"Space Lion: Divide and Conquer" არის ბრძოლა-როიალის ტიპის თამაში ხუთამდე მოთამაშისთვის, სადაც მოთამაშეები შვიდი კარტის ხელიდან ერთეულების განლაგებით ცდილობენ მაგიდის ცენტრში დროშების ხელში ჩაგდებას, რაც გარკვეულწილად "Battle Line"-ის გაუმჯობესებულ ვერსიას ჰგავს. თამაში მოყვება ხუთ უნიკალურ არმიას, რომელთაც გააჩნიათ საკუთარი კარტის დასტები, განსაკუთრებული ძალები და ჟეტონები, ასევე "ლომის" ერთეულები. გარდა ამისა, მოყვება ავტომატიზებული დასტა, რომელიც საშუალებას გაძლევთ დაამატოთ იმდენი ხელოვნური ინტელექტის ფრაქცია, რამდენიც გსურთ, რომლებიც წარმოადგენენ იგივე ხუთ არმიას, როგორც ჩვეულებრივ თამაშში. ერთი შეხედვით, ეს საკმაოდ მარტივი თამაშია, მაგრამ მისი სირთულე არჩეული ფრაქციის შვიდი კარტის თამაშის მანერაში ვლინდება. მე ვაფასებ დიზაინში ჩადებულ შრომასა და კრეატიულობას, მაგრამ საბოლოო ჯამში, ჩემთვის ამ თამაშმა ვერ გაამართლა მოლოდინი. "Space Lion"-ში თითოეული მოთამაშე წარმოადგენს ფრაქციას, რომელიც კოსმოსში სამ ბრძოლის ველზე იბრძვის. ეს სამი ველი მოიცავს ბრძოლას თითოეულ მეზობელ მოთამაშესთან, პლუს ცენტრალურ, ყველას ჩართულ ბრძოლას; ორმოთამაშიან თამაშში მათ შორის მხოლოდ სამი ბრძოლის ველია. მოთამაშეები თითოეულ რაუნდში სამივე ლოკაციაზე ჯამში ოთხ კარტამდე თამაშობენ, მიზანი კი ოთხი რაუნდის შემდეგ ყველაზე მეტი გამარჯვების ქულის მოგროვებაა ბრძოლის ველებზე გამარჯვებებით (და ზოგჯერ, კარტის ეფექტებით) მედლების მოპოვებით. კარტებს აქვთ 0-დან 6-მდე ნომრები ბრძოლის ძალის მიხედვით, და თითოეულ მათგანს აქვს ტექსტი, რომელიც განმარტავს მათ დამატებით შესაძლებლობებს. ზოგიერთ კარტს აქვს "წამყვანი" მოქმედება, რომელსაც იყენებთ, თუ კარტს პირაღმა დადებთ, რითაც მოწინააღმდეგეებსაც აჩვენებთ, რა ითამაშეთ. ზოგიერთ კარტს აქვს საბრძოლო მოქმედება, რომელიც ბრძოლის დროს შედის ძალაში და შეუძლია ადვილად შეცვალოს კონკრეტულ ველზე შედეგები, მაგალითად, ნებისმიერი მოწინააღმდეგე კარტი 5+ ძალით 0-ად აქციოს. ზოგიერთს კი აქვს განკარგვის მოქმედება, რომელსაც იყენებთ საკუთარ მოთამაშის დაფაზე და არა სამი ბრძოლის ველიდან ერთ-ერთზე დადებით, რითაც მოიპოვებთ რესურსებს ან სხვა ძალას, რომელიც თქვენს არმიებს კოსმოსში დაეხმარება. მოთამაშეები რიგრიგობით თამაშობენ თითო კარტს, სანამ ყველა არ დათმობს ან ოთხი კარტი არ ექნებათ განლაგებული ბრძოლის ველებზე. შემდეგ რაუნდის დაწყებითი მოთამაშე ირჩევს, რომელი ბრძოლის ველი გადაწყდეს პირველად, ეს შეიძლება იყოს ის, სადაც მათ არც ერთი ერთეული არ ჰყავთ განლაგებული. მოთამაშეები მოცემულ ლოკაციაზე იყენებენ კარტებზე არსებულ ნებისმიერ ძალას, ხოლო მოთამაშე უფრო მაღალი ძალით იგებს მედალს, რომელიც ერთი გამარჯვების ქულის ტოლია. შემდეგ დაწყებითი მოთამაშე თანმიმდევრულად გადის ყველა ბრძოლის ველს, სათითაოდ, რადგან ზოგიერთი კარტი გავლენას მოახდენს შემდგომ ბრძოლებზე ან შესაძლოა გადაადგილდეს სხვა ველზე თავდაპირველის გადაწყვეტის შემდეგ. ზოგიერთი კარტი რაუნდის ბოლოს ხელში გიბრუნდებათ, ზოგი კი "ნადგურდება" – მათ შორის ნებისმიერი კარტი, რომელიც ბრძოლის ველზე სხვა კარტთან ერთად ითამაშება – და მიუწვდომელი ხდება ორი რაუნდის განმავლობაში. "Space Lion"-ში უამრავი წესია ჩამალული, რადგან თითქმის ყველა კარტს აქვს რაღაც უნიკალური მოქმედება ან ძალა, ხშირად ერთზე მეტიც კი. ამან საბოლოოდ დამღალა იმის გამო, თუ რამდენჯერ მიწევდა ტერმინის მოძიება ან ონლაინ პასუხის პოვნის მცდელობა მხოლოდ იმისთვის, რომ მარტივი ორმოთამაშიანი თამაში მეთამაშა. წესების წიგნში არის ორგვერდიანი ლექსიკონი, რომელიც მოიცავს ძირითად ტერმინებს, მაგრამ კარტებზე ტექსტი ლაკონურია – ვვარაუდობ, სივრცის დაზოგვისა და შრიფტის ზომის შენარჩუნების მიზნით – რის შედეგადაც მაინც ბევრი კარტის მოქმედება გაურკვეველი დარჩა ჩემთვის. თამაშში ხუთივე არმია ფუნდამენტურად განსხვავებულია, ამიტომ თითოეული მათგანის თამაშის გამოცდილება მნიშვნელოვნად შეიცვლება და შეგიძლიათ იპოვოთ ის არმია, რომელიც საუკეთესოდ შეესაბამება თქვენს სტილს. მაგალითად, წითელი არმია არის მძიმე სამხედრო, რომელიც ძალას ანიჭებს უპირატესობას დახვეწილობასთან შედარებით, ხოლო მწვანე არმიას შეუძლია კუდზუს ჟეტონების განთავსება, რაც ზოგიერთ მის ერთეულს "მუდმივს" ხდის, რაც ნიშნავს, რომ ისინი რაუნდის შემდეგ ადგილზე რჩებიან, ნაცვლად იმისა, რომ ხელში ან დაფაზე დაბრუნდნენ. ასევე შეგიძლიათ შეცვალოთ თქვენი არჩეული არმია თითოეულ თამაშში ლომის არჩევით: თქვენ შეგიძლიათ შეცვალოთ თქვენი შვიდი საბაზისო კარტიდან ერთი შესაბამისი ლომის კარტით, რომელიც იმავე სიძლიერის უფრო მძლავრი ვერსიაა. მე მომწონს მრავალი დროშის აღების თამაში, მათ შორის "Battle Line", "Air Land & Sea" (ალბათ საუკეთესო შედარება ამ თამაშისთვის, თუმცა ის თამაში საოცრად მარტივია) და "Riftforce". "Space Lion"-ის დიზაინერი კრის სოლისი აშკარად ცდილობს აქ გაცილებით ამბიციური რამ გააკეთოს, და ეს მარტივად შეიძლება გახდეს პლატფორმა მომავალი გაფართოებებისთვის ახალი არმიებით; მან იგივე ჩარჩო გამოიყენა ადრინდელ თამაშში "Pocket Paragons" და შარშანდელ "The Massive-Verse Fighting Card Game"-ში, რომლებიც ორივე ორმოთამაშიანი თამაშებია და დაახლოებით 10 წუთი სჭირდება მათ სათამაშოდ. გასაგებია, რომ მას სურდა უფრო მასშტაბური რამის გაკეთება, და "Space Lion"-ის ამბიცია და მასშტაბი აღფრთოვანებას იწვევს; უბრალოდ, ის მაგიდაზე ცოტა ზედმეტად რთულია, რომ სრულად სახალისო იყოს.