TheWrap-ის ჟურნალი: მაიკ ფონტენი განმარტავს, თუ როგორ იყენებდა ღამის ცხოველებსა და ძაღლების თავდასხმებს საცნობარო წერტილებად. ფილმ „Sinners“-ის წარმოების დროს, ვამპირების ჯგუფმა დიდი დატვირთვა შექმნა ერთ-ერთ საკვანძო საამქრო დეპარტამენტში. „ძალიან ცოტა მსახიობმა გაიარა ფილმის გადაღებები ისე, რომ ჩვენთან არ მოსულა“, – განაცხადა პროთეზული გრიმის დიზაინერმა მაიკ ფონტენმა, ოსკარის ნომინანტმა (კენ დიასთან და შუნიკა ტერისთან ერთად) ფილმის ეშვების, ბრჭყალებისა და კანზე სისხლიანი ჭრილობების შექმნისთვის. „ამ პერსონაჟებისთვის საფრთხე ფიზიკურია, ამიტომ ფილმის თითქმის ყველა გმირი რაიმე სახის პროთეზულ ტრანსფორმაციას განიცდის ბოლოსთვის. სწორედ ეს არის საშინელებისა და სიბნელის ელემენტი, რომლის გაძლიერებაზეც ჩვენ ვიყავით პასუხისმგებელნი.“ საუკეთესო გრიმისა და ვარცხნილობის კატეგორია ერთ-ერთია იმ ისტორიული 16 ნომინაციიდან, რომელიც „Sinners“-მა მოიპოვა. ფილმი აღიარებულ იქნა ყველა ეგრეთ წოდებულ „კულისებს მიღმა“ კატეგორიაში, გარდა სამი მსახიობისა და სცენარისტ-რეჟისორ-პროდიუსერ რაიან ქუგლერის ნომინაციებისა. თუმცა, შესაძლოა, ყველა სხვა ნომინაციაზე მეტად, გრიმის ნომინაცია პატივს მიაგებს ქუგლერის ღრმა ერთგულებას პრაქტიკული, კამერაშივე შექმნილი ეფექტების საყვარელი ხელოვნებისადმი. რაც შეეხება ეკრანზე საშინელების შექმნას რეკვიზიტებისა და პროთეზების მეშვეობით, რეჟისორმა „ყბების“ (Jaws), „რაღაცის“ (The Thing) და ჯერემი სოლნიეს 2015 წლის შემზარავი თრილერის, „მწვანე ოთახის“ (Green Room), გავლენა მოიხსენია. „მწვანე ოთახი“ „Sinners“-ის ერთგვარი დაბალბიუჯეტიანი „ძმაა“, სადაც ჯგუფის წევრები ჩაკეტილ სივრცეში არიან გამომწყვდეული მკვლელი თეთრი სუპრემაცისტების მიერ. „მწვანე ოთახში“ შესრულებული შემზარავი გრიმის ნამუშევარი 36 წლის ფონტენისთვის ადრეული აღიარება იყო. ის ადრე ოსკარზე იყო ნომინირებული „ბეტმენისთვის“ (The Batman) და გასულ წელს ემის ჯილდო მოიგო „პინგვინისთვის“ (The Penguin). მან ასევე შეიტანა წვლილი პროთეზული სამუშაოებით ფილმებში „ამერიკაში დაბრუნება 2“ (Coming 2 America), „მაესტრო“ (Maestro) და ტიმოთე შალამეს სახეს ნაჩვრეტები დაუმატა ამ სეზონის „მარტი სუპრიმში“ (Marty Supreme). „მწვანე ოთახი“ საკულტო კლასიკად იქცა და ამაღელვებელი იყო, როდესაც რაიანმა ამდენი წლის შემდეგ მითხრა, რომ სწორედ ამის გამო დამიკავშირდა „Sinners“-ის თაობაზე“, – განაცხადა მან. ფონტენის ერთგულება რეალიზმისადმი, კოლინ ფარელის დახვეწილი პინგვინის გრიმის მიმართაც კი, ქუგლერის ხედვისთვის აქტივი აღმოჩნდა. „რაიანს დიდი ემპათია აქვს თავისი პერსონაჟების მიმართ და მართლაც თანაუგრძნობ ამ ადამიანებს, როდესაც ისინი ზიანდებიან“, – თქვა ფონტენმა. „Sinners“-ში ჩვენ ზებუნებრიობაში შევდივართ, მაგრამ მაინც უნდა გქონოდა შეგრძნება, რომ ჩაკეტილი იყავი ამ ჯუკ-ჯოინთში და ეს მოვლენები მართლა ხდებოდა.“ ფონტენმა და მისმა გუნდმა შეისწავლეს ცხოველების თავდასხმები ადამიანებზე, აანალიზებდნენ სამედიცინო ფოტოებს დათვების, მაიმუნებისა და განსაკუთრებით ძაღლების მიერ მიყენებული ჭრილობების შესახებ. „ჩვენ ოდნავ გავზარდეთ მასშტაბი, მაგრამ ყველაფერი მაინც რეალობაზე იყო დაფუძნებული“, – აღნიშნა მან. ვამპირების მოციმციმე თვალები ასევე რეალურ ფენომენს ეფუძნებოდა – tapetum lucidum-ს, ღამის ცხოველების ბადურის უკან არსებულ ამრეკლავ ფენას – რომელიც ქუგლერმა სცენარში ჩაწერა, რათა გაეძლიერებინა თავისი უკვდავი ანტაგონისტების უძველესი მისტიკა. გრიმის დეპარტამენტისთვის გარღვევა იყო ის, რომ საშიში, ჰიპნოზური ეფექტი მიღწეული იქნა ახალი, ასე ვთქვათ, ხელსაწყოს შემუშავების წყალობით. კონტაქტური ლინზების დიზაინერმა კრისტინა პატერსონმა, რომელმაც ასევე შეუწყო ხელი პოლ ჯიამატის „ზარმაცი თვალის“ ეფექტის შექმნას „ნარჩენებში“ (The Holdovers), რამდენიმე წელი დახარჯა ამ ამრეკლავი ლინზების დამზადებაზე, რომლებიც პირველად „Sinners“-შია წარმოდგენილი. „იშვიათია, როცა ვინმე რაღაც სრულიად ახალს იგონებს“, – თქვა ფონტენმა. „ეს მომაჯადოებელი ეფექტია. ლინზები ერთდროულად შემზარავიცაა და ლამაზიც, და განასახიერებს იმ ხაზს, რომლითაც რაიანი მთელი ფილმის განმავლობაში მიდიოდა – როცა ამ ვამპირების მიმართ შეიძლება მიზიდულობა იგრძნოთ, მაგრამ ამავდროულად გეშინოდეთ მათი.“ (პატერსონი არ არის ფილმის ოსკარის ნომინანტი, მაგრამ ფონტენი იმედოვნებს, რომ მისი მიღწევა აღიარებული იქნება აკადემიის ერთ-ერთი სამეცნიერო და ტექნიკური ჯილდოთი.) კონტაქტურმა ლინზებმა მცირე მხედველობის დაქვეითება გამოიწვია, ფონტენის თქმით, რომელიც კამერის ტესტირების დროს მათ ტარებისას სკამზე წაიქცა. მან შეაქო მსახიობები, განსაკუთრებით მაიკლ ბ. ჯორდანი, ომარ ბენსონ მილერი და ჯეკ ო’კონელი, მათი თანამშრომლობისთვის მტკივნეული გრიმის სესიების დროს. „იყო დრო, როცა ჯეკს არ შეეძლო ჭამა პირში არსებული მასიური პროთეზების გამო, არ შეეძლო საპირფარეშოში წასვლა, რადგან მისი თითები ძალიან გრძელი იყო, ვერ ხედავდა კონტაქტური ლინზების გამო და თავზე ლითონის ფირფიტა ჰქონდა მიწებებული, ზურგზე კი კვამლისა და სისხლის მილები ჰქონდა გამავალი. და ამ ბიჭს არასოდეს უთქვამს დისკომფორტის ერთი სიტყვაც კი.“ ბრუკლინში, თავისი სტუდიიდან Zoom ზარის დროს ამ ლითონის ფირფიტაზე საუბრისას, ფონტენს ხელში ეჭირა ფრისბის ფორმის გიტარის რეზონატორი, რომელიც ო’კონელის ვამპირის თავშია ჩამალული „Sinners“-ის ფინალის მახლობლად. ქუგლერის მიდგომის ერთგულებით, მთელი სცენა გადაღებულია ნამდვილი მზის ამოსვლისას, ცხელ და ნოტიო ნიუ ორლეანში, სადაც გრიმის ფუნჯები მზად იყო შეხებისთვის კამერების მუშაობისას – და რამდენიმე მრისხანე არსება მათ შორისაა. „ალიგატორები ძალიან ახლოს ცურავდნენ იმ ადგილთან, სადაც ვიღებდით“, – თქვა ფონტენმა. „და გავიგე, რომ კოღოებს ჯინსის შარვლის მეშვეობითაც შეუძლიათ დაკბენა.“ სცენის გადაღების დროს, ო’კონელი თავს იხსნიდა რეზონატორს (ის მარტივი მაგნიტებით იყო დამაგრებული).