ფილმების ხანგრძლივობა: როდის იქცევა ზედმეტი დრო პრობლემად?
სტატია განიხილავს ფილმების მზარდ ხანგრძლივობას, როგორც მაგალითად, „პროექტი ჰეილ მერი“ (156 წუთი). ავტორი ამ ტენდენციას უპირისპირებს წარსულ პრაქტიკას, მიმოიხილავს რეჟისორ კრისტოფერ ნოლანის აზრს, რომ ახალგაზრდა მაყურებელს უფრო გრძელი, შინაარსიანი ფილმები ურჩევნია. ამის საპირისპიროდ, სტატია ამტკიცებს, რომ სმარტფონების ეპოქაში მაყურებლის ყურადღების კონცენტრაციის უნარი შემცირდა, რაც გრძელ ფილმებს არაეფექტურს ხდის. ნაშრომში მოყვანილია „ვიკედის“ მაგალითიც, როგორც არასაჭიროდ გაგრძელებული პროექტის.