ორი წელზე მეტი გავიდა ჯენეორა როკის კატაკლიზმიდან, სადაც ვეშ დე სტამპიდს, კეთილგანწყობილ იარაღის ოსტატს, მისმა ბოროტმა ძმამ, ნაივსმა, აიძულა მეორედ გამოეყენებინა თავისი „ანგელოზის მკლავის“ (Angel Arm) ნაწილაკების ქვემეხი, რამაც ქალაქი გაანადგურა და პლანეტის მეხუთე მთვარეზე თვალსაჩინო ხვრელი წარმოქმნა. ბუნებრივ კატასტროფად გამოცხადებული პირველი ადამიანი, ვეში, ამ მოვლენების შემდეგ გაუჩინარდა. ორ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, მოხეტიალე მკვლელი/მღვდელი ნიკოლას დ. ვულფვუდი ვეშს ფსევდონიმით მშვიდ ცხოვრებას ეწევა. ხელახლა გაერთიანებულებმა, მათ ერთად უნდა იბრძოლონ გადარჩენისთვის ნაივსის „Gung-Ho Guns“-ის დარჩენილი წევრების წინააღმდეგ – ცამეტი გაძლიერებული ადამიანის მეომრისგან შემდგარი რაზმის წინააღმდეგ, რომელთაც ვეშისა და მისი მეგობრების ცხოვრება ჯოჯოხეთად უნდა უქციონ. „Trigun Maximum“ თარგმნილია ჯასტინ ბერნსის, „Studio Cutie“-სა და მეთიუ ჯონსონის მიერ, ხოლო ასოები შექმნილია „Studio Cutie“-სა და „Replibooks“-ის მიერ. ორი წელზე მეტი გავიდა ჯენეორა როკის კატაკლიზმიდან, სადაც ვეშ დე სტამპიდს, კეთილგანწყობილ იარაღის ოსტატს, მისმა ბოროტმა ძმამ, ნაივსმა, აიძულა მეორედ გამოეყენებინა თავისი „ანგელოზის მკლავის“ (Angel Arm) ნაწილაკების ქვემეხი, რამაც ქალაქი გაანადგურა და პლანეტის მეხუთე მთვარეზე თვალსაჩინო ხვრელი წარმოქმნა. ბუნებრივ კატასტროფად გამოცხადებული პირველი ადამიანი, ვეში, ამ მოვლენების შემდეგ გაუჩინარდა. ორ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, მოხეტიალე მკვლელი/მღვდელი ნიკოლას დ. ვულფვუდი ვეშს ფსევდონიმით მშვიდ ცხოვრებას ეწევა. ხელახლა გაერთიანებულებმა, მათ ერთად უნდა იბრძოლონ გადარჩენისთვის ნაივსის „Gung-Ho Guns“-ის დარჩენილი წევრების წინააღმდეგ – ცამეტი გაძლიერებული ადამიანის მეომრისგან შემდგარი რაზმის წინააღმდეგ, რომელთაც ვეშისა და მისი მეგობრების ცხოვრება ჯოჯოხეთად უნდა უქციონ. „Trigun Maximum“ თარგმნილია ჯასტინ ბერნსის, „Studio Cutie“-სა და მეთიუ ჯონსონის მიერ, ხოლო ასოები შექმნილია „Studio Cutie“-სა და „Replibooks“-ის მიერ. თქვენ იცით, რომ რაღაცას ზედმეტად აკეთებთ, როდესაც მისი ასპექტები თქვენს სიზმრებში იწყებს შეღწევას. ასე იყო ბოლო რამდენიმე კვირა ჩემთვის და „Trigun“-ისთვის. თვალების დახუჭვიდან არც ისე დიდი ხნის შემდეგ, ჩემი გონება ივსება წვეტიანთმიანი, წითელ-ლაბადოსანი იარაღის ოსტატების, ჯვარ-იარაღის მატარებელი მკვლელი-მღვდლების, უცნაური ანგელოზური მონსტრებისა და მეგალომანიაკი ფსიქოპათების გამოსახულებებით. ეს ნამდვილად არ უწყობს ხელს მშვიდ ძილს. თუმცა, ვფიქრობ, ეს ჩემი ბრალია. მას შემდეგ, რაც დამევალა მიმდინარე გადატვირთული სეზონის, „Trigun Stargaze“-ის ყოველკვირეული მიმოხილვა, გადავწყვიტე, რომ დრო იყო საბოლოოდ წამეკითხა „Trigun“-ის ორიგინალური მანგა და მენახა ორიგინალური სატელევიზიო შოუ, რომელთა დასრულებასაც წარსულში ვცდილობდი, მაგრამ არასოდეს გამომივიდა. მე ყოველთვის მიყვარდა „Gungrave“-ის ანიმე ვერსია, PS2 თამაში, რომლის საკულტო დიზაინიც იასუჰირო ნაიტოუს, „Trigun“-ის შემქმნელს ეკუთვნოდა. პერსონაჟები იქ ისე ჯანდაბურად მაგარ ვიდზე არიან, თუმცა ნაიტოუს ამბავი არ დაუწერია. „Trigun“-ის 1998 წლის ანიმე ინკარნაციის პირველმა ნახევარმა თავი დამაღალა სიუჟეტის განვითარების ნაკლებობით, ზედმეტად ბევრი შემავსებელი ეპიზოდითა და განმეორებადი სასაცილო იუმორით. ნეტა მეორე ნახევრისთვისაც მოვიცდიდი, რადგან ის ნაწილი მართლაც შესანიშნავია. მანგა… ის… ძნელია ჩაუღრმავდე საკუთარი მიზეზების გამო, რასაც მალე აგიხსნით. „Trigun“ თავდაპირველად 1995-დან 1997 წლამდე გამოდიოდა „Monthly Shonen Captain“-ში, სანამ თავად ჟურნალი არ გაუქმდა. ეს თავები სამ ტომად შეგროვდა, რომლებიც შემდეგ 2003 წელს „Dark Horse“-მა აშშ-ის ინგლისურენოვან ბაზარზე გამოიტანა, ორი ტომის სახით. ეს სერია იყო, რაზეც 1998 წლის ანიმეს უმეტესი ნაწილი იყო დაფუძნებული, და ის წყდება კლიფჰენჯერით, იმ ინციდენტის ვერსიით, რომელიც ხდება მე-16 ეპიზოდში (და ასევე 2023 წლის „Trigun Stampede“-ის მე-12 ეპიზოდში). ორიგინალური მანგას მასალის ნაკლებობის გამო, 1998 წლის ანიმეს დარჩენილი ნაწილი იძულებული გახდა საკუთარი დასასრული შეექმნა, თუმცა ის ადაპტირებს ელემენტებს, განსაკუთრებით პირველი სამი ტომიდან, მემკვიდრე სერიის „Trigun Maximum“-იდან. „Trigun Maximum“-მა გამომცემლები და დემოგრაფია შეიცვალა, როდესაც ის 1997 წლის ბოლოს კვლავ გამოჩნდა მანგას მაღაზიების თაროებზე „Young King Ours“-ში, სეინენ ჟურნალში. ეს არსებითად არის „Trigun“-ის ისტორიის მნიშვნელოვნად გაფართოებული დასასრული, რომელიც მოიცავს ანიმეს ბოლო მესამედის ზოგიერთ მოვლენასა და პერსონაჟს, მაგრამ მნიშვნელოვნად ამაღლებს მასშტაბსა და სანახაობას, თუნდაც ის ინარჩუნებს სიუჟეტის ცენტრალურ ფილოსოფიას. გარკვეულწილად, გასაოცარია, თუ როგორ რჩება 1998 წლის ანიმე ასე ერთგული (სულით მაინც) „Trigun Maximum“-ის, იმის გათვალისწინებით, რომ მანგა 2007 წლამდე არ დასრულებულა! „Dark Horse“-მა „Trigun Maximum“-ის თოთხმეტივე ტომი ინგლისურენოვან მკითხველებს ქაღალდის ყდით მიაწოდა 2004 წლის მაისიდან 2009 წლის აპრილამდე, და სწორედ ამ გამოცემების პირველი ვერსიები ამშვენებს ჩემს წიგნის თაროებს, და რაზეც დაფუძნებული იქნება ეს მიმოხილვა. თუმცა, მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ცოტა ხნის წინ, „Dark Horse“-მა ისინი შეკრიბა ხუთ მასიურ მყარყდიან „Deluxe Editions“-ში, მათი ბესტსელერი „Berserk“-ის კოლექციების მსგავსად. ესენი ბევრად უფრო გამძლეა, ვიდრე შედარებით მცირე სტანდარტული ზომის ქაღალდის ყდის მქონე წიგნები, და ალბათ უკეთესად გამოდგება იარაღად მოხეტიალე მუტანტი იარაღიანი კიბორგების წინააღმდეგ. ეს თითქმის ნამდვილად სასურველი გზაა ახალი მკითხველებისთვის სერიის შესაგროვებლად, მით უმეტეს, რომ ქაღალდის ყდის მქონე წიგნები მთლიანად ამოწურულია ტირაჟიდან, და გარკვეული ტომების პოვნა თითქმის შეუძლებელია ნორმალურ ფასებში. გასათვალისწინებელია, რომ „Trigun“-ის პირველი სამი ტომი არსებითად…