, რომელიც აღბეჭდავს 2020-იანი წლების ცაიტგეისტს, როდესაც ბუნდოვანი, სახელმწიფო დონის შეთქმულებები და გონების კონტროლის ფარული მცდელობები გლობალური რეალობაა. „პროექტი: MKUltra“ შეისწავლის CIA-ის ექსპერიმენტებს, რომლებიც 1953-დან 1973 წლამდე მიმდინარეობდა და მოიცავდა ადამიანებზე გონების შემცვლელი სხვადასხვა ტექნიკის გამოყენებას მათი ცოდნის გარეშე. ეს ტექნიკები მოიცავდა ადამიანებისთვის ფარულად ფსიქოაქტიური ნივთიერებების, როგორიცაა LSD, მიცემას, მათ ელექტროშოკური თერაპიის დაქვემდებარებას და ყალბი საბაბით მათ ჰიპნოტიზებას. ექსპერიმენტების სუბიექტებად, როგორც წესი, ირჩევდნენ ციხის პატიმრებს, ფსიქიკურად დაავადებულ პაციენტებს ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებში, ასევე სტუდენტებსა და ნარკომანებს, რომლებიც მოტყუებულები იყვნენ უფასო რეკრეაციულ ნარკოტიკებზე ხელმისაწვდომობის იდეით. ამერიკის შეერთებული შტატების სენატმა 1977 წელს დაადგინა, რომ პროგრამა უკანონო საქმიანობას ახორციელებდა (Public Intelligence-ის ცნობით). სინამდვილეში, MKUltra-ს მუშაობა პირდაპირ ეფუძნებოდა ბარბაროსულ ექსპერიმენტებს, რომლებიც ნაცისტმა მეცნიერებმა ჩაატარეს აუშვიცისა და დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკებში 1940-იან წლებში. ზოგიერთი ეს მეცნიერი CIA-ის პროგრამაზეც კი მუშაობდა, მათ შორის რაიხის ჯანდაცვის მაღალჩინოსანი კურტ ბლომე. თუმცა, არც ერთი ადამიანი არასოდეს დაუსჯიათ MKUltra-ში მონაწილეობისთვის. პროგრამის მკაფიო მიზანი იყო ისეთი ტექნიკების შემუშავება, რომლებიც შეცვლიდნენ და გააკონტროლებდნენ იმ პირთა გონებას, რომლებიც აშშ-ის ინტერესებისთვის მტრებად ან საფრთხეებად ითვლებოდნენ, იქნებოდნენ ეს დაკითხვის ქვეშ მყოფი პატიმრები, თავისუფლებაზე მყოფი უცხოელი აგენტები, თუ ამერიკული მოსახლეობის დივერსიული ელემენტები. მიუხედავად იმისა, რომ მან ვერაფერი კონსტრუქციული ვერ მიაღწია, MKUltra პასუხისმგებელი იყო რამდენიმე სიკვდილზე და ათასობით ადამიანის წამებაზე. „პროექტი: MKUltra-ს“ ბნელი ისტორიული თემატიკა უდავოდ პირდაპირ შედარებებს გამოიწვევს სრულიად გამოგონილ სატელევიზიო სერიალთან ცენტრალიზებული ინსტიტუტის შესახებ, რომელიც გონების კონტროლის ტექნიკას იყენებს. „სევერანსის“ გადატვირთვის პროტოკოლები ძალიან სასარგებლო იქნებოდა CIA-ს მეცნიერთა გუნდისთვის, რომლებიც მუშაობდნენ სუბიექტების ფსიქოლოგიური შემადგენლობის დაშლაზე. ეს Apple TV-ს სამეცნიერო ფანტასტიკური თრილერი ასახავს ძლიერ კორპორაციას, რომელიც იყენებს მენტალური მანიპულაციის ტექნიკას ადამიანების გონების ორ განსხვავებულ პიროვნებად გასაყოფად, რომელთაგან ერთი სრულად ემორჩილება თავად კორპორაციას. „სევერანსის“ მსგავსად, MKUltra ასახავს ცენტრალური ძალაუფლების მცდელობებს, იძულებით დაემორჩილებინა ინდივიდების გონება საკუთარი საჭიროებებისთვის. განსხვავება ის არის, რომ ეს ნამდვილად მოხდა.