#კონგო

კინო/გართობა 25 February

მკვლელი ცხოველების ფილმები ტრენდშია: რატომ არის "კონგოს" რიმეიკის დრო?

მკვლელი ცხოველების შესახებ ფილმების პოპულარობის ზრდის ფონზე, განიხილება მაიკლ კრაიტონის 1980 წლის რომანის „კონგოს“ (Congo) რიმეიკის იდეა. მიუხედავად იმისა, რომ 1995 წლის კინოადაპტაცია კრიტიკულად წარუმატებელი გამოდგა და თავისი ხარვეზები ჰქონდა, ახალი ტექნოლოგიები და კინემატოგრაფიული მიდგომები იძლევა საშუალებას, კრაიტონის ორიგინალური, სერიოზული და საშინელი ხედვა საბოლოოდ განხორციელდეს. სტატია აანალიზებს ორიგინალი ფილმის პრობლემებს, კრაიტონის ჩანაფიქრს და იმას, თუ როგორ შეეძლო თანამედროვე ტექნოლოგი

ტექნოლოგია და კორპორატიული პასუხისმგებლობა 06 February

სტრიმინგის მორალური დილემა: კაპიტალიზმი, ხელოვნური ინტელექტი და ადამიანის უფლებები

სტატია აკრიტიკებს სტრიმინგ სერვისებს, როგორიცაა Spotify, Apple Music და TIDAL, მათი ეთიკური პრობლემების გამო, რომლებიც დაკავშირებულია ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებასთან, მეთვალყურეობასთან, ადამიანის უფლებების დარღვევებთან და კორპორატიულ კავშირებთან. Spotify-ს ადანაშაულებენ ICE-ის რეკლამების ჩვენებაში, AI-ს სამხედრო კომპანიაში ინვესტიციასა და AI-გენერირებული არტისტების ხელშეწყობაში. Apple Music კრიტიკის საგანი ხდება Q.ai-ის შეძენის გამო, რაც მეთვალყურეობის რისკებს ზრდის, ასევე კონგოს დემოკრატიულ

კინო 02 February

მაიკლ კრაიტონის „სფერო“: როგორ ვერ მოახერხა ჰოლივუდმა წარმატება

სტატია აანალიზებს მაიკლ კრაიტონის 1998 წლის კინოადაპტაცია „სფეროს“ ჩავარდნის მიზეზებს, რომელსაც დიდი ბიუჯეტი და ვარსკვლავური შემადგენლობა ჰყავდა. ის ადარებს მას კრაიტონის წარმატებულ ფილმებს, როგორიცაა „იურული პარკი“, და ხაზს უსვამს რეჟისორ ბარი ლევინსონის შეცდომებს, რამაც ფილმი უსახურ და მოსაწყენ სანახაობად აქცია, მიუხედავად მისი პოტენციალისა.

კინოკრიტიკა 30 January

მეხსიერებიდან წაშლილი: „ტარზანის ლეგენდა“ და კულტურულად მივიწყებული ფილმები

MovieWeb-ის რედაქტორის, ბრიტ ჰეიზის ყოველკვირეული რუბრიკა „მეხსიერებიდან წაშლილი“ იკვლევს კულტურულად აქტუალურ ფილმებს, რომლებიც დროთა განმავლობაში მივიწყებას მიეცა. ამ ეპიზოდში განხილულია 2016 წლის მაღალბიუჯეტიანი ფილმი „ტარზანის ლეგენდა“, რომელმაც კრიტიკოსების უარყოფითი შეფასება დაიმსახურა და საზოგადოებას მალევე დაავიწყდა. სტატია ეჭვქვეშ აყენებს ფილმის მივიწყების მიზეზებს და ამტკიცებს, რომ ის მოულოდნელად კომპლექსური და გააზრებული იყო, განსაკუთრებით ტარზანის პერსონაჟის „თეთრი მხსნელის“ სტერეოტიპ