ტიმ ბარტონი თანამედროვე კინოს ეტალონად იქცა თავისი ფანტასტიკური ფილმებით, უნიკალური გოთური ესთეტიკითა და უჩვეულოს, უცნაურისა და არაკონვენციურის მიმართ მგრძნობელობით. მიუხედავად იმისა, რომ ისეთი სათაურები, როგორიცაა „მაკრატელხელება ედვარდი“ (Edward Scissorhands) და „სუინი ტოდი“ (Sweeney Todd) მარადიული ფილმებია, რომლებიც ბარტონის პირად ხელწერად იქცა, მის სტილთან ყველაზე შორს მდგარი ფილმი არის შედევრი, რომელიც ნებისმიერ დროს მუშაობს. 23 წლის შემდეგაც კი, ბარტონის ათობით ფილმს შორის, ალბათ არ მოიძებნება ისეთი, რომელიც მაყურებლის ცხოვრების რაღაც ეტაპზე „დიდ თევზზე“ (Big Fish) უფრო აქტუალური და ხელახლა საყურებლად სრულყოფილი იქნება. დენიელ უოლასის (Daniel Wallace) რომანის „დიდი თევზი“ ადაპტაცია ბარტონის ყველაზე ხალისიანი ფილმია, ნოსტალგიური, ამაღელვებელი და ღრმად მომხიბვლელი ისტორიით, რომელიც მამა-შვილის ურთიერთობას იკვლევს. 2003 წელს გამოსულმა „დიდმა თევზმა“ კრიტიკოსების დადებითი შეფასებები დაიმსახურა, Rotten Tomatoes-ზე 76%-იანი რეიტინგი მიიღო და ტიმ ბარტონის ერთ-ერთ საუკეთესოდ შეფასებულ ფილმად იქცა. ფილმი მოგვითხრობს ჟურნალისტ უილის (Will) ისტორიას, რომელიც დაშორებულია მამამისის, ედვარდისგან (Edward), და დაღლილია მისი აბსურდული ისტორიებით. მას შემდეგ, რაც გაიგებს, რომ მამა ავადაა, უილი მშობლების სახლში ბრუნდება და მამამისის შესახებ სიმართლის აღმოჩენას ცდილობს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინაპირობა შეიძლება არაფრით განსაკუთრებული ან ბარტონის ფილმისთვის ზედმეტად მშვიდი არ ჩანდეს, „დიდი თევზი“ ფანტაზიით სავსე მოგზაურობაა, რომელიც რეალობასა და წარმოსახვას შორის ზღვარს აბუნდოვნებს. ფილმი ჯადოსნური რეალიზმის სპექტაკლია, რომელიც ედვარდის გამოცდილებას მომხიბვლელი პრიზმით გადმოგვცემს. ფილმი ასევე სავსეა ტიმ ბარტონისეული სცენებითა და პერსონაჟებით, სადაც რეჟისორის საყვარელი მსახიობები, დენი დევიტო (Danny DeVito) და ჰელენა ბონემ კარტერი (Helena Bonham Carter) მონაწილეობენ. თუმცა, „დიდი თევზის“ ყველაზე გამორჩეული ასპექტი არა მხოლოდ მისი წარმოუდგენელი კინემატოგრაფია და ხმის დიზაინია, რომელიც არ ბერდება, არამედ მისი სცენების დახვეწილობაც, რომელიც მაყურებლის გულის სიღრმეებს ეხება. მაყურებელი ფილმში უამრავ მეტაფორას აღმოაჩენს, რაც მათ აფიქრებინებს, რა არის სიმართლე ან რა მოხდა სინამდვილეში. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მათგანის შემჩნევა ადვილია, სხვების დაჭერა ისეთივე რთულია, როგორც დიდი თევზის. ეს „დიდ თევზს“ ხელახლა საყურებლად სასიამოვნოს ხდის, ისეთივე ახალს, თითქოს პირველად უყურებდეთ. „დიდ თევზს“ აქვს განსაკუთრებით ამაღელვებელი სცენები, რომლებიც საკულტო გახდა, მათ შორის ადამიანების შეყვარების მომენტის ერთ-ერთი საუკეთესო ასახვა. ის ასევე იწვევს მაყურებელს დაფიქრდეს თავად სიცოცხლეზე, მაგალითად, როგორ იცხოვრებდნენ ადამიანები, თუ ისინი შეხვდებოდნენ ჯადოქარს, რომლის თვალიც მათ სიკვდილის მომენტს აჩვენებდა. თუმცა, „დიდი თევზი“ არა მხოლოდ მამა-შვილის კავშირს და ოჯახური კავშირების მნიშვნელობას აჩვენებს, არამედ აფიქრებინებს მაყურებელს, უნდა შეწყვიტონ თუ არა ადამიანებმა ოცნება ან წარმოსახვა – თემები, რომლებთან დაკავშირებაც ნებისმიერს შეუძლია. ამჟამად Prime Video-სა და Apple TV-ზე ხელმისაწვდომი „დიდი თევზი“ ტიმ ბარტონის სხვა ნამუშევრებისგან ძალიან განსხვავდება, მაგრამ ეს არის ახირებული და ჯადოსნური ამბავი, რომელიც აუცილებლად გააკვირვებს მაყურებელს და უკვდავი შედევრი, რომელიც დღესაც ისეთივე აქტუალურია, როგორც ორი ათწლეულზე მეტი ხნის წინ იყო.