„მატრიქსი“ ყოველთვის ცოცხალი ანიმეს სახით იყო ჩაფიქრებული და კიანუ რივზის მიერ წარდგენილმა საგამ სრულად შეცვალა სამოქმედო ჟანრი. მიუხედავად იმისა, რომ კიანუ რივზის სამოქმედო ფილმები 1999 წელს ახალი გამოგონება არ ყოფილა – ვინაიდან ვარსკვლავმა უკვე ითამაშა ფილმებში „სიჩქარე“ და „პიკის წერტილი“ – ორიგინალური „მატრიქსი“ სრულიად განსხვავებული მოვლენა იყო. თავისი იდუმალი სარეკლამო კამპანიიდან დაწყებული, თავბრუდამხვევი სცენებით დამთავრებული, ის არ ჰგავდა არცერთ ბლოკბასტერს, რომელიც აუდიტორიას ოდესმე უნახავს. დღესდღეობით, „მატრიქსის“ ფილმების ფრენჩაიზის კრიტიკული შეფასება შესაძლოა შერეული იყოს, მაგრამ უდავოა, რომ თითოეული ნაწილი, სულ მცირე, ცდილობდა ზღვრების გადაწევას მოქმედების, ეფექტებისა და სიუჟეტის თხრობის კუთხით. ვაჩოვსკებმა სახელი გაითქვეს ისეთი ფილმებით, როგორიცაა „ბაუნდი“, სანამ „მატრიქსს“ შექმნიდნენ. ეს ფილმი Warner Bros.-ისთვის სარისკო პროექტად ითვლებოდა, რადგან ბლოკბასტერული კინემატოგრაფიის თვალსაზრისით მას ცოტა ანალოგი ჰქონდა. ის გავლენების დიდი ნაზავი იყო, კუნგ-ფუდან და ჯონ ვუს ფილმებიდან დაწყებული, რთული ფილოსოფიური ტექსტებით დამთავრებული. მიუხედავად ფილმში ჩართული ყველა რთული სამყაროს შექმნისა და კონცეფციისა, სცენარი შესანიშნავად უმკლავდება ექსპოზიციის მიწოდებას მოქმედების განვითარებასთან ერთად. „მატრიქსი“ ასევე შეიცავს წარმოუდგენელ, მძაფრ მოქმედებებს, მათ შორის მრავალრიცხოვან კუნგ-ფუს ბრძოლებს და შენელებული კადრით გადაღებულ სროლებს. ფილმის სტილი და ვიზუალი იმდენად გავლენიანი იყო, რომ მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში მას დაუნდობლად ბაძავდნენ. ყველაფერმა, „ჩარლის ანგელოზების“ დუოლოგიიდან დაწყებული ჰიუ ჯეკმანის „ხმალთევზით“ დამთავრებული, უსირცხვილოდ გაძარცვა „მატრიქსის“ ესთეტიკა. მან საბრძოლო ხელოვნებები ამერიკული კინოს მეინსტრიმშიც შემოიტანა, რამაც გზა გაუხსნა ისეთ ვარსკვლავებს, როგორებიც არიან ჯეტ ლი, ეკრანზე თავიანთი შესაძლებლობების გამოსავლენად. პროდიუსერი ჯოელ სილვერი („სასიკვდილო იარაღი“, „კერკეტი კაკალი“) სამოქმედო ჟანრის ლეგენდაა და 1990-იან წლებში ისეთი გავლენა ჰქონდა, რომ Warner Bros.-ის სკეპტიციზმის მიუხედავად, „მატრიქსის“ გადაღებას შეუწყო ხელი. მან გაიხსენა, როგორ აჩვენეს ვაჩოვსკებმა 1995 წლის „მოჩვენება ჯავშანში“-ს (Ghost in the Shell) სამოქმედო სცენების კლიპები პრეზენტაციის დროს და განაცხადეს: „ჩვენ გვინდა ეს რეალურად გავაკეთოთ.“ ანიმე იმ დროს დასავლეთში საკულტო ნივთს წარმოადგენდა და ცოტა ფილმი ცდილობდა ამ სტილის მიღებას. „მატრიქსი“ მთელი თავისი ხანგრძლივობის განმავლობაში პატივს მიაგებს „მოჩვენება ჯავშანში“-ს, დაწყებული იმით, თუ როგორ ანგრევს ტყვიამფრქვევის ცეცხლი დეკორაციებს, დამთავრებული მანქანების დიზაინით და ხალხმრავალ ბაზარში დევნის სცენით. გაგრძელებებიც ამ სტილს ატარებდნენ და მიუხედავად იმისა, რომ „მატრიქსი“ საბოლოოდ ორიგინალური კონცეფციაა, ის ერთ-ერთი პირველი ცოცხალი მოქმედების ფილმი იყო, რომელმაც ანიმეს სტილი გადმოსცა. გარკვეულწილად, ის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულად რჩება. კიანუს დუბლიორი „მატრიქსის“ პირველ სამ ფილმში იყო ჩად სტაჰელსკი, რომელმაც – თანარეჟისორ დევიდ ლეიჩთან ერთად – სამოქმედო კინო „ჯონ უიკით“ თავიდან შექმნა. დუეტმა იცოდა, რისი გაკეთება შეეძლო კიანუს საბრძოლო ხელოვნებასა და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების თვალსაზრისით და შეძლეს ამაღელვებელი საბრძოლო სცენების შექმნა, ვარსკვლავის მაქსიმალურად გამოყენებით. კიანუმ თავის კარიერაში მრავალი წარუმატებელი პროექტი შექმნა, მაგრამ სამოქმედო სცენარების არჩევისას, მას ხარისხის არაჩვეულებრივი ალღო აქვს. ეს არ არის მხოლოდ იღბალი, რომ მან იცოდა „მატრიქსი“ და „ჯონ უიკი“ განსაკუთრებული პროექტები იყო, რადგან ორივემ გამოაცოცხლა ჟანრი იმ დროს, როდესაც ის კლებულობდა. ვინ იცის, შესაძლოა ის მომავალშიც გააკეთოს ეს? „მატრიქსი“ არის სამეცნიერო ფანტასტიკური სამოქმედო ფრენჩაიზი, რომელიც 1999 წელს ვაჩოვსკების ფილმით დაიწყო. ის ასახავს დისტოპიურ მომავალს, სადაც კაცობრიობა გაუცნობიერებლად ხაფანგშია მოქცეული სიმულირებულ რეალობაში მოაზროვნე მანქანების მიერ. პროტაგონისტი, ნეო, აღმოაჩენს ამ სიმართლეს და იმას, რომ ის არის „რჩეული“, არსება, რომელიც აჯანყებას უხელმძღვანელებს მანქანების წინააღმდეგ და აღადგენს თავისუფლებას კაცობრიობისთვის.