„X-Men '97“ – სერიალი, რომელიც 90-იანი წლების საკულტო „X-Men: The Animated Series“-ის ნოსტალგიით გაჟღენთილი მაყურებლისთვის იყო შექმნილი, მარველისთვის უმნიშვნელოვანეს პროექტს წარმოადგენდა. თუმცა, ის მხოლოდ ნოსტალგიით არ შემოფარგლულა. ახალი სერიალი მთლიანად მოწყვეტილი იყო მარველის კინემატოგრაფიულ სამყაროს (MCU), რამაც მას საშუალება მისცა, საკუთარი გზა გაეკვალა და წინამორბედის მემკვიდრეობისთვის პატივი მიეგო. ამ წარმატების დიდ ნაწილს საყვარელი პერსონაჟების, მათ შორის ციკლოპის, შტორმისა და ფორმის შემცვლელი მორფის ჩართვა განაპირობებდა. მიუხედავად იმისა, რომ მორფს თითქმის ნებისმიერ მუტანტად შეუძლია გარდაქმნა, სერიალის შემქმნელებმა მის შესაძლებლობებს შეზღუდვები დაუწესეს, რათა ის ზედმეტად ძლიერი არ გამხდარიყო. წიგნში „X-Men '97: The Art and Making of the Animated Series“ სერიალის რეჟისორმა და პროდიუსერმა ჯონ კასტორენამ განმარტა საბოლოო წესი, რომელსაც ის და მისი კოლეგები მორფის შესაძლებლობების გამოყენებისას იცავდნენ. მოკლედ რომ ვთქვათ, ეს ყველაფერი ფიზიკურ ელემენტებს ეხება და არა მუტანტების ზესახელმწიფოების იმიტაციას. კასტორენას თქმით: „ჩვენ მიერ შემუშავებული საბოლოო წესი მდგომარეობს იმაში, რომ მორფს შეუძლია ნებისმიერი იმ პერსონაჟის ფიზიკური მახასიათებლების მორგება, ვისაც ის ემსგავსება. მაგალითად, თუ მორფი კოლოსუსად, ჯაგერნაუტად ან ფსი-ლოკად იქცევა და ამ პერსონაჟის კუნთოვანი მეხსიერებიდან გამომდინარე მოქმედებს, მორფს მუდმივად უწევს ამ უჯრედების კონცენტრაცია და რეგენერაცია. ასე რომ, მეტალის კანისთვის, თუ ის კოლოსუსს განასახიერებს, ამას თავისი ფასი აქვს. მაგრამ რისი გაკეთებაც მორფს არ შეუძლია, არის მუტანტების ნებისმიერი ძალისმიერი შესაძლებლობის იმიტაცია, მაგალითად, ლაზერული სხივების გაშვება ან მსგავსი რამ. ეს პერსონაჟის ფიზიკურ ატრიბუტს არ წარმოადგენს.“ ამგვარად, როდესაც „X-Men '97“-ში მორფი მოკლედ ჰალკად გადაიქცა, მას შეეძლო „ჰალკობა“, ასე ვთქვათ, რადგან მისი ძალა ფიზიკური ატრიბუტია. მაგრამ მას არ შეეძლო, მაგალითად, პროფესორ X-ის ტელეკინეტიკური ძალების გამოყენება, რადგან ეს მუტანტის უნარია. მორფის მსგავსი პერსონაჟის გამოყენება უამრავ სახალისო შესაძლებლობას ქმნის და სერიალმა ეს სრულად გამოიყენა. „X-Men '97“-ის პირველ სეზონში მორფი Marvel-ის სამყაროს არაერთ მუტანტად გარდაიქმნა, როგორც გასართობად, ისე ბრძოლაში გამოსაყენებლად. თეორიულად, მისი შესაძლებლობები მარველის სამყაროდან ნებისმიერ კამეოს შესაძლებელს ხდის. ეს კარგია, მაგრამ ამის ბოროტად გამოყენებაც ადვილია. როგორც წიგნშია განმარტებული, შემოქმედებითმა ჯგუფმა დიდი ყურადღება დაუთმო მორფის ტრანსფორმაციებთან დაკავშირებულ არჩევანს. მათ თავი აარიდეს ისეთი პერსონაჟების გამოყენებას, რომლებსაც შესაძლოა მომავალში უფრო დიდი როლი ჰქონოდათ, ან ისეთებს, რომლებიც სხვა ლოგისტიკური მიზეზების გამო არ იმუშავებდნენ. ეპიზოდების რეჟისორმა ემეტ იონემურამ განმარტა, რომ მორფის გამოყენებით კამეოების ჩართვას ყოველთვის უფრო დიდი მიზანი უნდა ჰქონოდა: „თუ მორფი ფიზიკური რეპლიკატორი იქნება, მაგრამ ძალების გამოყენება არ შეუძლია, რატომ უნდა გამოიყენო [კონკრეტული] პერსონაჟი? ამიტომ, ჩვენ ნამდვილად ვცდილობთ ვიპოვოთ ფიზიკური პერსონაჟები, როგორიცაა ნინძები, მოჩხუბრები, ასევე სახალისო „აღდგომის კვერცხები“ (Easter eggs), რომლებიც შეგვახსენებს, რომ ორიგინალური სერიალი უკვე თავისთავად მულტივერსი იყო. ეს ყოველთვის სიამოვნებას და კითხვას იწვევს: „კარგი, რა მიზანი აქვს ამ კამეოს? რა სიუჟეტური მნიშვნელობა აქვს ამ კამეოს?“ მაგრამ შემდეგ, ასევე, ვისი ნახვა გვიხარია ჩვენ, როგორც ფანებს?“ ყველაფერმა გაამართლა. „X-Men '97“ ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესოდ შეფასებული მარველის პროექტია, რომელსაც თითქმის საყოველთაო მოწონება ხვდა წილად გამოსვლისთანავე. სერიალის მეორე სეზონი მუშავდება და სავარაუდოდ 2026 წელს გამოვა. ამასობაში, Marvel Studios ასევე მუშაობს ლაივ-ექშენ „X-Men“ ფილმის გადატვირთვაზე MCU-ში, თუმცა ამის შესახებ დეტალები ჯერჯერობით მწირია. „X-Men '97“-ის ყურება Disney+-ზე შეგიძლიათ.